mydi{on}geluk

~@~

Een
eindje verderop,
in de Villa der Mysteries,
heeft men elf lijken ontdekt:
drie vrouwen,
die zich op de eerste verdieping bevonden,
werden meegesleurd,
doordat het bovenste gedeelte van het huis instortte,
en onder het puin
bedolven.

~@~

De
zes werklieden,
die bezig waren met
herstelwerkzaamheden aan het huis,
vluchtten in het souterrain en
vonden er de
dood.

~@~

Een
meisje stierf
bij de deur van de villa.
De portier kroop in een klein, hermetisch gesloten hokje:
daar kwam hij aan
zijn einde.

~@~

Alles
gebeurt bijna
'allemaal' tegelijkertijd,
en er is sprake van een volgorde
van gebeurtenissen ...
Er is sprake van 'werkelijkheid',
en de manier waarop we die ervaren
[soms volkomen aan elkander
tegengesteld] ...

~@~

De
oerknal heeft
nog steeds 'plaats'
[in een uitdijend heelal]
en de eeuwigheid is een oogwenk
'in de ogen van
g d'?

~@~

Planten
en dieren [en mensen]
ontstaan en vergaan
[of we ons dat
nu beseffen,
of niet] ...

~@~

En
woorden
zijn net zo breed,
diep, lang, hoog of oppervlakking
als wij ze 'hanteren'!
It all
depends on
visions and trends?
Wie de [hand]schoen past
neme hem op en trekke
hem aan ...
Zoals
het klokje,
het geitenbokje,
het gokje en
het haarlokje ...

~@~

Het
einde van
de grote boze/goede wereld
is daar waar het
voor jou
stopt!

~@~

Ieder
moment is
daarom uiterst
belangrijk?

~@~

In
de hele
zuidelijke wijk,
waar de retauratiewerkzaamheden
bijzonder snel en met zorg geschied waren,
verraadt alles een even grote radeloosheid,
en even angstvallige zorg om de familiestukken
mee te nemen, om de kunstvoorwerpen
op een veilige{r} plaats te brengen
en om zijn heil te zoeken in de vlucht naar de stadspoorten
en vandaar naar het [iets veiliger?]
platteland ...

~@~

In
het zogenaamde
huis van de Cryptoporticus
was in 79 een hele vleugel als provisiekamer in gebruik:
sommige bewoners besloten liever een laatste poging te wagen
dan in die benauwde galerij te stikken,
en ze kropen door EEN der lichtgaten
de tuin in,
waar ze stikten door
de asregen ...

~@~

In het
zogenaamde
huis van Menander,
dat aan de zorg van de vrijgelaten
slaaf Poppaeus Eros was toevertrouwd,
begaven de bewoners zich naar het tablinum:
twee grijsaards en twee volwassenen
vielen bij de ingang
neer ...

~@~

De slaven,
die zich op de verdieping bevonden,
besloten te vluchten,
toen zij zagen dat de lapilli in het atrium 2,50 meter hoog lagen!
EEN hunner ging voorop met een bronzen lantaarn in de hand en negen mannen,
die de houten treden
van de trap afkwamen, vielen neer
tussen de trap en
de deur ...

~@~

Twee
vrouwen vluchtten
daarentegen juist naar de eerste verdieping
en werden bedolven
door de instortende
daken ...

~@~

In de
erachter gelegen woning
ging de opzichter der slaven naar beneden naar zijn kamer
en kroop onder
kussens ...

Maar
ook daar
deden de dodelijke gassen hun werk
en uit zijn doodsstrijd gekrampte handen viel
een lederen beurs,
die zijn hele vermogen bevatte:
twee gouden munten,
negentig zilverstukken &
dertien bronzen
munten ...

~@~

En
ook op
dit moment worden
er weer ontelbare menigten van
talloze kinderen verwekt, geboren, opgevoed en neergemaaid!
ALLE vormen van leven en sterven vinden gedurig plaats overal op aarde:
onooglijk kleine 'wezens', planten, dieren en mensen ontstaan en vergaan in schijnbaar eindeloze reeksen van werkelijkheden, schijngestalten en vormen van superkort bestaan
tot zelfs tientallen of ook honderden
[duizenden] jaren ...

~@~