.
DAT
hele verliefdheidsgedoe
vanaf ongeveer je twaalfde ofzo
is natuurlijk net zoiets als al die hormonale beharingen,
borsten, billen, menstruaties & natte dromen:
je lichaam en je geest zijn in de overgang van kindheid naar volwassenheid,
je moet naar school en ligt overhoop
met ouderen en allerlei anderen
vlak naast jezelf
[en wie niet],
voelt al die
onbestemde verlangens,
vermoedens, kriebels en krabbels
en probeert er maar
het beste van
te maken?
En
de variaties
op alle daaraan voorafgaande gebeurtenissen,
innerlijke en uiterlijke veranderingen zijn al met al legio,
variabel en afhankelijk van individuele omstandigheden
van buitenaf en van
binnenuit
...
Het is
nu eenmaal
een speling van het lot,
natuurwetten en geestelijke invloeden uit omringende hersen-
pannen, potjes van soep met balletjes, bouillonzakjes, groenten en kruiden & al die andere ingredienten!
Je kunt iemand anders dan ook niet serieus nemen en tot zijn of haar recht laten komen
als je daarmee tegelijk verraad zou moeten plegen aan jezelf:
zelfbedrog leidt nu eenmaal uiteindelijk tot bedrog
van je eventuele partner{s},
omdat je vroeger
of later
gaat beseffen
dat je misschien wel 'n ge- of belofte hebt gedaan
die je niet meer kunt houden hoe graag je dat soms wel zou willen.
En het tegenovergestelde en omgekeerde is vanzelfsprekend ook geldig voor al die anderen!?
Je kunt beter die fouten zo snel mogelijk leren toegeven, hoe pijnlijk dat ook soms kan zijn,
dan allerlei vergissingen
in stand houden.
En
als jouw
partner jou
[of jij hem/haar]
niet kunt 'vergeven'
dat hij/zij/jij 'op een ander bent'
[gaan liggen, liegen en er omheen draaien of wat dan ook],
dan kun jij jouw [jullie je] best doen om jezelf te vergeven en dan er ook maar op hopen
dat jullie in de toekomst wat helderder en duidelijker zullen zijn
over wat je al of niet nodig hebt en wilt,
wenst, droomt en
verlangt?!
Je
helpt jezelf
of iemand anders
er niet mee als je met 'n
bibelebonse berg aan leugens leeft
of 'n rijstenbrijberg aan ontverteerde walgneigingen van jezelf of die ander[en]:
doe dus beslist
NIET
of jij iets of iemand anders bent
dan in werkelijkheid
het geval is!
Wees
zo eerlijk
mogelijk tegenover jezelf,
jouw ouders, vrienden, partners of goede kennissen.
Als je zo nu en dan allerlei vergissingen begaat
[en wie doet dat niet?],
zeg het dan
[op tijd]!
JIJ
kunt dus
altijd ook weer opnieuw gaan onderhandelen
over jullie onderlinge beloften, afspraken en tijdelijke regelingen:
als je maar vooral duidelijk bent
tegenover jezelf en
elk ander?
Het
is nooit
en te nimmer
'te laat' om de waarheid te gaan spreken
en een relatie met wie. waar, wanneer en waarom dan ook
kan alleen maar gezond worden als je
allebei eerlijk leert om
de waarheid te
zeggen?
Hiermee
wil ik niet beweren
dat we onze beloften [indien al aanwezig]
lichtvaardig en klakkeloos op moeten vatten
of hitleriaans misbruiken naar eigen waanzin!
We moeten nu eenmaal altijd proberen om ons eraan te houden
voorzover dat in ons vermogen ligt en we onszelf en elkander leren kennen in de loop van de tijd:
dat vergt tijd
EN
geduld, inzicht
en 'rijping'!
Daartoe
moeten we
soms ook zelfzuchtige
en kinderachtige verlangens onderdrukken
en terughoudend te werk
leren gaan!
OF
we moeten
meer prioriteit geven
aan het welzijn van onszelf
en onze leef[tijds]genoten en andere gezins-
en/of groepsleden
op de korte
EN
langere termijn
dan alleen maar denken
aan ons eigen kortstondige genoegen
van het ene moment of de ene dag
op de andere.
We
moeten allen
onze beloften en geloften houden
en gestand doen zolang we dat kunnen
en zonder verraad te plegen aan onszelf.
Als dat niet meer kan, dan moeten we opnieuw over die onderlinge afspraken onderhandelen
zonder verraad te plegen
aan anderen.
Ons
hoogste goed
is niet noodzakelijkerwijs in tegenspraak met het hoogste goed
van anderen.
ALS
we eerlijk
durven zijn over
onze eigen behoeften,
wensen & liefdes- verlangens
EN
met wat meer
mededogen, echte belangstelling en eerlijke openheid
ook aanhoren welke eigen wensen en behoeften anderen hebben,
DAN
pas kunnen we eraan denken
om ook echte oplossingen te gaan vinden waarbij aan iedereen [ieder
EEN!]
recht wordt gedaan!
Wie z'n billen ...
die moet op de blaren zitten
of blijven staan!
Eigen
schuld:
dikke ...?
Alle
boontjes krijgen
hun loontjes: en
liefst geen
blauwe!
Leren
gaat van 'auw'!
En dat alles hoort er nu eenmaal bij:
jong geleerd is oud
gedaan?
En
als je
niet wilt liegen
moet je leren
om eerlijk
te zijn.
