~*~
de
'mydidoremifasollilalosidoensowbijbel'
opent
met een grandioos
'mydimysterieusmythischscheppingsverhaal':
de eerste zinnen
BLIJVEN me fascineren ook al weet ik
dat het natuurwetenschappelijk onderzoek
'overduidelijk' heeft gemaakt
dat het ontstaan van de kosmos
zich op een 'andere wijze'
heeft voltrokken:
'in
het
begin
schiep g d
de hemel en de aarde ~
de aarde was woest en leeg ~
duisternis lag over de diepte en de geest van g d zweefde
over de wateren ~
[gen 1:
1-2]
het
hebreeuwse woord
roeach
dat in deze tekst wordt gebruikt
heeft in de mydibijbel verschillende betekenissen:
lucht, adem,
wind ~
de
aanwezigheid
van de ruach
zou daarom OOK als volgt weergegeven
KUNNEN worden:
'een hevige wind
joeg
de wateren op'
in principe
is een dergelijke vertaling
mogelijk
de zin
accentueert dan de chaos die heerst
en die door de 'schepping' zal worden
geordend
dat
de ruach
daarbij
op een creatieve
ordenende wijze betrokken is
blijkt uit het geven dat ruach in deze tekst
niet 'op zichzelf' staat
maar verbonden wordt met g d:
het gaat over 'g ds
adem' of
'wind'
de vraag
is vervolgens
wat we ons daarbij 'concreet'
moeten/kunnen
voorstellen?
de
eerder genoemde
begrippen
~ lucht, adem & wind -
wijzen allemaal in dezelfde richting:
het gaat over 'iets'
dat men niet 'ziet' maar dat er wel
"IS" ...
"IETS"
dat bovendien van levensbelang is
- zoals lucht en adem -
en als een kracht kan worden ervaren -
wie weet hoeveel energie het kost om tegen een stevige wind in te fietsen
begrijpt wel wat ik
bedoel!
omdat
g ds geest
al in het allereerste begin
van de mydibijbel
wordt genoemd
KAN 'ruach'
als een scheppende
creatieve kracht
omschreven
worden
~*~
in feite
is ruach een deel
een eigenschap van g d die zich van g d kan 'losmaken'
zich kan verzelfstandigen
en als zodanig de mogelijkheid heeft
om een 'eigen leven'
te leiden
het kost
de moderne mydilezer{s}
van de mydibijbelverhalen ongetwijfeld enige moeite
om de precieze betekenis van dergelijke mydivoorstellingen
te doorgronden?
ze
hangen
ten nauwste samen
met het 'beeld'
dat de oudtestamentische traditie
van g d heeft:
of misschien is het toch eigenlijk wel beter om te spreken van
het 'ontbreken
van
een concreet
beeld'?
"G*D"
is transcendent:
'zij' is in de hemel
en wij mensen
'zijn'
op aarde!
de terreinen zijn scherp afgebakend ...
maar is er dan geen enkel contact tussen g d & mens mogelijk?
op
die vraag KAN
'op grond van de menselijke traditie{s}'
ondanks alles TOCH een 'positief antwoord'
gegeven worden:
mensen treden met g d in 'contact' door te 'offeren'
en/of door te 'bidden':
"G*D" legt 'verbindingen' met mensen
door 'mydiboodschappers'
[engelen] of
'geest'/'lucht'/'adem'/'wind' ~
dus ook door
'zijn geest' ~
door 'het woord' &
door
'wijsheid'
in de
'myditheologische
livejournalliteratuur'
wordt gesproken over
'hypostasen' -
vormen waarin
'eigenschappen van g d'
verschijnen
dat wil
niet zeggen
dat "G*D" 'zelf'
'verschijnt'
zij
BLIJFT
in de 'hemel':
maar iets van HAAR legt contact met
de mens op
aarde
~*~

