mydi~relaties zondebokken concurrentiestrijdlove
Zolang
we onze
aandacht naar buiten
richten, en denken dat
anderen de oorzaak van onze
ellende zijn, zitten we opgesloten in
een nodeloze intermenselijke
machtsstrijd!
De zoektocht
buiten onszelf levert nooit iets op:
er komt immers nooit uit wat ons ooit
beloofd wordt?
Vroeger of later
moeten we de zaak onder ogen zien: en daar is buiten
niets of niemand die van ons zal houden, ons zal redden, voor ons zal zorgen of ons zal geven
wat we eigenlijk willen wanneer we dat willen ~
de versie die ons ego van het paradijs heeft
bestaat niet
...
Dat
is voor veel romantici
een moeilijk te aanvaarden
feit!
Maar als je kijkt
naar hun omzwervingen,
dan vraag je je af
waarom?
Is het je niet opgevallen
dat de meeste romantici tragisch verlopende
relaties hebben?
Sterker nog:
je zou zelfs kunnen stellen dat romantici vaker tragedies meemaken
dan pessimisten,
omdat romantici over het algemeen
veel hogere verwachtingen
hebben!
Wanneer je een tragedie
met een hoog "Romeo & Julia gehalte" wilt zien, dan moet je twee romatici bij elkaar zetten:
ze kunnen geen van beiden aan de verwachtingen
van de ander voldoen.
En ze blijven elkaar maar triggeren,
totdat ze allebei emotioneel volkomen
in de puin liggen.
Romantici
geven de moed nooit op,
maar ze blijven zelden langer
dan een half jaar
bij elkaar.
Natuurlijk
zijn hoge verwachtingen van de ander
geen oplossing voor onze
relatieperikelen.
Maar
dat geldt evenmin
voor pessimistische
'oplossingen',
waarbij je jouw eigen gang kunt gaan
en totaal geen verwachtingen
van jouw partner hebt?
Waar romantici
met een heleboel melodrama relaties beginnen en beeindigen,
komen pessimisten gigantisch vast te zitten in relaties waar de energie en de intimiteit
ver te zoeken zijn!
Kiezen we voor een relatie die vleugels heeft
maar niet stabiel is, of voor een relatie met stevige wortels
maar zonder vleugels?
Het lijkt erop
dat de meeste mensen die keuze maken:
maar toch zijn beide keuzes
beperkt.
De romanticus
heeft behoefte aan een dosis realisme.
Hij heeft doorzettingsvermogen nodig, geduld,
een beter gevoel voor grenzen.
De pessimist heeft behoefte
aan minder starre grenzen, en aan meer hoop, vertrouwen, onderzoekingsdrang
en bereidheid tot het nemen van risico's.
Elke relatie kent de twee uitersten?
Het probleem voor beide partners en voor de relatie als geheel is
dat je zowel wortels als vleugels
moet hebben
...
Je hebt allebei voedsel,
warmte en stabiliteit nodig,
en ook uitdagingen
en groei!
En wanneer je allebei
deze beide uitersten in je leven integreert,
dan bestaat er een groter kans dat je ook in jouw relatie het evenwicht makkelijker bereikt,
of het nu individueel is of
binnen de relatie.
Anyway,
in beide gevallen
is het eerder een levenswerk,
dat een enorme toewijding,
emotionele veerkracht,
geduld en heel veel
humor vereist
...
we onze
aandacht naar buiten
richten, en denken dat
anderen de oorzaak van onze
ellende zijn, zitten we opgesloten in
een nodeloze intermenselijke
machtsstrijd!
De zoektocht
buiten onszelf levert nooit iets op:
er komt immers nooit uit wat ons ooit
beloofd wordt?
Vroeger of later
moeten we de zaak onder ogen zien: en daar is buiten
niets of niemand die van ons zal houden, ons zal redden, voor ons zal zorgen of ons zal geven
wat we eigenlijk willen wanneer we dat willen ~
de versie die ons ego van het paradijs heeft
bestaat niet
...
Dat
is voor veel romantici
een moeilijk te aanvaarden
feit!
Maar als je kijkt
naar hun omzwervingen,
dan vraag je je af
waarom?
Is het je niet opgevallen
dat de meeste romantici tragisch verlopende
relaties hebben?
Sterker nog:
je zou zelfs kunnen stellen dat romantici vaker tragedies meemaken
dan pessimisten,
omdat romantici over het algemeen
veel hogere verwachtingen
hebben!
Wanneer je een tragedie
met een hoog "Romeo & Julia gehalte" wilt zien, dan moet je twee romatici bij elkaar zetten:
ze kunnen geen van beiden aan de verwachtingen
van de ander voldoen.
En ze blijven elkaar maar triggeren,
totdat ze allebei emotioneel volkomen
in de puin liggen.
Romantici
geven de moed nooit op,
maar ze blijven zelden langer
dan een half jaar
bij elkaar.
Natuurlijk
zijn hoge verwachtingen van de ander
geen oplossing voor onze
relatieperikelen.
Maar
dat geldt evenmin
voor pessimistische
'oplossingen',
waarbij je jouw eigen gang kunt gaan
en totaal geen verwachtingen
van jouw partner hebt?
Waar romantici
met een heleboel melodrama relaties beginnen en beeindigen,
komen pessimisten gigantisch vast te zitten in relaties waar de energie en de intimiteit
ver te zoeken zijn!
Kiezen we voor een relatie die vleugels heeft
maar niet stabiel is, of voor een relatie met stevige wortels
maar zonder vleugels?
Het lijkt erop
dat de meeste mensen die keuze maken:
maar toch zijn beide keuzes
beperkt.
De romanticus
heeft behoefte aan een dosis realisme.
Hij heeft doorzettingsvermogen nodig, geduld,
een beter gevoel voor grenzen.
De pessimist heeft behoefte
aan minder starre grenzen, en aan meer hoop, vertrouwen, onderzoekingsdrang
en bereidheid tot het nemen van risico's.
Elke relatie kent de twee uitersten?
Het probleem voor beide partners en voor de relatie als geheel is
dat je zowel wortels als vleugels
moet hebben
...
Je hebt allebei voedsel,
warmte en stabiliteit nodig,
en ook uitdagingen
en groei!
En wanneer je allebei
deze beide uitersten in je leven integreert,
dan bestaat er een groter kans dat je ook in jouw relatie het evenwicht makkelijker bereikt,
of het nu individueel is of
binnen de relatie.
Anyway,
in beide gevallen
is het eerder een levenswerk,
dat een enorme toewijding,
emotionele veerkracht,
geduld en heel veel
humor vereist
...
26 jul 2007 - bewerkt op 18 aug 2008
- meld ongepast verhaal
-
Lensoi
donderdag 26 juli 2007 23:54
De titel is zeer gepast in de massive orgie die MD heet.
-
zaza (opgeheven op 20-1-2011)
donderdag 26 juli 2007 23:56
Ja met Lensoi aan top. Bedankt voor deze onthulling Mordechai
-
Lensoi
donderdag 26 juli 2007 23:58
Says who, ho
-
zaza (opgeheven op 20-1-2011)
vrijdag 27 juli 2007 00:03
wat onaardig
-
Asih
vrijdag 27 juli 2007 00:04
Trouwens:
hebben jullie die lieve bok met EEN hoorn
uiers & ballen gezien in het jeugdjournaal?
Zou dat geen mooie mascotte voor myDi zijn?
Misschien kunnen we een wedstrijd uitschrijven:
wie de mooiste, leukste, aardigste & meest toepasselijke mascotte verzint voor myDiary: die kan dan ook weer afgedrukt worden op die nieuwe kledinglijn van Elja & Dex?
Voorlopig stem ik op
die hermafrodiete
bibok!
-
Lensoi
vrijdag 27 juli 2007 00:05
Sweet shit talkin'
-
psycobra
vrijdag 27 juli 2007 00:06
Ik stem op de "muchomacho bonoboo's"
-
Lensoi
vrijdag 27 juli 2007 00:08
Ik stem op de eerste de beste emo die voorbij komt denk ik.
Een betere indicatie is neit denkbaar.
Zeker dat je bedenkt dat dit de site was waarop ik terecht kwam nadat ik googlede op automutilatie. -
Asih
vrijdag 27 juli 2007 00:13
Nog
even nagekeken:
EENHOORN
geeft dus inderdaad
zowel melk als zaad!
Voorlopig is myDi nog overwegend 'vrouwelijk',
maar onder al die duizenden mydiertjes
lopen natuurlijk ook heel speciale gevallen rond?
Laat ze maar rustig uit hun virtuele
cyberspeciale kastjes
komen
... -
zaza (opgeheven op 20-1-2011)
vrijdag 27 juli 2007 00:15
nee ik stem voor een foto van Lensoi die weerspiegelt zo mooi het orgie-idee van de website
-
*.Angel.*
vrijdag 27 juli 2007 00:17
Ik heb een MD relatie.
Al bijna 20 maanden met Patje^^ -
Asih
vrijdag 27 juli 2007 00:24
Maakt
allemaal weinig uit,
is toch
EEN
pot nat:
EENHOORN/LENSOI/ZAZA
IS
een prima symbolische weergave van het mydimuchomachobononogebeuren
~
't enige wat nodig is
is een fotomontage van die
DRIE
als mydiduveltje
uit 't virtuele cyberspeciale gekoppeld
aan een campagne voor geboortenbeperking
& funny sexual aberrations?
En misschien was de maagd Maria ook wel 'zoiets':
pregnantly zwanger van zichzelf
of legio andere
'panthera'~achtige
legioensoldaten,
heilige geesten en
wonderbaarlijke beesten?
Je weet maar nooit:
tegenwoordig kan bijna alles
~
dus vroeger ook?
't Is maar net hoe je er tegenaan kijkt soms in myDi:
en niet aan 'n loslopende superlachbui
bezwijkt?
-
zaza (opgeheven op 20-1-2011)
vrijdag 27 juli 2007 00:30
ben je profetisch?
het zou idd een perfecte afspiegeling zijn
de foto's bestaan zelfs al, zonder de eenhoorn, maar het lijkt me voor alle partijen beter als die ongepubliceerd blijven -
Lensoi
vrijdag 27 juli 2007 00:37
Publish&die
Then...die again.
Om de profetische woorden van Eric D. Cartman aan te halen:
''Butters, I am gonna kill you over and over again.''
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 05 jun 2026 55 In sommige kolonies was de verdraagzaamheid nog
- O 04 jun 2026 54 De Fundering van de Amerikaanse natie was zo nu
- O 04 jun 2026 *53 Maar de aanhoudende pogroms deden hen die wer-
- O 03 jun 2026 ‘52 I/h begin v/d 19e eeuw kregen Joden
- O 02 jun 2026 Joden die i/d cherta woonden in ‘sjtetls’ (Jiddisj
- O 02 jun 2026 In 1858, na zes maal te zijn gekozen, kon Lionel…
- O 01 jun 2026 In 1847 werd Lionel Rothschild al tot Lagerhuislid
- O 31 mei 2026 Na de mislukte revolutie van 1848 besteeg in Wenen
- O 30 mei 2026 De veranderende economie begon die bestaande maat-
- O 30 mei 2026 Zij verwachtten in fabrieken e.d. meer te kunnen….
- O 30 mei 2026 De steeds snellere opmars van het machinetijdperk
- O 30 mei 2026 Ouwe Mor Asih Nilam wil niet té negatief in myDear
- O 29 mei 2026 Juist in hun afzondering hadden de Joden
- O 29 mei 2026 50/60 In de diaspora vormden die joden commerciële
- O 28 mei 2026 De verlichting