myDibrim, -bram & ~b(r)ommoeders met wroeging

't Geciteerde myDiverhaal van Fidan illustreert een v/d vaste patronen die Pien Bos & haar collega-onderzoeksters onder al die diversiteit ontdekten: aan de zwangerschap v/d jonge, niet getrouwde vrouw kleven schaamte, schande, schuld & eerverlies. Dergelijke woorden en connotaties vonden zij vooral i/d dossiers van islamitische vrouwen terug. Maar vrouwen voeren nog veel meer redenen aan om de ban-den met hun kind vlak na de geboorte door te snijden, zo vertelde PB, die als onderzoekster & docente verbonden is a/d Radboud Uni-versiteit Nijmegen. 'n Persoonlijkheidsstoornis bijvoorbeeld, of 'n verslaving, of hun eigen, jonge leeftijd, of 't feit dat de zwangerschap 't gevolg was van betaalde op gedwongen seks. Dit laatste overkwam ten minste 29 v/d 197 vrouwen. Hulpverleners noteerden in hun dos-siers ook zinnen als 'verkrachting, 's nachts van haar fiets getrokken ... Kind herinnert haar aan die vreselijke ervaring ... Is bang dat ze haar kind wat zou verwijten omdat 't voortkomt uit verkrachting ...'! Vanwege die gewelddadige, traumatische ontstaansgeschiedenis is 't beter voor hun kind als 't opgroeit in 'n ander, liefdevol nest, zo redeneren deze vrouwen. Maar OOK de vrouwen die WEL vrijwillig met 'n man in kwestie vreeën, formuleren 't vaak ZO: "Mijn kind is beter af in 'n adoptiegezin"! Dit standpunt betrekken zij dan echter i/d aller-moeilijkste periode van hun leven, zegt PB: aan de conceptie denken de meeste vrouwen niet graag terug, de (late) ontdekking van de zwangerschap is 'n grote schok. In hun buiken groeien kinderen, door hun lijven gieren hormonen, in hun hoofden heerst chaos: "Die om-standigheden zijn niet ideaal voor 't nemen van 'n onomkeerbare beslissing", aldus de onderzoekster. Vrouwen moeten die onder 'n grote tijdsdruk nemen: na de geboorte blijft hun kind drie maanden in.'n zogeheten 'neutraal terrein pleeggezin': in die periode kan de moeder haar gedachten dan proberen opnieuw te ordenen, & alsnog besluiten om zelf voor haar kind te gaan zorgen.

Volgens schattingen van de Fiom zijn 'r jaarlijks zo'n 60 vrouwen die overwegen om hun kind af te staan: 40 van hen doen dat uiteindelijk toch niet. De moeders die de afstandsprocedure WEL willen doorzetten, worden door de Raad voor de Kinderbescherming uitgenodigd om 'n afstandsverklaring te ondertekenen. Die kunnen zij nog intrekken totdat de rechter over het adoptieverzoek beslist: hun kind verhuist intussen van 't tijdelijke pleeggezin naar de aspirant-adoptieouders. Bij deze procedure die hier sterk vereenvoudigd is weergegeven, zijn verschillende partijen be-trokken. Hun rollen liggen vast: de hulpverlener v/d Fiom behartigt de belangen van de moeder, Bureau Jeugdzorg & de Raad voor de Kinderbescherming die van haar baby, & de rechter beslist. Die weegt ook mee dat 'n kind zich moet kunnen hechten aan z'n verzorgers.