'mydivrijheid'
KAN
dat aan
IEDEREEN
worden toevertrouwd:
"Het Woord Nemen?"
Wat
BEDOELEN
we met de term
'autonomie'?
Natuurlijk allereerst
[antropologisch]
de competentie om beslissingen te kunnen nemen,
maar vervolgens ook de
VRIJHEID
om van die competentie
GEBRUIK
te kunnen maken!
VRIJHEID
in de zin dat we
NIET
[meer]
lijfeigenen
van kerk, staat of organisatie meer zijn:
we
WILLEN
onze verantwoordelijkheid niet meer afschuiven
op instanties, autoriteiten of godfathers ~
we zouden onszelf opheffen
als mens
...
AUTONOMIE
houdt,
in termen van
DIE
vrijheid in,
dat de deelnemer aan het beraad ongevraagd het woord mag nemen
om in het beraad in te grijpen.
Hij hoeft niet meer op verlof te wachten
[krijgt het ook niet als hij het zelf neemt].
HOE
het woord dat iemand neemt
ERUITZIET,
of concreet:
WAT
iemand wil versleutelen aan de morele code
en
WELKE REDEN
zij daarvoor aanvoert,
is daarmee nog
NIET
gezegd.
Het
KAN
onzin zijn, of afbraak,
maar evengoed een trouwbetuiging of het op zich nemen van een last?
Vrijheid is vrijheid en kan niet meteen tot
DWANG
worden omgevormd,
wanneer we vinden
dat ze op een manier gebruikt wordt
die we
NIET
in overeenstemming achten met
de moraaltraditie
[neukende, rokende,
drinkende, zuipende, stelende,
slikkende, snuivende, spuitende,
schietende, snijdende, agressieve, verdoofde, opgefokte, verslaafde, snikkende,
stikkende, slaande, schreeuwende en zich anderszins irritant
of schadelijk voor deze of gene
uitende horden van individuen, bejaarden, soldaten,
hooggeplaatsten, bijstandsmoeders, jongeren en allerhande
middengroepen en diverse
onderkasten?]
...
Maar
talloze mensen
ZIJN
toch
[nog]
niet aan autonoom handelen of spreken toe?
KUN
je ze die vrijheid niettemin
ECHT
toevertrouwen?
Voorzover met de vraag bedoeld wordt
of
ALLE
participanten
[iedere geinteresseerde]
eigenlijk wel
de
COMPETENTIE
bezitten
zich als autonoom op te stellen, gaat het om een psychologische kwestie!
Lang niet
ALLE
mensen zijn voldoende competent
om
HUN
democratische rechten en plichten te vervullen,
DESONDANKS
schaffen we, om
DIE
reden, de democratie
[mydi or whatever]
niet af,
want het
ALTERNATIEF
is de
DICTATUUR
van de kant van degenen,
die menen
WEL
te weten
wat ze doen.
ZO
is het ook
met de autonomie.
Mensen die beweren dat velen er
[nog]
niet aan voldoen,
verwarren psychologische standen van zaken met morele vooronderstellingen.
Ik vertrouw hun tegenwerpingen dan ook nooit,
de grootinquisiteur kijkt
[alweer]
om de hoek en wil
- om bestwil, zeker -
BEVOOGDEN!
ANGST
voor de vrijheid van anderen,
uit zorg voor de publieke moraal?
DAT
zijn dan toch weer de autoriteiten van Aristoteles: de staat,
die van de Middeleeuwen: de kerk,
of de 'illegaliteit',
die de 'brave' burger om de
EEN
of
Andere Reden
in de boeien
slaan
...
