moriaantje zo zwart als roet: ging uit wandelen

zonder hoed



ALLE
woorden die
we gebruiken zijn
dus symbolisch, associatief, 'willekeurig':
je moet het vooral niet
al te letterlijk nemen want dat
is als 't vervangen van je lichaam
door je schaduwbeeld of het geluid
van een werkwoord voor de
daad die je er
graag mee wilt
beschrijven of
aanduiden?


HET
zijn alleen
maar tijdelijke hulpmiddelen:
de structuur van de tekst van zo'n 'geloofsbelijdenis'
is verwant met die van de geloofsregel die onder meer dankzij Tertullianus bekend is en gaat terug op 't
Hebreeuwse 'sjemayisraeel' & is 't voorspel van 't islamitische 'laillahailallah' & dat soort van 'bijgelovige' gebedsformules: het gaat om de betekenis,
de inhoud, het symbool, de geest &
niet om de verpakking!

Ook
daar al,
en o.a. in dope~ & hopebelijdenissen
uit die vroege eeuwen, tijden & plaatsen, werd achtereenvolgens
uitgesproken wat men eigenlijk [zo ongeveer] geloofde
aangaande 'de Vader, de Zoon
& helende
Geest'?

Of
'de Moeder,
de Dochter &
de goede Daad' &
'de Ouder, het Kind &
toekomstig Leven'
...

De belijdenis van Nicea
bevat echter belangrijke toespitsingen: hoewel Constantijn zelf ~ althans volgens
Eusebius ~ eerder had laten weten dat hij geen voorkeur voor of tegen de opvattingen van Arius had,
leert deze tekst dat Arius' tegenstanders het pleit
[voorlopig] hadden
gewonnen?

Dit
blijkt o.a.
uit de formulering
dat Yehosjoea haNatsri
{aka haMasjiach etcetera} niet is 'geschapen',
maar is geboren 'uit het wezen van de Vader',
als "G d uit G d", "Licht uit Licht", 'waarachtig g d uit waar-
achtig g d': door al die herhalingen krijgt zo'n belijdenis even
een hymnisch karakter dat tot dan toe dan ook voornamelijk is 'bijbeltaal' is gebruikt.
Dit taalveld wordt echter alweer verlaten met de verklaring dat deze "Jezus Christus"
als de "Zoon van G d" uit het wezen [ousia]
van de Vader en
EEN
is van wezen
[homo-ousios]
met de Vader: met deze zinsneden
werd onderstreept dat "Christos" van eeuwigheid af
'goddelijk' was. {Ik vraag me af
wat "JC" 'zelf' van al dat
gegoochel zou
zeggen?}!

Hieruit blijkt
dat Origenes' visie,
dat de relatie van de Vader tot de Zoon
er een is van eeuwige verwekking, in Nicea heeft gezegevierd:
van Origenes is niet met zekerheid bekend of hij die term homo-ousios
voor de verhouding van de Zoon tot G d de Vader heeft gebruikt. Het kan ook heel goed een rond 400 er
aan toegevoegde term zijn om Origenes, die toen heftig omstreden was,
meer in overeenstemming met de latere orthodoxie te brengen?
Voer voor 'godsdienstoorlogen' e.d.
tot op de mydidag
van vandaag!?

Wat
mij betreft
is al dat
'gedoe' alleen maar verpakking:
het gaat om de inhoud ervan & van ons leven ...
Je kunt wel allerlei 'mooie' constructies gaan bedenken, maar de vraag is wat je ermee doet [& laat]!
Een beetje dieper graven, hoger grijpen, actualiseren & uitproberen kan geen kwaad, maar 't moet wel echt toepasbaar zijn in ons dagelijks leven:
die ontdekkingstocht is nog steeds
aan de gang
ook voor
ons
engel
18 apr 2009 - bewerkt op 18 apr 2009 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende