mordechai's mydivervolgverhaaltjes dag in dag uit!

Keer
op keer
liep die bandwagon
dan dus weer om de haverklap vast.
Heel die voorgeschiedenis is er een van figuren
die de grote rivieren kwamen afdrijven op boomstammen.
Batavieren {Claudius Julius Civilus rond 70 AD}, Kaninefaten,
Angelen & Saksen, Kelten, Hunebedbouwers en al die andere provincies,
gewesten, terp-, water~ & paalwoningbewoners, rondtrekkende heidense stammen
die uiteindelijk ten langen leste ook het wiel uitvonden & ermee gingen rondkarren als met zeil!
Een paar duizend jaar van onder andere ook henneptouw & heerlijk hoppig helder bier, drogerijen & oorlogen 'in den vreemde' & op eigen bodem om de gekste & 'grootste' redenen?
En tot op de mydidag van vandaag aan toe woedt er dan ook nog steeds 'strijd'
over alles wat die kerken en partijen
als factual & fictional
willen [en/of kunnen]
vasthouden.

Atheisten
zetten zich
af tegen theisten,
nietus vecht met wellus.
In mijn ogen dus ook een even
onvermijdelijke als onvruchtbare controverse.
Atheisten zijn er omdat de christenheid haar eigen traditie heeft misverstaan.
Religieuze voorstellingen zijn van huis uit niet 'van kennis' maar 'van verbeelding'.
Is G d dat ook? Het heeft eeuwen geduurd voor de christenheid durfte te erkennen, dat die 'g d' van de zogenaamde christelijke kerk[en] EIGENLIJK Israels G d is, die door de heidense christenheid is geannexeerd: al een hele stap vooruit vergelijken met 'vroeger' toen 'de jood' nog maar al te vaak als grote vijand werd gezien naast al die andere 'heidenen & moslims'!
Maar waarom dat daar gestopt
en niet meteen ook
wat verder
gespit?

En
de vraag
gesteld: waar komt
Israels 'g d' op zijn beurt vandaan?
Israels G d stamt [we hebben het er al
eerder en vaker in mydi en elders over gehad]
uit de wereld van de Mesopotamiers & de West~Semieten,
de wereld van het polytheisme dat toen nog praktisch overal hoogtij vierde
zoals het nog steeds doet in sommige streken & gewesten! Anyway: 'g d' is er soortnaam:
vandaar ook de kleine letter[tjes]. LEES het OT, ook daar is g d soortnaam, je kunt 't in al die mydibijbel-verhalen dan ook prachtig volgen en ervan genieten tot in 't diepst van je "Hollandse" ziel.
Die goden zijn daar, net als de volken waarvoor zij staan, allemaal met elkaar verwikkeld
in een waar gevecht op leven en dood, totdat er tenslotte maar EEN 'overblijft',
de winnaar, & die 'g d' krijgt dan 'n HOOFD~
LETTER {God}, van soortnaam
wordt het woord 'n
'eigennaam'.

IN
dat proces
van bijna '2000-jarige'
overname mag het concept "G d"
dan wel door de christelijke kerk{en} zijn bijgesteld, besleuteld & verkeuteld,
verarmd & verrijkt met allerlei andere {heidense & hemelse} trekken, en wat dies meer zij ~
zijn enige echte authentieke herkomst ligt is {OOK} nog steeds duimendik bovenop:
hij stamt [ook] uit de wereld van de vele 'goden' van het hele Midden~Oosten!
Hij was van huis uit ook 'n soort van 'volksgod', die bij zijn [eigen] volk in & uit loopt
{volgens al die mydi-bijbelverhalen in 't z.g. OT [& NT!]!}: net zoals 'godheden'
dat vroeger [en soms ook nu nog] plachten [plegen]
te doen in de mythen van al die niet~christelijke
religies ~ 'goddelijke' & menselijke
niveaus lopen dwars
door elkaar
heen
...