MvB: Dàt men er toen andere woorden voor had,
betekent toch nog net dat we pltw alles verkeerd doen op het gebied van de liefde?
RK:
"Tegenwoordig proberen we al die soorten liefde in één persoon terug te vinden. Één persoon die àlles voor je ìs; jouw zielsverwant.
Dàt is 'n overblijfsel uit de Romantiek, v/h 19e-eeuws begrip 'SOULMATE', toen men begon te trouwen voor de liefde.
Vroeger was religie altijd hèt antwoord op dé GRÓTE Levensvragen. En veel vragen waar wij nu mee zitten - wat voor werk moet ik gaan doen, met welke man of vrouw wil ik (samen) zijn? - speelden voor de mens van toen helemaal (nog) niet (zó
!?
Ze hadden geen keus: je werd GEBIREN als slaaf of boer! Tòt dàt tijdperk van geloof en noodzakelijkheid veranderde naar een tijdperk van keuzes? En dàt ligt aan veel problemen van nú ten grondslag!"
"Dìt idee v/d zielsverwant was één v/d eerste vernieuwingen in de tijd dat we dingen voor het kiezen kregen. Mensen begonnen ook te trouwen vanwege de liefde. Iemand moest ineens zowel jouw beste vriend zijn, als degene waarmee jij kinderen krijgt, èn waar je seks mee hebt! Dàt klìnkt góed hè? Maar de keerzijde ervan zien we nu! 't Hollywoodideaal ìs 'n mythe, 'n destructieve erfenis uit het ver-leden - die vlg. MÍJ 't grote aantal echtscheidingen verklaart, want: er zijn véle sóórten liefde, & de kùnst is
om die juist nìet allemaal in één ènkele persoon te vinden, maar nu die andere soorten liefde
áán te laten vullen door vrienden of familie, òf,
als jij in jouw relatie 'n gebrek aan LUDUS
ervaart, bv. 'n nacht
flink te gaan
dànsen!"



Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende