mydidildo {Lieve Ester}

Toch
wel jammer
voor die dildojeugd
van tegenwoordig!

Alsof kinderen
niet langer meer kind mogen zijn
omdat ze veel te snel te maken krijgen met vreselijk onsmakelijke zaken:
een soort mengsel van lelijkheid & opgepoetste gloriedebiliteit
van jongsaf
aan?

Of
misschien komt het wel
omdat ik ondanks alles nog nooit mijn onschuld heb verloren,
een kinderlijk karakter heb
of kinds begin te
worden?

Bijna
elke ochtend
blijf ik meestal nog steeds wakker worden met verwondering,
nieuwsgierigheid en een overbeterlijk gevoel van hoop en verlangen naar het onbekende.
Wat voor weer is het vandaag en
wat zal ik gaan
doen?

Herinneringen
aan meer dan zo'n
22.000 dagen en nachten vol afwisseling,
naieviteit, speelsheid en zin in leven in tientallen landen,
omstandigheden en
ervaringen!

Ik ben dan wel
als Nederlander geboren,
maar ik voel me nog steeds een wereldburger.
De ellende dringt pas goed tot me door als ik 's avonds onder het zappen
die seks- & glamour gerelateerde rommel tegenkom van blote vrouwen en naakte mannen
met stomme [of geen] stemmetjes die druk bezig zijn om een product te verkopen
waar ik absoluut niks
in zie!

Die
veramerikaniseerde soepzooi
die met bakken tegelijk over de hele wereld wordt uitgestort
als schwarzeneggers, robocops, rambo's, plastic people, barbiedolls, dildo's,
dickheads & all kind of motherfucking shit like that in taal,
beeld, bastards, broads, bingo, cruisemissiles
& dergelijke bushbushismemissies!

Alsof er
geen plaats meer zou zijn voor helder water,
schoon zand, zuivere lucht & onschuldigheid in wat voor vorm dan ook?
Het mag dan wel bestaan uit een vertekening van de werkelijkheid,
maar je ontkomt er haast
niet aan!

Ieder mens wordt geboren
met onder andere seksuele gevoelens
en daar is niets mis mee, net als met al die andere 'bewustwordingsverschijnselen' als aandacht en warmte, lekker eten en drinken, spelen en leren, uitproberen en ontdekken, leren lezen en schrijven, zingen en al die andere
'verworvenheden'.

Maar als je dan ziet
wat men ervan maakt met eindeloze rijen blik voor de deur,
op straat en overal met plastic, lawaai, stank, massaproducties, soapseries & vernietigingskenmerken dan vergaat je
alle plezier.

Natuurlijk
overdrijf ik
een beetje om iets duidelijk te maken,
maar het lijkt alsof we niets meer kunnen doen aan die 'brave new world' van na '1984' met 'big brothers' & 'little sisters', honger,
dorst naar oorlog?

Die
krampachtige,
overweldigende hulpeloosheid
die verborgen ligt onder zo'n wereldwijde uebervette deken
van 'global business as usual',
schreeuwerige winkelstraten vol uitbulkende supermarkten en commercie,
overdonderende reklames, schreeuwende jongetjes & gillende meisjes,
lallend & brallend, overvolle gevangenissen & jeugddetentiecentra,
van geboorte tot dood gestropdaste mannetjes & opgetutte vrouwtjes,
volautomatisch geautomobiliseerd,
ingepakt door een ziekelijke leeftstijl van begin tot einde
die de hele wereld bedekt met fanatieke{r} grondstofontginning,
verkoop- & uitverkoopsakties,
handel en verhandeling
van alles wat maar enigszins vermarktbaar is
en de mentaliteit die daarmee
samengaat:
als je dat alles
naar het schijnt passief
moet blijven ondergaan,
dan verlies je haast vanzelf
je onschuld?

Ik vat dat dan maar samen
voor het gemak onder de term 'dildojeugd',
maar de strekking van zo'n vergelijking is overduidelijk:
de natuur heeft plaatsgemaakt voor verregaande manipulatie,
verloedering & hopeloosheid!

Alsof er
geen andere wereld meer mogelijk zou zijn
dan de bestaande?

En dat alles
uit naam van 'n 'G d die de wereld goed schiep',
'de mens die zich ontwikkelde' & 'de duvel die
ermee vandoor ging'?

En de vertegenwoordiging daarvan op aarde
in de vorm van een Leider, Democratie of 'n andere vlag op de menselijke modderschuit van 'vooruitgang, vrede, gelijkheid & kansen
voor iedereen'.

Nee,
geef mijn portie maar aan Fikkie:
ik blijf liever proberen om mijn 'eigen' wereld te maken
ook al lijkt dat soms wel vechten tegen de bierkaai!

HET
centrale punt
blijft dus [alsvanouds]:
je bent deel van een wereld op aarde,
en wat doe je ermee,
vanuit jouw eigen positie
van kiezen wat te doen
en/of te laten.

Vandaar
dus ook mieDieari:
wat is jouw mening
over alles wat je tegenkomt en
wat doe je
ermee?

Liever
zonder die
mentale superdildo
van "Leiders'
enzo.