myDi~in~ & ~outsiders~ op oorlogs~ & vredespaadjes

Aldus wordt de vraag naar objectieve of onafhankelijke 'waarheid' van Kali, Allah of 'heilige' Geest in eerste instantie terzijde geschoven:
wetenschappers proberen hun oordelen over overtuigingen van degenen die ze onderzoeken uit te stellen om 'n groter objectiviteit & 'n nauwkeuriger begrip te kunnen bereiken. Kenmerkend voor de fenomenologie is verder de behoefte aan empathie (invoeling) die bevor-derlijk is voor 'n begrip van binnenuit! Studenten die 'n bepaalde religie bestuderen, proberen zich in 't geloof van anderen in te leven door met hen te empathiseren. Naast dit opschorten van 'n oordeel & 't betonen van empathie, spraken fenomenologen van 'n 'eidetische' visie: 't vermogen v/d waarnemer om verder te kijken dan de bijzonderheden van 'n religie & de diepste essentie & betekenis te vangen.

Terwijl we vaak alleen zien wat wij WILLEN zien of VERWACHTEN te zien, is 'n eidetische visie 't vermogen om 'n fenomeen te bekijken ZONDER dergelijke vervormingen & beperkingen. Latere fenomenologen hielden zich dus niet alleen bezig met 't catalogiseren van religi-euze historische feiten, maar probeerden met behulp van epoche, empathie & 'n eidetische visie, de betekenis ervan voor gelovigen te begrijpen. Hoewel fenomenologen zich 'r sterk van bewust zijn dat 'r altijd enige afstand zal bestaan tussen de ideeën van 'n gelovige over de religieuze 'feiten' & die v/d wetenschapper, heeft de fenomenologie als DOEL 'n VERKLARING te geven, voor zover mogelijk, van al dat wat is 'waargenomen'. Ze beoogt zich te ontdoen van alles wat 'n neutrale, oordeelvrije presentatie v/d feiten i/d weg kan staan.

'n Aantal wetenschappers ging verder dan 't eenvoudigweg presenteren van feiten & maakte aanspraak op MEER: op basis van z'n onder-zoek naar religies stelde Rudolf Otto dat in ALLE religieuze uitingen 'n à priori besef van 't 'goddelijke of heilige' centraal staat. DIT gaat dus verder dan 'n eenvoudige presentatie van religieuze 'geschiedenisfeiten' & ontwikkelt zich tot 'n bepaalde filosofische interpretatie van die 'feiten'. De Kernwaarheid van alle religies, zei RO, bestaat uit 'n oprecht gevoel van 'iets mysterieus' dat wordt geïnspireerd door een ontmoeting met 't 'goddelijke': RO doet meer dan alleen 't weergeven van feiten over religie. Hij veronderstelt 't bestaan v/h heilige ~ waarbij hij 'de waarheid' aanvaardt van 'ontmoetingen met 't bovennatuurlijke'. Voor 'n aantal wetenschappers is 'n dergelijke veronder-
stelling in 't onderzoek naar religies onaanvaardbaar. Volgens hen is de objectiviteit v/h onderzoek & v/d bevindingen hierbij in 't geding.

De wetenschapper eindigt in dat geval niet met 'n onbevooroordeeld verslag van feiten over religie, maar ontwikkelt zo 'n persoonlijke theologie over religie. Ook al geeft 't type fenomenologie van RO duidelijk blijk van 'n fundamenteel gebrek aan objectiviteit, toch wordt tegenwoordig algemeen erkend dat dit probleem onderdeel uitmaakt v/h onderzoek naar religies. Hoewel veel hedendaagse religie-wetenschappers misschien wel dolgraag 'n lans zouden willen breken voor de notie van epoche als nastrevenswaardig ideaal, kan men zich afvragen of dit ideaal niet 'n zekere naïviteit met zich brengt? Alleen al 't selectieproces & 't produceren van typologieën bij-voorbeeld gaat al uit van 'n zekere mate van interpretatie. 't Selecteren van bepaalde feiten & voorbijgaan aan andere, & die samen met andere feiten presenteren als 'n bepaald soort religie, vergt 'n bepaalde interpretatie. De mate waarin wij feiten belangrijk of onbelangrijk, interessant of oninteressant vinden, wordt gevormd door bepaalde ideeën die we hebben, ongeacht of die religieus of niet-religieus zijn.

Wanneer 'n wetenschapper 'n atheïst is, dan zorgt dat 'r niet voor dat hij objectiever & neutraler is. 't Geloof in 'n afstandelijke objectivi-teit & de bewering dat men zuiver 'descriptief' te wek gaat, worden tegenwoordig als naïef beschouwd. Wanneer we onderzoek doen, dan is 't belangrijk om onze overtuigingen , onze vooronderstellingen & vooroordelen te erkennen & kritisch na te blijven denken over de wijze waarop zij al of niet bijdrage aan ons begrip van 'n bepaalde religie. In zekere zin zijn we onderhand bijna allemaal insiders & outsiders geworden als we op zoek gaan naar onszelf & 'de ander': mydiertjes zijn dan wel 'n toevallig samengeraapt allegaartje van heel veel zg. meisjes & jongetjes van allerlei leeftijden, lengtes, diktes, afkomst, inhoud & bv. ras, volksstam, familiehoedanigheid, studie & werk, maar naast 't uiten van eigen belevingen & overwegingen, gebeurtenissen & wensdromen, is myDi ook 'n ontmoetingsplaats van gelijke & verschillende benaderingen van ons eigen & 'andermenselijk bestaan' ~ je kunt 'r bijna alle kanten mee op (mits niet al te agressief) ...