mooi weer vandaag waarom dan mydimisverstanden?


*

We
erven
een wereld
'van betekenis' ...

En
daar
maken we dus al of niet
gebruik
van?!

Het
maakt mij niets uit
in welke taal een mydi'er mij
niet
verstaat ...

Taal
is het wondermiddel
waarmee we een wereld 'van betekenis'
ontwringen
aan de ogenschijnlijk
alles
overheersende
chaos.

Maar
zo kan ik het eigenlijk
niet zeggen zonder misverstand
op te roepen.

Het lijkt
er dan op
alsof wij zelf, vandaag,
zijn begonnen met 'van betekenis'
te maken.


En dat is niet zo,
de taal lag al klaar
toen we geboren werden,
we konden er zo instappen,
als een speeltuin
die op ons lag
te wachten.


Omdat
die hele wereld van woorden
er al was voordat wij
er waren,
juist daarom kunnen we uitleggen
wat kanker ons
doet,
of waarom we
ergens van houden,
en kunnen anderen ons
op hun beurt
begrijpen:
een onder woorden gebrachte wereld,
die we met elkaar delen,
een wereld van taal,
is basis van elke
samenleving.

-

Een
ander mydiwoord
voor die wereld 'van betekenis'
is 'cultuur'.



We
gebruiken dat woord ook
om de meer kunstzinnige kant
van een samenleving aan te geven,
maar dat is een
beperking.


"Cultuur" is
heel de onder woorden gebrachte wereld
die een bepaalde gemeenschap van mensen
met elkaar
deelt.



Het woord
stamt af van 'colere',
latijn voor verbouwen,
bewerken van
het land.


Dat
doen mensen ook,
bebouwen,
ontginnen ...



Maar
het eigenlijke ontginnen gebeurt
door onder woorden te brengen,
cultuur is er alleen maar,
en kan er dus alleen maar zijn,
waar mensen samen
een taal
delen.



En op
zijn beurt weerspiegelt zich
in die taal weer
[niet maar taal als woordenboek
maar als gesproken en geschreven taal,
de spraak]
heel die wereld
'van betekenis'
die mensen hebben
opgebouwd.



Ik kan
zelfs zeggen:
die we samen hebben geschapen ~
de cultuurmaker is de
woord-machtige,
de met woorden scheppende
mens.



-



DAT
proces van ontginnen
is al duizenden en duizenden jaren,
in allerlei variaties,
aan de gang.



We vallen
er middenin.



Onze
ouders, grootouders,
overgrootouders, en ga zo maar door
naar het verleden,
ze staan allemaal op elkaars schouders,
en hebben meegebouwd aan
een wereld 'van betekenis',
waarin wij dan vandaag ons bewegen,
als een vis in het
water.



Niet
dat we in de beste van alle werelden
terecht zijn gekomen,
maar het is de wereld die de onze is:
we hebben geen
andere.



Zonder
die wereld zouden we
er niet alleen niet zijn,
maar evenmin kunnen we zeggen
of we ons er gelukkig in voelen
of juist
ongelukkig.



-



Een
erfenis dus,
wij hebben de wereld waarin wij leven geerfd,
en omdat het een onder woorden gebrachte wereld is,
of krasser nog:
omdat ze te danken is
aan het onder woorden brengen,
kun je haar terugvinden
in de taal
die we met elkaar
spreken.



Want allicht,
hoe lang de geschiedenis ook mag zijn
die onze wereld achter de rug heeft,
hoe complex de taal is geworden
waarmee een wereld
'van betekenis'
aan de chaos is ontwrongen,
DAT proces
gaat nog steeds door:
wij zijn NU ZELF
bezig te spreken,
jawel,
in de taal die ons is
voorgegeven.



-



Wat
daaruit blijkt is
dat in taal
[samenvatting voor heel dat proces van
actief onder woorden brengen]
veel meer zit
dan je oppervlakkig zou
denken.



Taal
weerspiegelt
[om dat woord nog maar eens te gebruiken]
WAT een cultuur 'van betekenis' vindt,
je kunt in de taal terugvinden
HOE een gemeenschap
zichzelf uitlegt,
wat haar zelfbesef is,
wat ze belangrijk vindt,
waar ze voor
gaat,
zoals het in de sport
heet.



Taal
weerspiegelt een wereldbeeld,
zegt men ook wel.



Ik vind dat
een onnauwkeurige uitdrukking,
maar wil haar terwille van de term 'wereldbeeld'
voor een ogenblik
overnemen.



Lees
voor 'wereldbeeld'
HOE mensen
zichzelf beleven,
wat hun kijk is
op hun plaats en rol in hun wereld,
en we zijn waar ik het
over heb:
taal is een erfenis,
ze bevat de wereld 'van betekenis'
die vorigen aan ons
hebben nagelaten,
waarin wij ons
vandaag bewegen,
en die we weer doorgeven aan hen
die na ons
komen.



-



WAAR
bestaat die wereld
'van betekenis'
uit?



DAT
laat zich alleen maar
samenvattend opschrijven,
want vertel maar eens
waar je leven uit
bestaat.



Laten we,
in kortschrift gehouden,
zeggen dat de wereld die we erven van het voorgeslacht,
de wereld van kennis en wetenschap is,
de wereld van normen en waarden
[als kennis van goed en kwaad]
die ons zijn bijgebracht,
en
last but not least
de wereld van de
religie.



-



Voorheen
stond die wereld van de religie
aan de top van
de piramide:
de wereld 'van betekenis'
werd als het ware
bij wijze van spreken
afgedekt
door religie als
een soort
van
sluitsteen.



-



Volgens
sommigen
van sluitsteen in
grafsteen
veranderd?



-



In
elk geval
was de meest omvattende kijk
op mens en wereld
de kijk die je in de religie werd
meegegeven.



-



DAT
geldt OOK
van onze eigen mydiwereld,
die van de West-Europese
cultuur.



Waarom dat
niet meer zo 'vanzelfsprekend' is,
daar hebben we
het over.



Ik
ben
alweer
te
ver.
~cool!~
engel

05 sep 2005 - bewerkt op 23 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende