mydi~icarus@hiphoprap: mydibrood&spelen4damasses?

'to be rapidly rapped & shouted out aloud'

SWEET
sixteen and
never been kissed
but always pissed, hissed
at, dissed. missed, frisked, listed
& not trusted but busted & husstled:
hele Randsteden vol met ontelbare pubers
tussen de 12 en de 21 ~ de hoop van Nederland@Europa ...

Moderne versies van al die oudere uitgaven en imitaties van helden
& heldinnen zich vermenigvuldigend als spinnen, schapen. geiten, bokken
binnen en buiten hokken met stokken en stenen die lachen en bewenen, lopen op tenen,
trappen tegen schenen om rennend te trainen achter kolossale penen aan touwtjes
op zoek naar partners, mannetjes & vrouwtjes,
bewegend als marionetten aan touwtjes,
fel & flauwtjes met kriebels,
krabbels en
koppiekrauwtjes,
stout & proud, silent & loud,
vreemd en vertrouwd,
gejat & geklauwd
tussen tax &
fraud!

Je
zal dus
maar 16 of
iets dergelijks zijn:
met de blik hemelwaarts gericht en/of op de eigen lange tenen?

Heel het leven als een grote rap over uitersten: in spring de bocht gaat in
& uit spuit de bocht
gaat uit
...

Zich
losmakend uit
eindeloze generaties vol
van ziekte, dood, armoede, wellust, oppeppers & depressies?

Waarom zouden we nog naar de hemel verlangen als die drie eerstgenoemde plagen
ons niet langer meer
kunnen deren?

Er blijft dan wel
EEN
aardse verleiding over. de wellust,
maar wie zou daarvoor niet nog even in het tranendal willen blijven?

Er is evenwel nog een belangrijker reden
waarom we niet
MEER
wanhopen aan
de spirituele leegte
van de keuzebiografie:
we hebben gaande weg het vacuum
succesvol opgevuld met het geloof in onze eigen planning!

We are being flexed, hexed, indexed & maxed to the hilt by modern technology till we hurt & burst ...

Het ongewisse bezweren we niet langer met de goddelijke voorzienigheid of met de collectieve arrangementen van de verzorgingsstaat, maar met technology assessment?

De levensloop is een zaak geworden van zelfmanagement!

Onze technologie heeft de taak van de magie
overgenomen en we zijn overgestapt
van de ruimtecapsule van mucho
macho bonobo naar groucho
poucho cloutcho
...

We
blab, grab
and dabble om
nog te kunnen overleven
in de risicosamenleving met een berekenende
houding die blijkbaar inmisbaar is om de toekomst te koloniseren
en naar onze hand te zetten met toeters en bellen, yellen en helse energie waarbij het pak slaag van vroeger 'over de knie' in het niet valt bij de altijd en overal
turende & glurende Big Brother
& His Little
Sisters
...

Dat
vraagt om
een nieuwe persoonlijkheidstructuur
waarbij je voortdurend over je eigen schouder meekijkt
naar wat je eigenlijk aan het doen bent zonder goed te weten waarom, waartoe & 'wat dan nog'?

Toekomst is nu reeds allang niet meer het 'wachten op de dingen die gaan gebeuren',
maar het neurotisch obsessief afwegen
van scenario's en keuze-
mogelijkheden!

De 'volle' mydirisicomens
runt zijn leven en 'monitort' zichzelf als een kleine onderneming:
wij zijn de Chief Executive Officer geworden
van ons eigen Neo Economisch Planburo
en gebruiken alle input als Centraal
Buro v/d Statistiek als 'n elastische
fabriek van droomwensen en een permanent
overvloeiende en leeglopende credit account met Joosje
Pek als Brullend Boegbeeld dat constant in onze rode oortjes fluistert
als betrof het de Oersatan himself met ons allen als eeuwige Ewa's & Adams in narrenkleding compleet met feestneuzen, fantastische keuzemogelijkheden en uiteindelijk
'worden als g d' naar wiens beeld en gelijkenis wij worden
en zijn geschapen als superapen,
aapachtige mensen en
menselijke
'goden':
zelfmanagement
is inmiddels een erkende religie geworden
in globaal neleidland: een politiek welvaarts~ & welzijnsideaal dat onze dromen beheerst en ons verstand bijna op nul zet bij het krampachtig pogen om alsmaar hoger te stijgen en steeds dieper te vallen?

In short: management, tot voor kort alleen nog maar een techniek om organisaties
aan te sturen, is nu ook de panacee
voor slechtlopende levens
geworden tot we geen
boeh of bah meer
kunnen zeggen
en uiteindelijk
doodvermoeid
in slaap vallen
op de zitbank
in de huiskamer
voor een nooit meer
sneeuwend beeld dat altijd
niet meer flikkerend maar nu
fluisterend aanstaat en ons hele
leven is gaan beheersen met de beeld-
religie van sterreklame en eeuwige vrijheid
en onuiputtelijke blijheid die alle andere
mogelijkheden en tendezen volkomen
inperkt, bepaald, opzout, inblikt en
ons doet verkeren als egoastro-
nauten in suspense zonder
wens dan een vette pens
als kruising tussen een
eeuwige Apollo & Madonna,
Jesus Christ & Icarus die geen idee
heeft van wat waar is astie maar
daaris waar Big Brother & Little Sister
zeggen dat "HET"
voor ieder
altijd
'at is'
...

~@~

Zelf-
management
veronderstelt dat je
een instrumentele verhouding ontwikkelt
tot jouw eigen angsten en verlangens, talenten en zwakheden:
dat alles zijn we niet meer, maar we hebben het nu & hier ~~~

Dat we ons eigen leven
beheersbaar kunnen
maken, is
DE
neonatale
verlossingsboodschap
van de 21ste eeuw: het is
als een bevrijdingstheologie
zonder God, waarover straks,
later of morgen misschien
ook wel weer
wat meer
d.v.
?

blozen
engel
cool!
sneakybooshuilen
knipoog

liefdesverdriet
verliefd
15 mei 2007 - bewerkt op 22 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende