mydi~paddo's


Blijkbaar
is er
dus meer onder
de zon dan alleen
maar vallende vruchten: fel rode
appeltjes, gele pruimen en rijpe bramen?
Ik kan m'n geluk niet op, maar
moet toch blijven kiezen tussen doen & laten!
Ik gun iedereen zijn beamer: als ze mij
de stilte maar
laten
...

We leven,
naar het schijnt,
in een cultuur die wil
dat we opkomen voor onze identiteit
en dat we werken aan
onze groei?

Dat is,
ze horen we steeds weer,
onze eigen verantwoordelijkheid!
De evangelicalen zeggen niet anders.
Je moet zelf kiezen.
Je moet Yesjoe in je hart toelaten
en je 'openstellen voor spirituele groei'.
Veel evangelicale bijeenkomsten hebben dan ook iets evenementsachtigs: iets van een 'happening'.
Zoals zo'n EO~jongerendag, eens per jaar: iets van bijtanken?
Ook dat sluit, lijkt het, bijna naadloos aan bij onze cultuur
die aan allerlei losse, ad hoc verbindingen
de voorkeur geeft boven
vaste verbanden!

Tegelijk
is er ook sprake van mystiek:
christelijke mystiek bloeit op als het niet goed gaat met 'de kerk':
je kunt het vergelijken met paddestoelen in een herfstbos?
Als de officiele kerk & formeel geloof dreigen vast te lopen, dan krijgen mystici, buiten de 'officiele kanalen' om, persoonlijke
'openbaringen'.

Zoals
[bijvoorbeeld]
Franciscus van Assisi
die zijn kerk wees {in dezelfde tijd als de Waldenzen: zo rond 1200 AD in Noord Italia} op het lijden van armen en dieren toen zij daar uit zelfgenoegzaamheid
geen oog meer voor had!

Of zoals SjaulPaul,
die beschrijft hoe hij op weg naar Damascus {in dezelfde tijd als Qumran & haSela haAdom/Petra}
een 'mystieke ervaring' kreeg zonder dat iemand
daar verder aan te pas kwam.

De Duitse theologe
Dorothee Soelle wilde de mystiek 'democratiseren'?
In de mystieke eenwording, zo stelde ze, krijgen we geen zicht op G d: we krijgen een andere relatie tot de wereld, waardoor we naar de wereld kijken
'met de ogen van G d
en zijn liefde'!

Willen die verschillende evangelicalen dat in feite ook niet?
Zij willen toch ook een nieuw zicht op de wereld? Moet je daarom niet zeggen dat de democratisering van de mystiek van Soelle e.v.a. zich bij hen
'voltrokken' heeft?

Karl Rahner
zegt het zo:
"De vrome van morgen zal een 'mysticus' zijn, iemand die iets ervaren heeft, of hij zal er niet meer zijn. De vroomheid van morgen wordt namelijk niet meer gedragen door de eenstemmige, vanzelfsprekende overtuiging
van allen!"

Zijn die 'moderne evangelicalen'
met hun nadruk op 'iets ervaren' niet die 'vromen van morgen'?
Des te pijnlijker misschien wel, dat ik, bij alle respect voor de eventuele authenticiteit van hun 'ervaring' en hun onmiskenbare 'enthousiasme', me bij hen toch altijd
een vreemdeling blijf voelen!

Ik denk dat dit samenhangt
met de tweede zin uit 't Rahner~citaat: dat zal ik proberen uit te leggen.
De mysticus zoekt G d vanuit, en tegelijk in het eigen hart. Tussen haakjes: daardoor past de mystiek,
net als 'evangelicaliteit', dan ook bij onze tijd. Beide beginnen bij het subjectieve persoonlijke gevoel!
Maar de mysticus vormt geen kring volgelingen. Franciscus trad direct terug als leider toen dat toch gebeurde. Het nieuwe inzicht van de mysticus is het inzicht van de liefde, en liefde gaat nu eenmaal niet samen met macht. De evangelicalen vertrekken vanuit dezelfde intuitie: ze hebben, zeggen ze, iets nieuws ervaren. Ook zij zijn immers 'als paddestoelen
in het herfstbos van de kerk'?

Maar dan?

Ze vormen [blijkbaar] groepen
en maken afspraken over wat wel of niet geloofd,
gedacht en gedaan mag worden!

Ik houd niet
van die uniformiteit en groepsvorming.
Ik blijf liever staan bij de overmacht van de liefde zonder vantevoren te weten waartoe die liefde leidt.
Collectief aangeboden middelen om zo'n persoonlijke ervaring op te roepen, zoals op evangelicale [e.d.]
bijeenkomsten, staan voor mij haaks op het stille wachten
op liefdevolle overgave.

Ook latere
kanalisering van zo'n ervaring
in de 'eenstemmige, vanzelfsprekende overtuiging' [Rahner]
past daar [niet meer] bij! Als Quakers bij elkaar komen,
dan zwijgen ze
...

TOT
de Geest
EEN
van hen
'iets te zeggen geeft'.

Lang voor Soelle
hadden zij de mystiek al gedemocratiseerd!
En ik houd van die stilte.

Van dat afwachten.
Alleen of met geestverwanten.
Ik gun iedereen de/zijn/haar 'muziek', 'beamer' & halleluja {of wat voor paraplujah dan ook} en ik verheug me dat allerlei heel verschillende jonge mensen zo {of hoe dan ook!} hun 'eigen' weg naar en 'tot g d vinden'
...

Als ze mij de stilte maar laten!

In de stilte
van het herfstbos
groeien dan ook gelukkig
heel verschillende
paddo's!

blozen
engel
cool!
liefdesverdriet
verliefd
01 aug 2007 - bewerkt op 20 aug 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende