ZÓ'N
burger v/d Stàd ROME
blééf altijd wel iets anders
dan een oorspronkelijke bewoner
(binnenlander, vreemdeling, vluchteling, aboriginal, boer of barbaar e.d.):
híj leefde volgens de Romeinse wet & altijd kon hij zich overal tot een Romeins bestuurder wenden?
'Ìk ben een Romeins burger!' ~ dit was destijds een soort toverformule! Daarvóór werd er misschien wel
helemaal niet op hem gelet, maar wanneer hij dàt zei,
dan waren alle mensen direct
hoffelijk en vriendelijk.
De echte heersers van het rijk
waren eigenlijk de Romeinse soldaten:
zij hielden het geweld(ad)ige rijk bijeen, ze onderdrukten weer-
spanninge oorspronkelijke bewoners en ze straften iedereen die het waagde om in opstand te komen
tegen hen; ze waren dapper en altijd bereid om te vechten uit eerzucht, en elk decennium veroverden ze
wel weer een 'nieuw land' in het noorden,
zuiden of oosten.
