'wording',
verwoording,
& verantwoording
via oerwoord en 'wordende
transcendentie'
HOE
je 'het' ook
wilt wenden en keren:
het blijft dansen om de hete brij ~
de soep wordt dan wel niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend,
maar er is geen definitief einde aan de gezamenlijke maaltijd ~ we blijven toevoegen
aan de basisstellingen die we al of niet hebben betrokken
in Ons myDiVerhaal!
Natuurlijk
val ik in herhalingen
in de vorm van vragen en antwoorden die altijd voorlopig zijn?
HOE kwamen wezens zoals wij ertoe om te spreken, onder woorden te brengen, en daarmee
'van betekenis' te maken?
WIE leerde hun
het woord
...
Op
die vraag
kwam het antwoord
onder het kopje van ABEL?
In de geest van het christendom!
De wezens die begonnen te spreken [en te schrijven, doorvertellen en herschrijven],
de wezens [zoals wij] die daarin en daardoor 'mens werden', zij namen het woord,
kwamen tot het woord, doordat ze eerst zichzelf aangesproken voelden
door wie ons nodig hadden, door andere wezens
om ons
heen?
DAT
'zich aangesproken voelen'
noem ik het oerwoord,
waarmee heel de menselijke onderneming van onder woorden brengen van start is gegaan,
waarop we rusten, zoals een brug
op peilers!
Of
'n ander beeld:
als een ferment [gist, zuurdeeg, katalysator]
dat heel de onderneming van onder woorden brengen doortrekt.
Zit dat oerwoord niet meer in onze woordenwereld, onze wereld van betekenis,
DAN valt het verbindende UIT onze woorden,
je kunt ook zeggen:
dan valt 'geest'
eruit?
EN
DAT
betekent niet alleen maar
dat de woordenwereld blahblah wordt [Bab{b}elonische chaos]:
misschien wordt ze wel helemaal niet rabarberblabla, maar supergestroomlijnde aansturing ~
supercybernatic supervirtual superspacecontrol all over the world, maar het betekent wel verraad aan de gemeenschappelijkheid: afbraak, catastrofe, omdat mensen dan
UIT elkaars wereld vallen: en WAT
is DAN nog
'wereld'?
DAT
oerwoord
zie ik uitgebeeld in
de mythe van Kain & Chavel,
in de vraag: "WAAR is Chavel, jouw broer?"
[zusters, daarvan was in die vroegere tijden nog niet zozeer sprake, het spijt me!]?
In de mythe is het "G d de Schepper" die DE vraag stelt.
De mythe heeft DAARMEE onder woorden gebracht,
dat we HIER juist een vraag 'van elders' tegenkomen!
Natuurlijk, niet een ECHTE stem 'van boven':
Kain hoort zijn eigen verontrust
geweten!
Maar DAT
wordt wakker gemaakt
[als de kikker die prins werd
of Doornroosje wakkergekust] van buitenaf,
door iemand die hij heeft verwaarloosd, wat zeg ik: zelfs gedood!
De STEM, dat oerwoord, wordt vanbinnen gehoord,
maar ze komt van buiten, EN ze is
onweerstaanbaar
krachtig!
DAT is nu
wat ze vroeger het "Woord G ds" noemden.
"Woord G ds" is NIET 'de bijbel', is niet de preek, niet de leer, maar
"WAAR is ABEL jouw naaste?"
Het is DIT
aansprekende woord
dat de mens tot mens heeft gemaakt,
en tot op vandaag de mydidag ONS tot mensen maakt:
aangesproken, aansprakelijk EN
aanspreekbaar.