HET
enige mydiprobleem
is eigenlijk alleen
maar geweld: dood, ziekte,
onrecht, onderdrukking, jaloezie, hoogmoed, ongevoeligheid,
waanzin en verveling, kortom, alle
ellende, komt voort uit
geweld en alles
wat daarmee
samenhangt?
Niet
voor niets
staat een groot
deel van de bijbel,
zowel het oude als het
nieuwe testament en de koran vol
met geweld, onbegrip en haatdragendheid: net als
het dagelijks nieuws via alle media en dus ook myDiary!
De vragen zijn legio:
was Yehosjoea haNatsri haMasjiach
absoluut tegen alle geweld en kun je hem in die zin met een modern woord
een 'pacifist' noemen?
Of was hij alleen maar van mening
dat geweld niet geschikt is als middel
om het 'koninkrijk der hemelen'
van 'g d' te realiseren?
En in hoeverre
is geweld 'alleen maar'
fysiek geweld of is het ook verbaal geweld
en alle 'onrecht' & haat?
Maakt SjaulPaul
zich aan geweld schuldig
als hij zijn tegenstanders voor 'honden' uitmaakt
in FIL 3:2?
"Ik
heb er
geen moeite mee
te herhalen wat ik
jullie geschreven heb; het is
voor je eigen bestwil!
Pas op voor die honden
met hun kwalijke praktijken,
pas op voor die versnijdenis van ze!
Wij zijn het immers die besneden zijn:
wij verrichten onze dienst door de Geest van G d
en laten ons voorstaan op Yesjoea haMasjiach, en niet op onszelf,
hoewel ik redenen genoeg zou hebben om op mezelf te vertrouwen.
Als anderen menen dat te kunnen doen, dan kan ik dat zeker?
Ik werd besneden toen ik acht dagen oud was en behoor tot het volk van Israel, tot de stam Benyamin, ik ben een geboren Hebreeer met de wetsopvatting van een Farizeeer
en heb de gemeente van Yesjoea fanatiek vervolgd:
aan wat er in de wet staat over gerechtigheid,
voldeed ik volledig!
Maar wat voor mij winst was,
ben ik omwille van Yesjoe als verlies gaan beschouwen ...
Sterker nog: alles beschouw ik als verlies ~ het kennen van Yehosjoea haMasjiach, mijn Heer,
overtreft immers alles? Omwille van hem heb ik alles prijsgegeven: ik heb alles als afval weggegooid!
Ik wilde de Masjiach winnen en EEN met hem zijn ~ niet door mijn eigen rechtvaardigheid
omdat ik de wet naleef, maar door die van G d,
de rechtvaardigheid die er is
door het geloof in "Christos":
ik wil deze Christus kennen
en de kracht van zijn opstanding ervaren,
ik wil delen in zijn lijden en aan hem gelijk worden in zijn dood,
in de hoop misschien ook zelf uit de dood op te staan! Niet dat ik al zover ben en mijn doel al heb bereikt,
maar EEN ding is WEL zeker:
ik vergeet wat achter me ligt en richt mij op wat voor me ligt!
Ik ga recht op mijn doel af, de hemelse prijs waartoe G d mij door Yehosjoea de Masjiach roept:
alleen hierop [rak kach & 'tat tvam asi'!] moeten wij ons allen richten.
Mochten jullie er op enig punt anders over denken,
dan zal G d het jullie verder wel duidelijk maken?
In ieder geval, laten we op de ingeslagen weg voortgaan!
Volg mij na, mijn kinderen,
en kijk naar hen die leven volgens het voorbeeld dat wij jullie gegeven hebben.
Ik heb het jullie al eerder en vaker gezegd, en zeg nu zelfs met tranen in mijn ogen:
velen leven als vijand van het kruis van Christus
en gaan hun ondergang tegemoet.
Hun god is hun buik,
hun eer is schaamteloosheid en
hun aandacht is alleen
nog maar gericht
op aardse
zaken.
Maar
wij hebben
ons burgerrecht in
de hemel, en van daar verwachten wij onze redder,
de Heer Yesjoe de Masjiach.
Met de kracht waarmee hij in staat is
alles aan zich te onderwerpen,
zal hij ons armzalig lichaam gelijk maken
aan zijn verheerlijkt
lichaam ...!"
Hoe
zit het
dan met het
geweld dat, volgens de
schrijvers van 'heilige schriften' door "G D" wordt begaan
of dat door G d in de toekomst bij het 'laatste oordeel' zal begaan?
En met het geweld dat wij elkaar elke dag weer aandoen,
ook al willen we dat misschien wel helemaal niet?
Met al deze vragen heb ik me van het begin af aan al beziggehouden,
ook omdat mijn vader werd vermoord
voordat ik werd
geboren
...
Maar
zo is
het wel weer
genoeg geweest voor nu
en hier: sommige mydiertjes zeggen
dat ze nooit iets lezen, en
al helemaal niet als het wat langer duurt,
of gaat over zaken en dingen waar ze helemaal nog nooit over nagedacht hebben
of mee te maken willen hebben?
Het zij zo!
Er moet nu eenmaal
verschil zijn blijkbaar tussen
al die verschillende groepen mydimensjes met pensjes vol wensjes en grensjes?
Soort zoekt soort en waar een wil is daar is ook een weg, een paadje, een brede snelweg,
een provinciale weg of wat en waar dan ook waarover je wilt gaan,
alleen of samen met sommige anderen?
Het staat een ieder
in theorie volkomen vrij
om te doen en te laten
wat hij/zij/het wil:
met of zonder een bepaalde taal,
zekere en onzekere definities
en interpretaties!
En
dat doet
men blijkbaar dus
dan ook elke dag
weer, met alle gevolgen
vandien
...







