mydi: 't redelijk alternatief voor komende jaren?

"Dankzij de moderne computertechniek
is zelf nadenken weer een redelijk alternatief geworden
!"

En dankzij de Chinezen
die nog steeds flink kunnen kezen
is boeddhisme een aanlokkelijk alternatief?
Boeddhisme in Tibet
was een Woestijn-religie net als Jodendom,
Christendom & Islam:
en zie wat gebeurt
'all over the world'!
Sinds juli 2006
kun je tegenwoordig
met de trein van Peking naar Lhasa.
Van sommige
activisten voor Tibets onafhankelijkheid mag je die trein,
bewijs EN middel van Chinese bezettingspolitiek,
het "IJzeren Paard" van het ooit zo Wilde Westen en nu dan het Verre Oosten,
niet nemen.
Van de dalai lama, de Tibetaanse leider in ballingschap, mag dat wel! Hij kiest voor zelf gaan kijken en gelijk heeft hij?
Maar hoe boeiend de reis ook is,
voor het landschap hoef je het niet te doen.
In China gaat het non stop door de bruine, in Tibet door grijze bergen.
{Net zoiets als tussen Istanbul en Amritsar via Tehran/Quetta} ...
Meestal zonder [veel] begroeiing. Het land is leeg.
Met alleen maar hier en daar een verdwaalde vracht-wagen. Inderdaad meestal van het leger {!},
op de weg parallel aan het spoor. In Lhasa is het bij onze aankomst al donker.
En koud!
Rond het vriespunt.
Het hotel heeft [nog] geen centrale verwarming maar geeft wel een straalkacheltje mee.
Onmiddellijke herinnering aan een voorbije jeugd zonder aardgas ...
's Ochtends schijnt de zon. Nog wel koud, maar wat wil je ook op 3850 meter
[net 1000 onder de top van de Mont Blanc]? Op straat lopen mensen. Gebedsmolen in de hand.
Niet EEN, niet tien, nee, honderden!
Pelgrims die kloksgewijs lopen rond de Jokhang, de centrale tempel van Lhasa.
Op het plein voor deze Jokhang werpen tientallen aanbidders, als betrof het de 'moderne' Westerse Jeugd met op een modieus popkonsert massaal vlammende zwaaiende armen ten hemel omhooggeheven naar de heilige heidense popidolen & hun satanische verzen of zoetelijke ludduvududdurugheid zich van volledig staand neer naar volledig languit liggend.
Aan hun handen een soort duostrijkijzers van hout.
Ze dragen ook een voorschot als bescherming voor het lichaam dat steeds opnieuw naar voren schuift om plat op de grond te eindigen.
Veel tempelbezoekers dragen een pakje boter niet op hun hoofd als offergave, brandstof voor de talloze
kaarsjes in de tempel!
In de tempel zelf reciteren monniken heilige teksten
[waar hebben we dat nu ook alweer eerder &
vaker gehoord?]!
Lhasa, althans het oude Tibetaanse deel van de oude stad, ademt religie.
Maar vergis je niet, zo schrijft Stephen Bachelor o.a. in de onlangs verschenen bundel "Tibet, een cultuur van vrede". Voor de komst van deze Chinezen leefde 15% van de bevolking als monnik of non.
Maar na de vlucht van de dalai lama in 1959 sloten {AND WORSE!} de Chinezen alle kloosters,
nu zijn sommige eindelijk weer open. Veel monniken en nonnen vonden de dood, de overlevenden vluchtten naar India waar ze hun oude kloosters heroprichtten & toen o wonder boven wonder
gebeurde er iets nog wonderlijkers? In plaats van helemaal te verpieteren in 'nostalgie en heimwee in den vreemde' inspireerde die ballingschap juist tot nieuwe gedachten
over het Tibetaanse boeddhisme ...
Met als resultaat
een religieus alternatief dat ook velen in het Westen nu meer dan ooit aanspreekt!
Waar komt die zeggingskracht vandaan? Tibet is een hard land
{net als het Midden Oosten dat ook vele eeuwen lang is geweest?}!
En van een enorme omvang: 4000 meter BOVEN de zeespiegel [de Dode Zee tussen Israel en Jordania is 400 meter ONDER de zeespiegel!] ...
En ook daar is het doodstil!
Er zijn geen vliegtuigen, nauwelijks auto's.
De nachten zijn er ijskoud en overdag kan de zon behoorlijk branden
[ook net als in het z.g. "Heilige Land"!]!
Qua stilte,
eenzaamheid en hardheid heeft die Tibetaanse hoogvlakte
alles weg van de woestijn. Het Tibetaanse boeddhisme is erdoor getekend!
Zijn boodschap is niet{s} anders eigenlijk
dan die van andere godsdienst en religie [filosofie] uit de woestijn:
laat los wat niet essentieel is voor het naakte bestaan, overwin de vergankelijkheid van het lichaam, beheers materiele verlangens en richt je op
de ontwikkeling van de geest!
Reizend door Tibet proef je letterlijk en figuurlijk het woestijnleven, zoals ik
dat heb leren kennen sinds het midden van de jaren zestig en uit de vroegchristelijke tradities,
en ook de boeddhistische nadruk op spiritualiteit, concentratie, geestelijk leven en eenvoud temidden van de natuur.
Want ons lichaam is slechts broos en tamelijk tijdelijk:
laat je dus niet door die tijdelijkheid overheersen!
Zo begraven Tibetanen hun doden:
ze hakken het lichaam aan stukken
[iets voor onze myDyMr. Happy?]
en laten het over aan de vogels.
De geest 'gaat verder'?
Hoe vitaal het nu nog door China gecontroleerde boeddhisme in Tibet is, kan ik niet overzien.
Een religie van eeuwen vernietig je niet in een halve eeuw,
{kijk ook maar weer eens naar wat de Assyriers, Babyloniers, Caesars, Duitsers, Egyptenaren, Filistijnen, Grieken, Heidense Imbeciele Idioten o.a. met de Joden hebben trachten uit te halen gedurende zo'n vier-duizend jaar?}, hoezeer de Chinezen, vooral tijdens hun bijna fatale zogenaamde Culturele Revolutie,
er hun best voor hebben gedaan!
Maar paradoxaal genoeg hebben die malle kezende Chinezen de Tibetaanse vorm van boeddhisme daarmee juist tegelijk een grote dienst bewezen?
Het boeddhisme in Tibet zelf, met z'n gebedsmolens, buikprostraties en eindeloos reciteren van mantra's is TE rechtstreeks verbonden met het
dagelijks bestaan om werfkracht te kunnen hebben
in een andere [vooral een 'inhoudsloze'] cultuur ...
Pas toen de Chinezen de monnikene en de nonnen met hun 'grote boodschap'
de woestijn uit en de verteld in hadden gejaagd,
kon die 'blijde boodschap uit de kale vlakte' zich ontpoppen als een ECHT aansprekend alternatief
voor de alleen op materie georienteerde cultuur
van het antireligieuze {VRIJE?}
Westen
...
Oude wijsheid:
de grootste zaaiers van godsdienst
zijn juist zij die haar willen vernietigen & 'ausradieren'!
Hadden wij, 'christenen', niet ook ooit
een godsdienst vanuit de woestijn
van nu al bijna
tweeduizend jaar
geleden?
Wat is daar
eigenlijk mee
gebeurd?
08 mei 2007 - bewerkt op 21 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende