Moord, verkrachting, diefstal, hoererij, shit enzo



'ff wat anders en/of meer van hetzelfde?'

*

In
contrast
met uitbundig zingende openingen
en zeurende opmerkingen,
valt het verdere leven van Miryam op
door een toenemend
stilzwijgen.

Wel
laat ze woorden toe
die haar langs alle kanten overstijgen
en die ze desalniettemin in haar hart bewaart
in Luc 2:19~33~51.
Met verbazing luistert ze naar Sjimon, de vrome, wetsgetrouwe man
die in het kind 'de gezalfde des Heren' herkent
in Luc 2:25~26.
Hij spreekt haar ook persoonlijk aan:
"ZIE, uw eigen ziel zal door een zwaard worden doorboord!"
Wat Yeshu ~ hoezeer ook de 'glorie van Israel' ~
als verdeeldheid in Israel zal teweegbrengen,
zal ook in haar leven ten diepste
als verscheuring en pijn
worden
ervaren.

En
inderdaad,
bij het eerste paasfeest
waar de twaalfjarige jongen aanwezig is,
raakt hij verloren
en zoeken Yosef en Miryam hem drie dagen lang
in Luc 2:41~50 {vergelijk met
Luc 24:17~21}.

Wanneer ze
hem dan eindelijk
in de tempel terugvinden, 'staan ze verslagen ...
en zijn moeder zei tot hem: "KIND, waarom heb je ons dit
aangedaan?
Denk toch eens met wat een pijn je vader en ik
naar jou gezocht hebben!"
in Luc 2:48.

De pijn
en het onbegrip zijn reeel.
Ook na de verklaring van Yeshu stelt de evangelist:
"Zij begrepen niet wat hij bedoelde"; maar
'zijn moeder bewaarde al deze woorden in haar hart'
in Luc 2:51.

We
zien hier
hoe Miryam ook zonder te begrijpen,
een relatie weet te onderhouden
in de grootste
positiviteit.

DIT
zal haar
tot het einde toe
blijven
kenmerken.

Alleen
bij Yochanan
horen we over een bruiloft te Kana in Galilea
waarbij de moeder van Yeshu uitgenodigd was
in YOH 2:1~11.

Zij wordt hier
het eerst vermeld,
eerder dan Yeshu, en zij neemt ook het initiatief
door aan Yeshu het volgende voor te leggen: "Ze hebben geen wijn meer!"
DIT is wel heel uitzonderlijk: NOOIT neemt IEMAND bij Yochanan
een initiatief, tenzij in opdracht van Yeshua.
HIJ is in ieder geval altijd eerst.
HIER niet!
Zijn reactie is dan oon consequent:
"VROUW, wat is er tussen u en mij? Mijn uur is nog niet gekomen!"
Terwijl de verteller Miryam nooit bij haar eigennaam noemt,
maar wel bij haar functie {'de moeder van Yehoshua' ~
in 2:2.3.5.; & 19:25.26},
weigert Yeshu hier
die moederlijke erkenning en spreekt haar aan als "VROUW".
Voortaan laat hij zich nog slechts door de 'Vader en diens UUR' bepalen
{vergelijk 7:6~8.30 &
8:20}.

Heel opvallend
is dan wat Miryam doet.
Ze zegt tegen de bedienden: "DOE ALLES wat hij jullie zeggen zal!"
En daarmee is het lied uit.
In dit ENE en laatste woord komt onzeglijk veel
samen ...

Op
de eerste plaats
getuigt dit woord van haar geloof in haar zoon Yehoshua.
Zijn repliek heeft haar niet lamgeslagen of ontmoedigd en zij
onderkent ten volle de vrijheid die Yeshua opeist
om te handelen volgens 'G*Ds' WIL
en ingevingen ...

Zij
geeft hem
die ruimte, meer nog:
zij vergroot de ruimte voor zijn werking.
Want dankzij haar tussenkomst zullen de bedienden doen wat zonder haar
bemiddeling als onzinnig zou zijn opgevat en wellicht nooit uitgevoerd!
Zij brengen straks immers dat water bij de tafelmeester en laten
hem proeven van wat dan
de veel betere wijn
blijkt
te zijn!

In
geen geval
belemmert zij
of oefent zij met dit woord enige druk uit op de vrijheid van handelen
van Yeshu.

Hij kan
vrijuit gaan
wanneer hij wil,
zoals hij wil, indien hij wil!
Hoe indrukwekkend is dit voorbeeld van
creatieve gehoorzaamheid die in EEN woord zichzelf wegcijfert
en het gezag en de vrijheid van handelen
bij de Ander zo groot
mogelijk
maakt!

Miryam's woord
bevat bovendien een zinspeling
die niet te verwaarlozen valt:
in GEN 41:55 zegt de farao tot de mensen die vanwege de hongersnood om graan komen vragen: "GA naar Yosef en DOE ALLES wat hij u
zeggen
zal!"

Met
dit woord
stelt de farao Yosef aan tot zijn
gevolmachtigde plaatsvervanger over
heel
Egypte.

Te Kana
is er wijnnood!
Miryam verwijst er naar 'de zoon van Yosef'
die ze met dit woord 'ter wereld brengt', als ware moeder van Masjiach,
{'gezalfde' priester/koning van 'g*ds rijk' binnenin ons},
de nieuwe "YOSEF", de vervulling van wat er ook
geschreven staat in de myDi~Wet van Mosje
en de myDi~profeten
{1:45}.

ZO
kan Yeshu
voor de eerste keer
zijn glorie openbaren, en
'zijn leerlingen beginnen in hem te geloven'
in 2:11 ...

En Miryam,
prima credentium,
is al tweeduizend jaar lang de 'eerste onder de gelovigen',
ZIJ is iedereen
voor!

ZO
heeft ook ieder mens
een vader en een moeder en
een Vader en een Moeder als het ware.
Met andere woorden bij wijze van spreken komen we
allemaal voort uit DAT 'oerbegin' tussen "Everest" & "Dode Zee",
'Ararat, Hermon en
Sinai'!

Uit
oerwouden
op oercontinenten en oeroceanen ...
Lichaam en geest, myDi~verhalen en myDi~
geschriften ...

En
het gaat er dus
al helemaal niet meer om 'of het werkelijk allemaal zo gebeurd is',
maar om de ware 'inhoud en betekenis' zoals een ieder die
op volkomen eigen individuele wijze
KAN
ervaren.

Laat
letterknechterij en muggenzifterij
maar over aan hen 'die beweren ALLES beter te weten',
en concentreer je {as 't ff kan, ja dan!} op het boeiende van bevrijding:
geduld, liefde, aandacht, mededeelzaamheid en hoop
op een 'betere wereld' in het kleine binnenin ons
en eventueel over
de hele
aarde.


liefdesverdrietverliefd
engel
25 sep 2004 - bewerkt op 02 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende