mydi{on}zingeving[en]


~@~

'mydizingeving[en]'

~@~


STOP
dus niet
willekeurig
zomaar met theologie
[filologie, archeologie,
psychologie of 'anylogie']!
Niet zozeer omdat het zo'n aardig vak is
dat je overal brengt
[DAT is het ook nog 's een keer],
maar omdat het een discipline is
die ergens over gaat:
het geloof van mensenkinderen,
HOE komen ze eraan,
wat DOEN ze ermee,
wat stelt hun 'g dsbeeld' voor,
kunnen ze ZONDER,
WAAR zijn mensen naar OP ZOEK,
en gezien de VEELHEID
en verscheidenheid van religies
en religieuze uitingen,
WELK 'geloof'
[in de zin van religie]
zou je dan nemen,
OF is het
'eigenlijk allemaal
hetzelfde'?



Het schijnt
tegenwoordig steeds meer
gebruikelijk om dat HELE complex vragen
samen te vatten onder de noemer van zinverlening:
mensen van alle leeftijden
ZOEKEN NAAR ZIN,
en theologie KAN helpen
om die zin te
vinden ...

ZO geformuleerd
is dat een brug te ver?
Ten eerste dreigt het de theologie terug te voeren
naar de confessionele partijdigheid
waaruit ze zich juist probeert te bevrijden.
Want WIE hebben het over zin,
die leverbaar is?
De kerken,
de verschillende kerken moet ik zeggen,
en DUS zitten we weer [alweer?]
midden in de klassieke
'kerkelijke dogmatiek'
met haar te twisten en
helaas maar
al te vaak
te
'shouten'.



Belangrijker is daarom
te laten zien WAAR de herkomst van zin
gezocht moet worden.
NIET in bovennatuurlijke openbaring,
dus niet specifiek bij kerken
omdat DIE daarover juist zouden beschikken.
Kerken hebben dat niet in huis.
ZIN, betekenis,
het is een MENSELIJKE aangelegenheid:
ik noem het 'zin verlenen aan wat uit zichzelf
GEEN zin meebrengt'.
Van DAT menselijk procede
is OOK de christelijke religie een
- feilbaar, en dus relatief - effect,
even relatief als
ALLE ANDERE systemen
van zinverlening.



Maar ze heeft
WEL goede papieren, DAT wel!
Wat 'de kerken' ['synagoge, moskee, tempel' e.d.] in huis hebben,
is een eeuwenoude traditie,
een traditie waarmee Europa volwassen is geworden,
volwassen in de zin waarin de Verlichting
het woord lanceerde:
we kunnen NU immers ook ZONDER
de leiband van de kerken het leven aan?
De eeuwenoude traditie
hoeft het NIET MEER te hebben van fanatiek
kerkelijk gezag en/of kerkelijke
of banaal ideologische
interpretatie.



Ziedaar
waar de theologie
vandaag de mydidag nog goed voor is:
NIET voor het inhameren
van de een of andere leerstellige overlevering,
maar voor het LEREN HANTEREN ervan,
van ELKE traditie,
en er persoonlijk een weg mee zoeken.
WILLEN mensen dat niet PERSOONLIJK doen,
maar in het verband van een geloofsgemeenschap,
DAT staat ze niet alleen maar VRIJ,
maar heeft OOK zijn voordelen ...
LAAT ieder op EIGEN WIJZE zalig worden,
zei Frederik de Grote van Pruisen:
en DAT werd hem met name door de
christelijke kerk kwalijk genomen,
maar het is zo gek
nog niet.

knipoogcool!huilen
verliefdliefdesverdrietverliefd
blozenengelsneaky
15 mei 2006 - bewerkt op 20 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende