myDi-isme & any other ISME?


Wat is o.a. ook als het ware:
een vorm van individuele vrijheid in ons eigen
experimentele en oprechte myDi-isme?


Vrijheid
van meningsuiting
en godsdienstvrijheid is niet iets
wat op een middag of ochtend door beoefenaren
der politieke wetenschappen
of computerkunde
in hun studeerkamers ontdekt is,
en dat vervolgens is ingevoerd vanwege de te verwachten
heilzame gevolgen van die vers-ontdekte
nieuwigheid.

Godsdienstvrijheid
werd in de praktijk langzaam mogelijk
doordat de onderscheidene protestantse
godsdienstige bewegingen
in staat en bereid bleken elkaars bestaan
te tolereren.

Die wederzijdse verdraagzaamheid
is een absolute voorwaarde
voor godsdienstvrijheid.

John Locke,
de auteur van "An Essay Concerning Toleration" uit 1667,
was oorspronkelijk van oordeel
dat godsdienstvrijheid alleen voor de verschillende
protestantse bewegingen kon gelden,
en hij sloot de katholieke kerk uit,
omdat die de principes van tolerantie
zelf niet respecteerde.

Dankzij
de intolerantie van deze uitsluiting
werd op den duur de katholieke kerk gedwongen
de principes van godsdienstige tolerantie
te gaan aanvaarden en respecteren.
Zo niet in theorie,
dan toch in ieder geval
in de praktijk.

Door goed volgehouden intolerantie
ten opzichte van de oude katholieke stellingname
ten opzichte van tolerantie,
hebben de katholieken op dit punt
een tournure gemaakt,
en is de wereld dus
toleranter geworden.

Het is niet goed in te zien waarom
eenzelfde volhandendheid ten opzichte van de islam
niet even heilzaam zou kunnen werken.

Wanneer de islam in Europa
een geaccepteerde godsdienst wil zijn,
zal de islam,
net als alle andere Europese godsdiensten en
politieke bewegingen,
het bestaan en de praktisering van andere godsdiensten en
politieke bewegingen moeten accepteren,
en moeten afzien van de droom
van een gewelddadige overwinning
op de niet-moslims.

Het kan inderdaad niet zo zijn
dat er EEN Europese godsdienst is
die gewapenderhand
erkenning van zijn eigen superioriteit
wenst af te dwingen.

Een godsdienst die volhardt
in de droom van
een gewapende overwinning op de rest,
kan geen aanspraak maken op de traditionele
Europese godsdienstvrijheid en
tolerantie.

Vrienden en vriendinnen van de islam
worden uiteraard woedend als ze zulke ketterijen
over islamitische tolerantie horen.

Ook zullen er wel moslims zijn
die er boos om worden,
want de islam wordt door zijn aanhangers en vrienden als een
tolerante godsdienst beschouwd,
toleranter dan het christendom
of het jodendom.

En misschien zijn er in de Middeleeuwen wel
perioden geweest waarin de islam,
voorzover de historische bronnen het toelaten
dat te beoordelen,
in feite tolerant is geweest jegens
niet-moslims.
Overigens zijn er moderne geleerden,
die met grote overtuigingskracht het tegendeel beweren:
volgens hen was de islam,
in de Middeleeuwen en daarna,
helemaal niet ECHT tolerant,
integendeel.

Maar wat moslimtheologen,
toen en nu,
als islamitische tolerantie beschouwen,
is heel expliciet niet tolerantie
op basis van maatschappelijke gelijkberechtiging,
maar tolerantie
op basis van erkenning door de niet-moslims dat
de islam
superieur is.

De voorrechten die de islam
in die situatie
vervolgens aan de moslims geeft,
zijn naar moderne opvattingen absurd,
zie de handboeken van het islamitisch recht
die bijvoorbeeld niet toestaan dat een niet-moslim
getuige a charge is in een zaak
tegen een moslim.

Niet-moslims die niet in hun achterstand
wensten te berusten,
werden trouwens bedreigd met de doodstraf,
en met het als slaaf verkocht worden.
De 'klassieke' islamitische tolerantie is in feite
voortzetting van de djihad,
maar nu met andere
middelen.

Voor een slachtoffer van geweld
maakt het niet veel uit
of hij door de politie, door een bende rovers,
door het leger of door
geexalteerde vrome radicalen
wordt neergeschoten.

In alle vier van deze gevallen
belandt hij in het ziekenhuis of
in een mortuarium.
Maar voor de politieke beoordeling
maakt het wel degelijk uit.

Geweld dat wordt uitgeoefend
door staten die, in principe,
tot stand zijn gekomen op basis van vrijheid en gelijkheid,
en dat dient ter bescherming van de vrijheid van
de burgers van die staat,
is 'precies' even bloederig
als ander geweld.

Toch is er vanuit humanitair oogpunt
een verschil tussen
zulk geweld en het geweld uitgeoefend door de leden van
een roversbende als die van Saddam Hussein of
de hysterische vromen van
Osama Bin Laden.

Uiteraard liggen er twistpunten,
maar dat neemt het principe
niet weg.

Het geweld van
een bende 'vrome' mannen of
fanatieke 'politiekelingen',
zelfs al is het godsdienstig of ideologisch geinspireerd,
dient met de dreiging van tegengeweld
namens de bedreigde gemeenschap
beantwoord te worden.

En zo nodig dient ook inderdaad
de daad bij het woord
te worden gevoegd.

Zodra er een bende 'vrome'
of 'politieke' militanten
met geweld dreigt,
of daadwerkelijk geweld gebruikt,
dient er vanaf de kansel, vanuit de politiek,
de kazerne en het politie-bureau
tegenactie te komen
of we dat nu leuk vinden
of niet.

Wanneer zulke tegenactie
uitblijft,
hebben de militanten en/of 'hoge omes'
het eigenlijk al gewonnen
helaas.

Wanneer bij de rechtvaardiging
van dat geweld
de godsdienst een zware rol speelt,
krijgt de kansel automatisch ook een zware rol.
De blote verklaring dat de kanselredenaars zichzelf niet
als betrokkenen beschouwen
{"Waarom moeten juist wij ons altijd maar weer verdedigen?"},
is niet voldoende.

De kansel is bij uitstek een plek
om dingen eens goed uit te leggen,
net als het parlement, internet of
via het 'myDi-isme' ...

Net zoals alle andere gelovigen
eisen ook moslims respect
voor hun
geloofsopvattingen.

Er is geen enkele reden
om dat respect niet op te brengen
- behalve waar het geloofsopvattingen betreft over
de verplichte gewelddadige strijd tegen niet-moslims,
omdat zulke opvattingen het voorportaal
van oorlog en terrorisme
kunnen vormen!

Echt respect kan nu eenmaal niet met wapens alleen
worden afgedwongen?

De hele mensengeschiedenis
is vol van allerlei voorbeelden waarvan
we zouden kunnen leren wat te doen en wat te laten:
het is weinig zinvol om, bij gebrek aan kennis en inzicht,
bepaalde fouten eindeloos
te blijven herhalen!

Het is niet mogelijk
meer om vrijwillig respect
op te brengen voor dat deel van de geloofsopvattingen
dat niet veel meer behelst dan de droom van
een gewelddadige overwinning op
de anderen .............

Het overwinningsvisioen
van {sommige} moslims is immers,
net als sommige commerciele, politieke of
'andersdienstige' fanatiek gewelddadige dromen,
de nachtmerrie van het Westen en de hele bewoonde en nog
'onbewoonde' wereld?

Hebben we dus onderhand
werkelijk iets geleerd met z'n allen
van ons gezamenlijke verleden
dat ook tot uiting kwam in de vormen van [o.a]:
conservatisme & criminaliteit {prive, religieus en/of politiek}
slavernij & klassentegenstellingen,
kapitalisme & plutocratie,
liberalisme & anarchie,
socialisme & communes,
communisme & staatsveiligheid,
apartheid & fascisme
or any other kind of f*cking '-isme'?


Sommige individuele 'ziektebeelden' &
'neurotische afwijkingen & dwang-gedachten en daden'
lijken in mijn ogen verdraaid en verdacht veel op al
die 'terroristische' aktiviteiten:
sommigen van ons richten hun agressie en
gebrek aan inzicht en begrip naar buiten
en anderen weer naar binnen?
"Goden" dobbelen met onze 'hersenoverdrachtsprikkels' zodat er
'werkelijkheden' ontstaan die varieren van 'volkomen volmaakt' creatief tot
'oppervlakkig banaal anti-verhaal' ... en al wat daar maar tussenin zit aan 'wisselvalligheden' {Wie kiest voor wat?!}
vrolijkknipoogerg vrolijkcool!verdrietignahnahbah!gaap!verwardgemeenverliefdliefdesverdrietverliefdgemeenverwardgaap!bah!nahnahcool!erg vrolijkknipoogvrolijk
30 mrt 2004 - bewerkt op 03 dec 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende