myDibijbelfeuilleton vervolg op vervolg enz.
ALLEMAAL
GO{E}D
EN WEL,
maar daarna
moest Israel wel
voor altijd Rav
Sav blijven dienen?!
Sav
voerde de bevrijde slaven
naar de vulkaanberg in de woestijn
en vestigde zich daar,
en vanuit rollende rookwolken
en en vreselijke vlammen bulderde hij
de voorwaarden
waarop ze hem voortaan
moesten eren
...
Even
angstig als
dankbaar stemden ze
toe!
Daarna
leidde hij hen
door de woestijn
terug naar het land
waar Ma'gen
vroeger Avram
had heengebracht.
In
schrille tegenstelling
tot de vredelievende Ma'gen
gaf Sav hun bevel
alle inwoners van het middengedeelte
van het land uit te roeien,
zodat ze niet
in de verleiding konden komen om een
andere god te gaan
vereren
...
Aanvankelijk
volgden ze
zijn bevelen op,
maar toen begonnen ze te wankelen en zochten omgang met
de inheemse bevolking {alloch- & autochtonen vermengden zich!}
.............
Sav had hun
rijkdom en macht beloofd
als ze hem trouw bleven, maar hij gaf hun de waarschuwing
dat er afschuwelijke kwellingen zouden volgen
als ze ontrouw waren!
Helaas werden ze na verloop van tijd ontrouw ...
Na de dood
van hun grote koning David en zijn zoon Salomo
keerde Rav Sav zich onverbiddelijk
tegen hen!
Hij gebruikte
de ogenschijnlijk almachtige wereldrijken Babylonia & Assyria
als werktuig van zijn woede, en vernielde hun hoofdstad Yeroesjalajiem,
verdreef hen uit hun land dat hij voor hen veroverd had
en veroordeelde hen tot ballingschap
en slavernij
.......
ELOH,
JAH, MOT
& SAV [e.d.]
wedijverden in grootse toekomstvisioenen!
Sav
was woedend
omdat de volken
die hij als werktuig had gebruikt bij de bestraffing van Israel
te ver waren gegaan, en hij wilde hen vernietigen zoals hij
Israel vernietigd had!
Eloh
wilde een
nieuwe vredige wereldorde scheppen,
waarin een schitterend herbouwd Yeroesjalajiem een heilige stad zou zijn
voor alle volkeren!
Jah
vond dat
Sav te ver was gegaan met Israel
en wilde hulp bieden aan het volk waar hij, zoals hij plots beweerde,
van hield als van een eigen kind
of een eigen
vrouw!
Ma'gen
viel aan
vreselijke kwellingen ten prooi:
het was hem een wreed raadsel hoe het zover had kunnen
komen!
Dus
deed hij
een beroep op Jah
om Israel om zijnentwil
te verlossen
...
Mot,
die uiteindelijk
toch niet echt dood bleek te zijn,
verscheen weer op het toneel om een nieuwe spectaculaire vernietiging
van de wereld te
eisen!
In
de ontknoping
worden de dreigementen van Sav en Mot
geen van alle echt
uitgevoerd!
Eloh
kreeg van
de koning van Persia gedaan
dat een delegatie van joden naar Yeroesjalajiem mochten terugkeren
om een eenvoudige tempel ter ere van Eloh te bouwen,
al was er geen sprake meer van dat alle volken
hem daar zouden komen
vereren
...
Nu Sav
feitelijk van het toneel verdwenen was,
werd de wet die hij had voorgeschreven opnieuw ontdekt en gevierd
als het kostbare gedachtengoed
van een god!
Er ontstond
een kordate, praktische en
zelfverzekerde stemming onder de Israelieten,
die gestalte kreeg in de korte maar gedankwaardige verschijningen
van {A}SJERAH,
godin van scheppingskracht, wijsheid
en bekwaamheid!
Juist
toen zich een bescheiden
maar betrouwbare stabiliteit begon te ontwikkelen,
leidde Mot een laatste,
wanhopige aanval in!
Jah,
achterdochtig en be-
invloedbaar als altijd,
had tegen Mot hoog opgegeven van JOB,
een man die zowel uiterlijk als
innerlijk een voorbeeld was
van oprechte toewijding
aan Jah!
Maar
Mot daagde Jah uit:
Job was alleen maar zo toegewijd aan Jah
omdat die hem
zo goed behandeld had,
beweerde de boze godin!?
Diep gegriefd besloot Jah daarom
Jobs toewijding te beproeven door hem
aan vreselijke kwellingen
bloot te stellen?!
Maar,
zoals voorspeld was,
Job bleef onwankelbaar:
"JAH geeft, JAH neemt, gezegend zij
de naam van
YHWH!"
ZO
had Jah
Mot opnieuw verslagen,
maar Job behaalde een morele overwinning op Jah
toen hij onthulde welke rol Mot had gespeeld in het leed
dat Jah zijn dienaar
had aangedaan.
Jah herstelde
Jobs voorspoed en verdubbelde zijn overvloed,
maar toen
volgde er
...
'n
grote stilte
...
GEEN
van de goden
sprak ooit nog een woord,
en geen van de goden, behalve Eloh, werd ooit nog teruggezien;
van Eloh werd nog
EEN
keer een glimp opgevangen,
als een zwijgende monarch met witte haren,
gezeten op een verre
troon
.......
Uiteindelijk
namen de Israelieten hun eigen leven
in handen
.............
ELoh & Jah
werden nog steeds ge-
eerd,
maar naar de opvatting van de mensen
verbleven ze nu in de hemel;
op aarde werd er weinig meer
van hen verwacht
.......
De wet
van Rav Sav
werd gecodificeerd en gekopieerd,
maar stond nu onder streng,
menselijk
beheer!
ELK
jaar werd er
een religieus stuk opgevoerd om het epos van Israel en de goden
in herinnering terug
te roepen?
Het hoogtepunt
zou bereikt worden
in de belofte van Jah aan David dat Salomo
Jah's aangenomen zoon
zou worden,
en in Davids belofte aan Jah
dat Salomo een tempel zou bouwen
ter ere van alle goden en
de nu bereikte vrede tussen hen
zou bewaren
........
Wat
deze polytheistische versie
van TeNaCH wel heeft en TeNaCH niet,
is helderheid en een besef van
relatieve
onvermijdelijkheid
...
Wat
eraan ontbreekt
is een enkelvoudige
centrale figuur!
ZO
naverteld
is de loop der gebeurtenissen,
die globaal dezelfde rol speelt als hij in een goedbevolkte Griekse mythe
spelen zou,
belangrijker dan welke
acteur ook?
Als elk
van de genoemde goden wordt teruggebracht tot
een paar kenmerkende trekken, krijgt het Verhaal, ondanks de heftigheid
van de Handelingen, een zekere onderliggende kalmte:
wat gebeuren moet,
zal ook gebeuren!
Een diffuse onrust
is daarentegen de meest karakteristieke gestemdheid
in TeNaCH:
wat gebeuren moet,
zal misschien
NIET
gebeuren -
alles is afhankelijk van een angstaanjagend
onvoorspelbare
G*D!
In
dit klassieke en
grenzeloos invloedrijke verhaal
op de geschiedenis der mensheid {joden/christenen/moslims aso}
ligt de intrige als het ware besloten
in de hoofd-
figuur
...
Alle helderheid
verdwijnt in de chaos van persoonlijkheden en functies
die in hem verenigd zijn?
NIEMAND WEET
wat hij zal doen;
en wat nog verwarrender is:
niemand weet
OF
hij wel iets zal doen;
er is geen sprake van
dat de gebeurtenissen zich majestueus en onpersoonlijk
zonder hem voltrekken?
De uitroep
van de Psalmist:
"WAAROM
SLAAPT U, O HEER?!"
GEEFT STEM
AAN EEN RELIGIEUZE ONGERUSTHEID
DIE OOK DE LITERAIRE SPANNING UITMAAKT
waarvan TeNaCH doordrongen is,
vooral in zijn derde en
laatste gedeelte?
WANNEER
zal de Heer G*D handelen?
ZAL
HIJ OOIT
WEL
handelen?
DAT
is de beslissende vraag,
allesomvattend aan het begin,
en zelfs nu nog aan het einde als residu
AANWEZIG!
Het is de
goddelijke myDimuil als het ware
die het verhaal verslindt en weer telkens opnieuw
uitbraakt
.............























De myDi~
Koran zegt:
{42:29}
En de schepping van de hemelen
en de aarde en de levende wezens, die
HIJ
daarop heeft verspreid,
is
EEN
van zijn tekenen
.......
{4:1}
O mensen,
weest u bewust van uw Heer,
die u uit
EEN
ziel schiep en daaruit
haar gezellin en uit dat paar
een groot aantal mannen
en vrouwen
{& kinderen}
verspreidde
...
{35:3}
O mensen,
herinnert u de gunst van
G*D
jegens u!
Is er een andere schepper buiten
ALLAH,
die u levensonderhoud geeft
van de hemelen en de aarde?
{35:11-13}
De beide watermassa's zijn niet gelijk aan elkaar;
de ene smaakt zoet en is drinkbaar,
en de andere zout en bitter
...
En toch
halen jullie uit beide verse vis om te eten
en sieraden om te dragen
..............
En jullie zien schepen
die de golven
[en vliegtuigen die de wolken]
door-
klieven op zoek naar het profijt dat
HIJ
geeft,
zodat jullie eens
[allen?]
dankbaar zullen zijn
.......
En
HIJ
laat de nacht overgaan in de dag
en de dag in
de nacht
...
HIJ
heeft de zon
en de maan
dienstbaar gemaakt en dus verloopt alles
volgens een vastgesteld tijdpad?
ZO
IS G*D,
jullie Heer!
Aan
HEM
behoort haar heerschappij!
Wat jullie behalve
HEM
ook willen aanroepen,
heeft niet de minste
macht
........
HET
myDiVerhaal is
{voorlopig} eindeloos omdat
het elk moment van elke dag en nacht doorgaat
in ieder van ons:
waarvan
we dagelijks & nachtelijks allemaal
getuigen
zijn
... 


Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende