myDi-uitersten in afwisseling & herhalingsexcrimes


*
Leven we
met z'n allen
'ondanks alles' steeds meer
in een maatschappij
van uitersten?
-
Goed
en kwaad
heeft altijd al bestaan
afhankelijk van welke 'woorden'
en welke definities
je hanteert!
-
Maar
omdat we
nu bijna 'alles' kunnen
zeggen, doen en 'openbaren',
is er ook alsmaar meer stof
om op te doen waaien
of te 'verwijderen'
lijkt het
wel?
-
De
volgende
twee myDiverhaaltjes
geven je een blik in de hel
en de 'hemel'!
-
Een
derde van alle
'zedendelicten' door jongeren
betreft een z.g.
groepsverkrachting.
-
Daders
zijn gemiddeld
blijkbaar zo'n veertien jaar
en verdacht vaak 'allochtoon'.
Groepsverkrachtingen zijn voor hen
een bron van
vermaak.
-
Bij
ongeveer
100 daders die
werden veroordeeld of hadden bekend
en bij wie een persoonlijkheidsonderzoek
was gedaan viel het volgende op:
zij vormden 25 dadergroepen
en misbruikten in totaal
30 'slachtoffers'.
-
De
daders blijken
matig intelligent en
ongeveer een derde
is zwakbegaafd.



Een
derde van
hen heeft ook
trekken van psychopathie.
GEEN
van de daders
heeft spijt van de delicten
of leeft achteraf mee
met het slachtoffer
en twee derde van de daders is allochtoon:
Antilliaanse jongeren zijn oververtegenwoordigd,
gevolgd door Surinamers en
Marokkanen.
-
Hun
slachtoffer
is meestal een bekende en
gemiddeld 13 jaar oud en de meeste meisjes
worden EEN keer door een groep misbruikt, maar het komt ook voor
dat zij bij herhaling worden aangerand
en verkracht.
-
EEN
slachtoffer
uit dit onderzoek
werd in achtereenvolgende situaties
door drie, vijf, vier en acht jongens verkracht.
Het misbruik vindt meestal in het huis van een van de daders
plaats of buiten en hoewel daders elkaar vaak onderling
behulpzaam zijn, bijvoorbeeld door het meisje vast
te houden, is de functie van de groep
vooral die van
publiek.
-
Het
lijkt er
volgens de
onderzoekers op
dat daders het misbruik zien
als 'een leuke bezigheid waaraan je
status kunt ontlenen', maar het verbale en fysieke geweld
dat zij gebruiken is zo ernstig dat de delicten
een zeer grote impact op het slachtoffer
moeten hebben,
concluderen
zij.
-
De onderzoekers
noemen het opvallend dat de daders
zich weinig zorgen maken over een eventuele aangifte.
Die zorgeloosheid kan worden verklaard doordat zij altijd in de meerderheid zijn: het is het woord van het slachtoffer
tegen dat van meerdere groepsleden.
Daarnaast vinden zij het vaak heel
'normaal' wat er is
gebeurd.
-
Na het delict
vertonen zij dan ook 'een houding van alledaagsheid',
schrijven de onderzoekers; ze brengen het slachtoffer naar huis
en vervolgens gaan ze samen voetballen
of wat roken en drinken
of iets dergelijks.
-

Omdat
DIT stukje
alweer wat dreigt uit te lopen,
bewaar ik het volgende, als voorbeeld van
het 'andere' uiterste of in ieder geval als een 'getuigenis' van
'hoe je het ook zou kunnen zien' en bekijken als het ware
bij wijze van spreken en met andere woorden dan
'gewoon' nieuws voor de volgende keer.
Wat blijkt in beide 'gevallen' is wel,
dat er een duidelijk verband
bestaat tussen 'kleinere'
voorvallen en 'grote'
tendenzen?
#
engel
04 dec 2004 - bewerkt op 10 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende