De
mensen neigen
dus meestal, altijd
vooral ook naar heel
veel overdrijven & manipuleren!
De aard van het muchomacho
homobibonobo is zelfs na een paar miljoen jaar niet
meer te loochenen: men is druk bezig en fel doende omdat men z'n bol buikje graag wil vullen,
daarbij ook voldoende seksuele bevrediging vinden en die positie uitbreiden door al dat mal machts-vertoon, te wreed dreigen, ueberlustig slijmen, dartel konkelen & de middelen hanteren
die men denkt tot z'n beschikking te hebben tussen stenen en stokken, ABC-wapens
& de nieuwe bommenwerpers en jachtvliegtuigen, raketsystemen & economisch
gedoe verpakt in leuzen en slogans,
propagande & shit
wereldwijd.
De andere kant
van die medaille
bestaat dan ongeveer uit 't tegendeel daarvan: eerlijk, eenvoudig,
bescheiden, aandachtig, inzicht verwervend en meelevend,
behulpzaam en vernieuwend/scheppend.
In de grond van
de zaak bewegen al onze legenden,
mythen, sprookjes en gelijkenissen zo ongeveer
tussen die uitersten van ons
korte leven.
Niemant ergere zich dan aan den Gekruisten,
maar erkenne in hem de kracht Gods en wijsheid Gods.
Was 'er iets sterker, als de dood?
Was 'er iemant vreeslijker, als de Satan, die sterkgewapende?
Wat kracht was 'er van nooden, om hem zijnen rood t' ontwringen,
en ons vry te maken
van 't geweld
der helle?
Welke wijsheid wierd 'er vereischt, om de dood te overwinnen?
Die heerste door de zonde, & de zonde had kracht voor de wet, wie konde alle deezen krachtloos maken?
Wie ons uit de klauwen des Satans rukken?
Wie de zonde te niete doen?
Dan hy, die ons van God is geworden tot wijsheid, rechtvaardigheid, heiligmaking en verlossinge?
Daar toe was hy Borge, en moest hy de dood ondergaan, maar dat moest hy vrijwillig,
niet schoorvoetend
doen.
De Heidenen
zelfs hielen die offerdieren, die weerstreefden, of van 't priestermes vlooden, voor onaanneemlijk,
en hunnen verdichten Goden onaangenaam: en zoud de waare god, door een onwillig offer konnen verzoent worden?
Daarom zegt de H. Apostel, dat wy in den wille, en gehoorzaamheid van JC geheiligd en gerechtvaardigt
zijn: ZO volvaardig toont hy zich hier, als hy zijn lijden voorziet en voorzegt, en zelfs de dag en wijze voorspelt, en de dood niet meer schuwt, maar kloekmoedig obder de oogen ziet ~ in zijn dood is ook ons leven: in zijn kruis onze zegen: in zijne smaad onze heerlijkheid.
Het gaat nu voortaan niet meer zozeer om de vorm, de verpakking, de opsiering & 'poppenkast rondom',
maar om de ware betekenis van de inhoud van dit oermenselijk mydiverhaal: zoals hij in de bergveldrede
probeert duidelijk te maken en in zijn driejarige omzwervingen ontdekte en beleefde tot op de mydidag van vandaag ~ wereldwijd, vertaald, aangepast, doorverteld, herschreven, opnieuw ontdekt & beleefd.







