mydi~eigenwijs

*

DE
EERSTE KEER
dat M.
G D
['de verborgen bondgenoot']
ontmoette,
was hij helemaal van de
kaart!



Hij
verborg zijn gelaat
van schaamte
en angst.

Maar mag hij,
na veertig jaar met zulke ontmoetingen,
zeggen dat hij en g d 'vrienden'
zijn geworden?

Hij
discussieert met G D
en onderhandelt zelfs
met "HEM" ...

Hij
verliest soms,
zoals bij zijn verzoek om het beloofde land
binnen te mogen gaan,
maar soms wint hij,
bijvoorbeeld toen g d
het hele project dreigde af te blazen
en M. "HEM" daarvan
afpraatte.

M.
laat zijn aantekeningen
voor wat ze zijn
en gaat weer eens
afdwalen?

Hij
herinnnert de menigte
aan dit mooiste moment
van zijn leven!

Op
de derde dag
van de Exodus beklaagden ze zich
over het water,
een maand later
hadden ze de zweepslagen vergeten
en gingen ze jammeren over de vijgen en granaatappels
van Egypte ...

Een
maand daarna,
na het heiligste moment
in het leven van M.,
kwam hij uit de wolken naar beneden
om een situatie aan te treffen
waarvan hij moest
overgeven.

Hij
had G D ontmoet
op de heilige
berg.

Hij had
de stenen tafelen gekregen,
die g d 'eigenhandig' had
gegraveerd.

Toen hij
met een stralend gezicht
de berg afdaalde,
zag hij dat ze dansten om een gouden kalf,
een Egyptisch afgodsbeeld.

Toen
was de maat vol!
M. zou zijn volk toen hebben verlaten,
als G D niet al eerder tot datzelfde besluit
was gekomen ...

Plotseling
was M. de enige
die de vernietiging van het hele volk zou voorkomen.
Het was G D blijkbaar menens? M. gooide de heilige stenen tafelen
op de grond en verbrijzelde
ze.

Toen wierp hij zichzelf ter aarde
en lag daar als een gebroken man,
veertig dagen en veertig nachten,
als boetedoening voor iedere dag die hij
op de heilige berg bij g d
had doorgebracht.

Hij at
geen brood
en dronk geen water,
en de Hebreeers cirkelden de hele dag
omzichtig om zijn bewegingsloze lichaam heen:
ze vroegen zich angstig af of hij al was gestorven
en of ze nu ook zelf moesten
sterven.

Ze zouden zeker sterven
wanneer M. hun zaak niet bij G D
had bepleit?

"LAAT MIJ begaan,
dat ik hen verdelg en hun naam van onder de hemel uitwis;
DAN zal ik U tot een groot volk maken,
machtiger en groter
dan dit!"

DAT
was een verleidelijk
aanbod?

Maar M.
wilde G D niet afvallen.
Hij argumenteerde, pleitte, en smeekte g d HEM weg te nemen
inplaats van de anderen!

[HERKEN je Het Thema?]

Hij deed een beroep
op "G ds genade", op zijn trots en op zijn reputatie ~
hij herinnerde "G D" aan zijn gunstelingen:
Avraham, Yitschak & Ya'akov ...

Eindelijk gaf G D toe!

M.
mocht
een glimp van g d opvangen,
iets dat nog aan niemand op aarde was gegund.
Hij sloot een nieuwe verbond, waarin "HIJ/ZIJ" beloofde om zijn volk
te leiden naar het
beloofde
land ...

Het
'rijk g ds' is komende:
later dan ooit verwacht en TOCH nog sneller dan je ooit voor mogelijk zou hebben gehouden ~
het 'enige' wat ons rest is 'herdenking'/overdenking/interpretatie &
navolging 'ieder op eigen wijze', maar WEL 'afhankelijk van'
diezelfde 'verborgen
bondgenoot'.