Tegenwoordig
vinden we het blijkbaar
niet meer dan natuurlijk
dat onze kinderen naar school gaan
en er ook leren lezen en schrijven:
in alle huizen van iets meer ontwikkelden
groeien ze op, omringd door
vele honderden boeken en allerlei nieuwe media.
Maar dat is niet altijd zo geweest
[en nog steeds niet overal
en voor iedereen normaal
en geaccepteerd.
De leerplicht
en de meisjesschool [laat staan gemengd!] zijn
nog steeds zelfs betrekkelijk
'modern'?
De boekdrukkunst
is nog geen 1000 [of 100 jaar afhankelijk van
wat je begint te tellen van wanneer en waar] oud.
In de begintijd moesten alle boeken met de hand en
de ganzenveer worden gekopieerd en 1000 jaar later
met de hand worden gedrukt?
Zelfs
een geleerd mens,
[m/v/k] was allang blij wanneer hij/zij/het
aan het hoofdeinde van 't bed twintig boeken had staan,
al of niet gebonden
in leer.
En als er al
scholen waren in het oude Griekenland
of Midden {Nabije} Oosten dan
waren het er maar heel weinig,
en waren er niet echt veel mensen
die ze bezochten?
Het is 'n open vraag
hoeveel mensen 'toen' konden schrijven,
als ze er al waren [het was een vak apart
voor 'specialisten']
...
Maar
we mogen niet zomaar
veronderstellen dat mensen die lezen noch schrijven kunnen,
altijd onopgevoed of 'dom' moeten zijn:
niets is minder waar!
Kijk van de weeromstuit
maar eens naar hen die al wel iets kunnen lezen en schrijven
maar er geen gebruik van maken of alleen maar
in de allerbelabberdste zin
van het [letterlijke of
figuurlijke]
woord?
Integendeel,
ook Herakleitos
{rondom 500 BC},
EEN der intelligentsten en geestigsten
van de oude Grieken, heeft al meermalen gezegd dat het
NIET
de kennis van veel dingen is, die de geest
onderricht!
Men kan z'n geheugen
[of wat daarvoor doorgaat]
wel volladen met allerlei soort dingen & dan
toch volkomen, kijk maar naar fascisten,
nazies & 'bendeleden' aller landen e.d.,
onwetend zijn?
Voordat men het alfabet
[alefbeit] kende, was er in 't oude Griekenland niemand
van wie dit kon worden gezegd,
maar de latere Grieken kenden en verachtten
'dit soort mensen'
[ook al?]!
Als je kijkt
naar de dingen die
men kent, als je ze telt en vervolgens weegt,
dan is het verbazingwekkend hoeveel je kunt leren
BUITEN
de school!
Simonides
[ook rond 500 BC],
een van die oudere Griekse dichters zei al:
" De stad onderwijst
de mens!"
Zonder scholen
en boeken, zonder examens. kranten & 'moderne media'
[de oudjes hadden zelfs geen 'gewoon' papier en 'moderne' electronica],
leerden de jongens en soms ook de meisjes
[als die niet in huis opgesloten waren
na een bepaalde leeftijd!]
veel dingen
die moderne kinderen,
ja zelfs 'moderne' mannen & vrouwen, nooit
[ook nu nog!] leren?
Sommige van de dingen
die zij op straat leerden deden hun ongetwijfeld geen goed
maar om hen heen was wel het
werkelijke leven?
De mannen
maakten hun produkten
VOOR
hun winkels, en iedere jongen
kon ernaar kijken!
In
EEN
straat woonden bijvoorbeeld
mannen die zeildoek maakten & henneptouw voor de schepen
en onder aan die straat waren scheepswerven waar de scheepsbouwers en al
die timmerlieden hun houten schepen bouwden,
en het is en blijft zeer interessant en leerzaam om dan ook
in het echt te zien
HOE
een schip werd gebouwd,
net als huizen, vervoermiddelen, veeteelt, landbouw
en kleding, aardewerk en bewerkte metalen
en al die andere produkten en 'eerste'
levensbenodigheden!
Men verbood
het de Griekse jongens
niet om vragen te stellen,
of als men het wel deed,
dan deden zij het
TOCH!
Een wijze oude Griek
heeft gezegd, zoals we al eerder en vaker hebben gezien:
" Dan is een vraag
DUS
opvoeding!"
Waarom
is de boot
ZO
gebogen aan de boeg,
waarom zijn de zijkanten
ZO
gebogen, waarom is de bodem
zo vlak,
en hoe zit dat met die zeilen en dat henneptouw,
waarom die vorm, samenstelling van
die sterkte?
Dan
komt er
de een of
andere zeeman
[veefokker, landbouwer, maker van huishoudelijke produkten e.d.]
langs: hij blijft praten met de 'ambachtsman'
en de jongen luistert
[terwijl iets dergelijks natuurlijk ook plaatsvond
binnen de muren van het huis
met de meisjes van
jongsaf aan!]?
Hij/zij
hoort alle wonderlijke mydiverhalen
over de zee, de verre landen en afgelegen weiden,
mijnen en marktplaatsen [kleding & voedsel]
en de 'deskundige' ziet
dat hij/zij luistert,
vertelt van de vreemde zeemonsters
[spoken & geesten],
van stormen,
aardbevingen, goden & godinnen,
rotsen en verafgelegen havens, rare gezichten
en de nog gekker gewoonten van al die verre
en vreemde landen vol 'barbaren',
'heidenen', klederdrachten, tempels,
voedselbereidingen en bonte
artikelen!
En zonder dat zij het beseften,
leerden de jongens aardrijkskunde,
geschiedenis en materiaalkennis,
en de meisjes de kunsten van het verleiden,
bevrijen, uithuwelijken en kinderen krijgen, huishouden en ook
het 'van elkaar houden'?
En dat
misschien wel op 'n veel prettiger manier soms
dan wij tegenwoordig?
Ondanks de wijdverspreide slavernij
['werkverschaffing'/'ouderdomspensioen'/'verzekeringen'?]!
En men kon zelfs ook nog iets veel mooiers leren:
men leerde elk ander om zich te verwonderen,
en Verwondering,
zeiden [ook al en alweer!] die oude Grieken,
is de Moeder van het
Denken!
Men
leerde hen
'vreemde dingen' te
verwachten en er naar uit te zien
en op den duur gingen zij misschien zelf wel naar zee
of een ander land
om te 'koloniseren'
en de Griekse/Joodse/Romeinse/Arabische
Oosterse/Westerse
e.d. 'cultuur'
te leren kennen
en ook nog eens
verder te gaan verspreiden
door zich te mengen
met de plaatselijke bevolkingen
en lokale
'merkwaardigheden'
&
'gewoontes'?!
En zo
leerden [zij TOEN
{en wij NU!}
ook, wat 'de dichter' zei:
"VEEL
is verwonderlijk,
maar niets verwonderlijker
dan de [myDi]
Mens!"