mydickpuberitis~onogelijkheden tussen skills&scars

Terwijl je
als 'verslaafde beambte'
nog alleen maar kunt beantwoorden aan de eisen die er aan jou gesteld worden!
Het vragen stellen over alle zaken die men over het algemeen als zoete koek slikt en wil blijven verorberen, is een riskante zaak
over het algemeen.

En het vinden
van nieuwe uitdagingen en interessante onderzoekingen
blijft DE hot spot in ons menselijk bestaan:
het intrigeert, wekt legio nieuwe associaties tot leven en verzet je in ongeveer dezelfde positie
[als die] van onze [aller]verste voorouders
die voor de allereerste keer de betekenis ontdekten
van stok & steen
ANDERS
dan alleen maar
slaan en [ver]
gooien!

Doordat
je 't uiterste
van het gebruik van onze talenten gaat beseffen,
kom je zowel in de buurt van interessante mogelijke antwoorden,
als dichter bij toch weer steeds nieuwe vragen en andere gebruiksmogelijkheden van het materiaal
dat we allang ontdekt hadden en waarop we
uitgekeken
leken?

Misschien
zijn we wel geneigd
om zodoende [al doende] te overschatten
en 'onverantwoorde' risico's te nemen,
maar het gaat toch in de allereerste plaats om het nog onbekende
inplaats van het je krampachtig vastklampen aan verouderende [valse] zekerheden en simplificaties
voor mijn gevoel!

Worden die
oudere 'zekerheden'
en vormen van 'houvast' & 'aanbidding'
TE
uebervet belangrijk,
dan reduceren we de werkelijkheid tot 'n object
dat we kunstmatig naar onze hand
[blijven trachten] te zetten
& gaan verafgoden?

Ik snip en snap
en knip en plak de wereld op mijn maat
[of die van mijn 'bazen' & 'over ons gestelden'],
en maak die tot een zoveelste afgodsbeeld als beheersbaar, makkelijk herkenbaar & idolatrisch object ...
Daardoor vervreemd ik van de 'werkelijke' wereld en van mijn 'naaste' die anders
is dan ik en bovenal van
g d!

Vooral
in onze tijd
met al zijn technische apparaten en elektronische instrumenten,
wordt het ons althans naar het schijnt,
TE
gemakkelijk gemaakt om onze 'werkelijkheid'
te manipuleren?

Toen er
ooit in het verleden
nog geen straatlampen en centrale verwarmingen bestonden
was het als het ware bij wijze van spreken, vertellen en beschrijven
veel eenvoudiger en gemakkelijker om in een God te gaan en te blijven geloven die alles bestuurde, regelde en op z'n menselijke pootjes eventueel
goed terecht deed
komen!

Maar
wij zijn ondertussen
vaak allang het besef van de oncontroleerbare nacht kwijt waarin onze
Jacobsster oplicht en de ladder verschijnt tussen hemelen en aarde waar heilige engelachtige boodschap-pers heen en weer gaan met blijde boodschappen en goddelijke waarschuwingen
tegen naderend onheil of
VOOR
de te verwachten masjiach/messias,
'terugkerende'
gezalfde verlosser
en menselijke/goddelijke
'bevrijder'?

Thomas a Kempis
schrijft in "De navolging van Christus":
"Laat dit voor mij een troost zijn:
verstoken te blijven van alle menselijke troost!"
Want goed bedoelde antwoorden zoals bijvoorbeeld:
"Kop op, morgen is er weer een nieuwe dag!",
of:
"God zal je hier uitredden!"
willen ons weer de vertrouwde beheersing over het menselijk bestaan op aarde teruggeven,
die ons alreeds door 'het noodlot' en/of 'de duivel'
uit handen is geslagen.

Een 'beheersing'
die dus in feite grotendeels is
samengesteld en berust op illusies,
duimzuigerij en gespeel met lange tenen,
flaporen, lange neuzen en andere uitstekende lichaamdelen
en geestelijke drog~
erschijnselen?

Ook al rook in dan wel niet [meer]
ik kan er toch de kanker van krijgen,
de tering bij oplopen en de pest
aan hebben!

Al ben je dan een gerespecteerd
lid van de gevestigde maatschappij met alles 'erop en eraan',
je weet niet hoe je er straks of volgend jaar
komt voor te staan, wat jou te wachten staat en of je
'het wel aankunt'?

De werkelijkheid is als een bitch,
of als Bokito de ontsnappende gorilla in Diergaarde Bijdorp:
die kun je wel proberen om achter tralies te zetten, brede grachten en elektronische bewakingssystemen, hoogspanningsdraden en mijnenvelden [of wat voor combinatie van Bushbushiaanse & Poetinale
ruimte- & raketschilden dan ook],
maar denk alsjeblieft niet zoals al onze voorgangers ook al deden
of geneigd waren om te veronderstellen,
dat je hem daarmee totaal hebt getemd en dat
daarmee de kous af is!

De drang
[en de dwang]
naar controle over het bestaan
helpt ons om onszelf te handhaven [
"JE maintiendrai!"
&
"Luctor ET Emergo!"

Op zich heel nuttig
en zo nu en dan heel aangenaam,
plezant & berustigend,
maar deze volgelingen van de weg in de naam van onze 'heer' Yesjoe haNatsri {haMasjiach?} onderscheiden zich nu eenmaal van de rest van de wereld door,
dwars tegen dit muchomachobonobonale overlevingsinstinct in,
'g d te blijven zoeken' in als ons doen
en laten.

Vandaar dat
bijvoorbeeld ook
o.a. Thomas a Kempis juist
GEEN
'menselijke' troost wil die hem de controle teruggeeft
maar 'goddelijke troost':
dit houdt in dat we
[net als de profeten & zieners
VOOR
ons] ook de moeilijke tegenslagen
en 'eeuwige' vragen uithouden,
en waarbij 'de gemeenschap der heiligen' ons kan helpen en ondersteunen
met een warmte die ons vrij maakt
en ook vrij laat!

Onze reducerende greep
op de zogenaamde 'werkelijkheid'
ontspant zich eindelijk eens wat meer
[ook al is het maar een 'beetje']
en we treden
NU
met ootmoed en ontzag
de wereld weer [als het ware 'opnieuw']
tegemoet?!

Die kan zich dan
nu ook eindelijk van binnen
uit aan ons ontsluiten en aan elk ander als naaste,
lot- en deelgenoot zodat g d [yAhwEh]
aanwezig wordt!

En wie g d 'heeft',
die heeft geen exerne afgodische waanzekerheden meer nodig,
want die heeft in beginsel al
[reeds] alles?

Lastige vragen
en tegenslag kunnen ons hardhandig verlossen van
onze dwangmatige neurotische beheers-
en controledrang en
~dwang!

En alleen
ZO
[rak kach: tat tvam asi!]
{VERDER}
openen voor tot dan toe nog ongedroomde dimensies
van de werkelijkheid?!

Uit psychotherapeutisch onderzoek blijkt
dat niet weinig terminaal zieken een kwaliteit van leven bereiken
die hen tot dan toe praktisch volkomen ontging toen ze nog 'gezond en wel volop aan en achter
het Stuurwiel van hun leven
zaten
...

Onze moeder
k{l}oekachtige,
mucho macho elektro chemische bonobonale
["homo"] oerhoudingen zijn dan ook alleszins begrijpelijk,
verklaarbaar, tragikomisch & 'onmisbaar',
maar er is wel
MEER
[dan dat]!

Als volgeling
van "Yehosjoea" ben
[en blijf je] ook maar een mens:
je wilt ook best wel aardig gevonden worden,
nodig zijn voor anderen,
mensen niet onnodig aan het twijfelen brengen en zetten
[laat staan ergeren, pesten & plagen]
over hun o zo [levensbelangrijke zij het] vermeende menselijke zekerheden
& vormen van hou-
vast
...

Maar
de rollen aannemen van
hen die altijd over al antwoorden op hebben
[whatever & anyhow], is
OOK
een manier om controle te houden,
te beduvelen en te
frustreren?

Een 'moderne schaapherder'
doet zijn of haar werk pas echt goed
als hij/zij niet altijd 'goed' doet
[laat staan perfect, onfeilbaar, immermeer en altijd dominant,
allesbeheersend, almachtig & 'afgodisch' is] ~
als wij niet alleen maar
[zo nu en dan] de geruststellende
[mogelijke] antwoorden geeft
maar juist ook vragen
STELT!

Soms
[inderdaad] lastige
en misschien wel onbeantwoordbare vragen
die als losgebroken gorilla's en verdwaalde vreemde vogels nogal
eens wat verwarring en paniek kunnen zaaien in piepkleine,
afgeschermde en 'normale'
wereldjes.

Want
DAT
[rak kach & tat tvam asi!]
opent de mogelijkheden van,
voor en door een 'g dsontmoeting'
met het nog onbekende en
onverwachte!

En
wat is er
'pastoraler' dan
dat?

@