mydidemonen hier en daar toen nu en straks overal!

HET
verhaal gaat
dat "Y" eens tot zijn leerlingen zei,
nadat zij een 'maanzieke' knaap [MAT 17:16-19]
niet hadden kunnen genezen
en zij gevraagd hadden waarom ze dat niet konden:
'Wat zijn jullie toch een ongelovig en dwars volk,
hoe lang moet ik nog bij jullie blijven?
Hoe lang moet ik jullie nog verdragen?
Breng hem bij me!'
Daarop sprak Yesjoe de demon op strenge toon toe.
Deze ging uit de jongen weg,
en vanaf dat moment was hij genezen.
Later kwamen de leerlingen naar Yesjoea toe.
Eenmaal met hem alleen
vroegen ze: 'Waarom konden wij die geest niet uitdrijven?'
Hij antwoordde: 'Vanwege jullie gebrek aan geloof.
Ik verzeker jullie: als jullie geloof hebben als een mosterdzaadje,
dan zullen jullie tegen die berg zeggen: "Verplaats je van hier naar daar!"
en dan zal hij zich verplaatsen.
Niets zal voor jullie meer
onmogelijk zijn.'

HUN
leraar meent dus,
dat wij mensen bergenverzettend
geloof kunnen bezitten.
Denk het je maar even in,
waartoe 'van verbeelding' allemaal in staat kan zijn!
Een berg ... en wij!
Dat kan toch alleen maar
als ironische beeldspraak bedoeld zijn?
Nee, niet ironisch!
Niemand dwingt je om te blijven denken
aan zo'n berg van steen.
[Een {atoom}bom kan dat wel!].
Maar denk in dit geval liever aan iets,
waarvan je veronderstelt:
dat kan ik nooit!
En dan meent "Y",
wat hij zegt:
"Niets zal jullie onmogelijk zijn."
Als je maar gelooft, er op rekent,
dat "G D" [de onbekende yhwh die was en komende is]
alles doet
en niets onmogelijk
acht ...

ER
staat een grote koffer in de gang.
Een kind kijkt hoe vader de riemen vasttrekt,
en dan zegt vader: "Wil jij die koffer voor mij even verzetten?"
Het kind overlegt niet bij zichzelf dat vader iets onmogelijks van zijn kracht vraagt:
die koffer ... en ik, een klein zwak kind!
Nee,
het denkt niet?
Het doet maar wat!
Het grijpt de riemen vast en sjort, en sjort.
Dwaas kind, domme jongen lachen grote mensen, dat kun jij toch immers helemaal niet.
Wijs kind, slimme jongen, dat op vader rekent
en op vaders kracht.
Het weet eigenlijk wel heel zeker:
vader zet zijn handen onder de koffer en
daarom beweegt deze zich.
En werkelijk,
de koffer wordt verplaatst en neergezet waar vader ze wilde hebben.
En opeens loopt het kind de kamer binnen en juicht:
"Mama, mama,
ik heb die hele grote koffer verzet!
Wat is vader toch
sterk!"

MET
dit beeld voor ogen
kun je ook proberen om te lezen
wat ShaulPaul schrijft in zijn brief aan de gemeente in Philippi
in de Romeinse provincie Macedonia in het noorden van Griekenland
[enkele tientallen {?} jaren later:
[4:5 e.v.]
Hij holt eigenlijk bij hen binnen en roept
- hoe hoogmoedig klinkt het! -:
'De Heer heeft mij veel vreugde gegeven nu u eindelijk uw zorg voor mij hebt kunnen tonen.
U dacht altijd al aan mij, maar vond niet de gelegenheid het te laten zien.
Ik zeg dit niet omdat ik gebrek lijd; ik heb geleerd om in alle omstandigheden voor mezelf te zorgen.
Ik weet wat het is om gebrek te lijden,
maar ook wat het is om in rijkdom te leven.
Ik heb alles aan den lijve ondervonden: overvloed en honger, rijkdom en gebrek.
En ik ben nu tegen alles bestand door hem die mij kracht geeft.
Toch hebt u er goed aan gedaan om
in mijn moeilijkheden
te delen.!'

IK
vermag alle dingen ...?
Maar dat is toch immers de hoogmoed ten top?
Nee, het wordt de juichtoon van een kind,
dat de kracht van zijn vader bewondert en er overal over blijft spreken:
"Ik kan alles door hem die mij
kracht geeft!"
Ik kan alles;
alles heb ik gedaan wat ik moest doen
en dat wat mij onmogelijk scheen heb ik verricht en weet ik uit te houden!
Vandaar dus dat er ook geschreven staat:
je moet opnieuw geboren worden
en dus worden als
een kind?

DIT
geloof is blijkbaar:
rekenen op een sterke onbekende g d,
rekenen op 'yahweh'/'elohim' ~
het is oervertrouwen dat DIE kracht zo sterk is
dat die redden en 'zegenen'
kan!

ALS
ik in de modder van de zonde
[hoogmoed, trots, eigenwijsheid, afgunst, vraatzucht, verslaving e.d.] wegzink,
dan weet ik heel goed dat ik niet als baron van Muenchhausen mij met stok- & hobbelpaard en al
bij mijn eigen haar er uittrekken kan.
Maar toch loop ik de wereld in met mijn vreugderoep:
ik heb mijn zwakheden overwonnen en dan juich ik in verbazing over mijn g d en leraar:
"ZO machtig is nu
mijn Heer!"

IK
heb mij
zo 'onrein' gemaakt
en wil toch weer 'schoon' worden;
die 'hemelse vader/moeder' zegt immers:
leer inzicht en reinheid, laat je kopje onder gaan in de 'dope'
en begin een nieuw leven,
en dus begin ik en ik was mij en droog me af en
kom tot bezinning,
zodat ik heb leren zingen
[zoals bijvoorbeeld in Petra 'haSela haAdom'
aan de vooravond van de Zesdaagse]:
'door de wereld gaat een woord
en het drijft de mensen voort':
"breek je tent op,
ga op reis
naar het land dat Ik jou wijs,
Heer yahweh wij zijn vervreemden
door te luistren naar Jouw stem:
breng ons saam met jouw ontheemden
naar het nieuw
Yeruzalem!"

Ik
WIST toen nog niet eens
dat het op de melodie was van het Israelische volkslied
en dat de oorlog op uitbreken stond in die
daaropvolgende
uren!

GEEN
wonder dat je dan een paar uur later
van onder het ijskoude woestijn~
watervalletje in de wadi wordt weggeplukt
en meegenomen naar het politiebureau van Elja bij Wadi Musa
[waar Mosje het water uit de rotsen sloeg en waar volgens de plaatselijke mydiverhalen
zijn broer Aharon begraven ligt]
waar ze wel raad wisten met mijn Arabische zwartwitte 'hoofddoekje',
het kromme bedouienenmes
dat ik een paar dagen eerder in Aqaba van die tentbewoners
had gekregen ...

"G D"
wordt in de bijbel
ook wel genoemd:
'hij van Seir'
en in de psalmen kom je
dan ook
herhaaldelijk het woordje 'sela' tegen
{Petra/Rotssteen/Rood/Water}
en vier maanden eerder
had ik in Eilat in de politiecel
[wegens het cadeau krijgen van een paar gram 'hash']
hardop 'gezongen':
"Israel fascist!" ...

DAT
soort dingen
heb je met eigenwijze
Nederlandse 'dienstweigeraars'
die van niets weten en kinderlijk naief
doodgewoon
'naar China willen lopen'
[wat toen nog totaal onmogelijk was!]
en een paar jaar lang heen en weer gaan liften
naar en dwars door India
{Madras, Kerala, Calcutta, Varanasi, Kashmir}
via Oost Turkije {Ararat},
Iran {Qazvin, Tehran, Herat},
Afghanistan {Kandahar, Kaboel},
Pakistan {Islamabad &
Quetta} ...

MAAR
daar hebben we
het allemaal al eerder
en vaker over
gehad?!

EN
dit mydiverhaaltje loopt weer eens
[alweer] veel te lang uit:
als ik er over begin
dan is het eind zoek
en tik ik door voor kilometers
[je bent nu eenmaal getikt
of niet?]
en dan
is het eind
helemaal
zoek.