mydialomtegenwoordig/-aanwezig zonder fixlocaties.

G d: als een heilzaam krachtenveld om ons heen en verankerd in alle lichaamscellen, hartkloppingen, zielenroersels & heel onze echte zingeving ...
We hebben als het ware bij wijze van spreken en schrijven een heel nieuw denkkader nodig om ons g d nu nog 'n beetje te kunnen 'voorstellen'?!
Bescheidenheid siert elk spreken over g d: zelfs dat kunnen we terugvinden in ons spreken over g d als 'geest'. Zo'n "beeld" laat ons zien dat die 'g d' zich niet meer laat vastleggen in wat voor gefixeerde vormen, lokale afbeeldingen of afgodische associaties dan ook. Daarom ook zoeken we nu naar antwoorden in het 'panentheisme': de gedachte dat alles IS of 'bestaat in' G d. Af en toe is er dan ook best nog wel een bepaalde zin die in ons blijft haken: ontelbare vlakbije dingen vertellen mij dat ik midden in een oneindig geheim woon! Dat is de verwondering van waaruit hoogbejaarde priesters & psychotherapeuten kunnen leven en die voor ons herkenbaar is in ons dagelijks brood, water & wijn, goede gesprekken, liefde onder mensen, alle wel en wee in de natuur: op de ene of andere manier hebben zulke alledaagse dingen met g d te maken!?
Met het geheim waarin we wonen. Vandaar ook is de stap naar Sjapo die zich in Athene presenteert als boodschapper van deze "onbekende g d"
'in wie wij leven, ons bewegen, & ZIJN'. Alsof g d voor ons blijft hangen en zweven als een vis- of vogelnet, in de woorden van wet en profeten:
denk- & voeloefeningen vol gewetensvolle fantasie, creatieve leefoplossingen waarin we ons g d voorstellen niet in een punt, waartoe wij ons ver-houden, maar veel meer als een ruimte die ons allen omvat. Stel je G d niet voor als een van ons gescheiden 'werkelijkheid' waartoe je vooral of alleen maar via je innerlijk toegang verkrijgt, maar veel meer aks een heilzaam krachtenveld om ons heen waaraan we met heel ons bestaan deel hebben, als we ons eraan overgeven in de dope van de geest, de belijdenis van ons hart, de Hope van onze ziel & de tederheid van hand & voet.
Zo'n manier van voelen/denken, doen & laten vanuit, voor/door het heilige, 'helende' helpt me om 'n idee te krijgen van g d's actieve presentie ~
geen passieve maar actieve aanwezigheid: op die manier lukt 't ons zo dan ook om aan wezenlijke momenten in ons bestaan de ervaring van g d te verbinden. Ervaringen waarbij we iets neigen uit te roepen als "g d allemachtig" of 'g d zij dank' of zelfs halleluja & amen als teken van onze verwondering, ontdekking, verontrusting & geruststelling, verbazing, inzicht, opmerkzaamheid, mededeelzaamheid & onze alsmaar dieper gaande menselijke vragen & antwoorden die blijven opwellen jaar na jaar (maanden, weken, dagen & nachten, uren aaneen) vanwege wat we leren zien!
Staat g d binnen of buiten onze werkelijkheid, komen we bij elkaar op bezoek, & delen we onze woorden, daden, openbaringen & wonderen ...