Monkeybusiness
Dag & nacht
blijft het brein die 'woorden'
vormen ...
En in wat voor 'taal'
voelen, denken, praten dieren?
Het 'kats', 'honds', 'aaps' &
papegaais!
Oftewel:
planten, dieren mensen hebben
'interraciale talen' ...
Bij mij
blijven zich vooral 's nachts
de teksten vormen in slaap en dromen -
waken
in het Engels omdat ik het al meer dan 40 jaar
dagelijks gebruik
en nog steeds:
albionic monkeybusiness ...
Als het ware:
bij wijze van spreken ...
After all isn't it all the same?
Not exactly.
Every language
has her own particularities?
And if you mix them up as we usually do,
it comes out as your
OWN language!
Individueel,
particulier en vernieuwend en
tegelijkertijd helemaal internationaal
want er moet communicatie plaats-vinden
met al die andere vormen van leven uit verleden,
heden en toekomst?
Onze eigen innerlijke taal
is dan het 'breins'?
Want in welke 'taal' denken 'planten', 'dieren'
en 'mensen'?
In die aangeboren,
ingebakken 'breintaal' die al bestond voor
de aanvang!
Het 'chimps',
'bonoboos', 'gorillas' begripseigen
dat zich al ontplooide in
de apenmoederbuik en ons eigen menselijke
holbewonerstaaltje:
de moederborst, de moedertong,
de vaderhand en het kinds
'begrip' ...
Volkomen
'automatisch' en
vanzelfsprekend!
Bij voldoende zorg en aandacht,
eten en drinken, verschoning en dus ook bevuiling, hebben we het 'multi-interraciale' taaleigen tot onze beschikking dat ons
daarvan myDi-verslag doet:
NU is het tijd om 'in te nemen' en/of 'uit te scheiden',
'opzoek te gaan' en
'aandacht te vragen', 'mee te delen' en/of 'op te bergen',
'te verstoppen'?
En heel die kolossale 'ijsberg'
van begrippen, inzichten, 'aanvoelen' en
'droomverwerking' blijft plaatsvinden van voor onze geboorte totdat
die elektrochemische aktiviteit
stopt ...
En zelfs
daarvoor en daarna
'waren we er' en 'blijven bestaan' ...
NIETS gaat
verloren ...
ALLES wordt 'meegenomen',
ingedeeld, opgebruikt en hergebruikt ...
HOE ANDERS zou de natuur zichzelf kunnen leren ontwikkelen,
lezen en zien/kennen,
dan door die eigenaardige mensapige/aapmenselijke zintuigen die
de verbanden leggen tussen
alle vormen van bestaan,
levend en levenloos,
mini-maxi-micro-macro
bewustwording van wat is,
was en zal zijn:
niet noodzakelijkerwijs in
DIE volgorde ...
WAT kunnen we doen
om onszelf en elkaar te behoeden voor totale
krankzinnigheid?
Een systeem hanteren
om 'het proces' de baas te kunnen,
het te leren gebruiken,
omvormen, opschrijven, vastleggen
en 'teruglezen' ...
Een 'taal- en communicatie-systeem'
dat zich uitstrekt
tussen 'oerknal' en 'oercrunch',
exploderen en
imploderen ...
Begin en einde:
WIJ zitten daar tussenin
and try to make sense of IT,
monkeybusiness dus en mensentalen,
koddig zwemmend, acrobatisch krinkelend & kronkelend & 'wordend',
vastgehouden of verlaten,
blijven wij ons voortbewegen als liggende, zittende, kruipende,
lopende
wezens die verwonderd de wereld inkijken,
inhoren, invoelen en noem het maar verder op:
ZO zitten wij schijnbaar & blijkbaar
in elkaar {verweven} -
bovenop de grote collectieve 'ijsberg'
van het onbewuste bestaan
zit de
'koning der schepping'
zich krabbend met een 'potscherf',
'n boomtak of een behulpzame hand
van 'familieleden', {of vrienden}
instincten 'beheersend'
of liever 'beheerst door instincten',
de 'eeuwige slaap'
waaruit we kunnen ontwaken om 'vollediger' bewust te worden
van ons gezamenlijke 'erfdeel',
het 'verbond',
de 'uitverkoren' volks-
dieren/mensen in wording
om onze gezamenlijke 'wereld'
beter te leren bestieren ...
Elkaar bestrijdend op leven en dood,
opdrogende moedermelk of zelf daarvoor al
eventueel 'niet levensvatbaar'
en dwars door al die kinderziekten heen
onstuitbaar op weg naar
het gezamenlijke einde en ondertussen
de gezamenlijk/individuele
ontwikkeling van eigen
mogelijkheden ...
Daarmee zijn we elke dag
weer opnieuw bezig:
of we het nu weten of niet,
en willen of niet {?}
tegen de klippen op,
dichtend en drinkend,
dreinend en dribbelend,
dorstig en dronken
van tekort en teveel,
krampachtig trachtend
ons evenwicht te {her}vinden
om te blijven bestaan
en te kunnen
vergaan ...
DAT evolutionaire proces
sieren we op met mooie woorden om het wat draaglijker te maken: mamapapababy, broedazustavriendje,
liedje & ver-haaltje, sprookje, handje, voetje en stapje voor stapje -
bijna voordat je het weet
moet je naar school om je instincten om te vormen
tot bruikbare regelmaat
van drie maaltijden per dag en
op tijd weer naar
bed ...
Uitgeslapen,
vast gedroomd en het onbewuste verwerkend
snel weer op pad naar meer scholen en leren verteren,
omvormen tot werkzaam
lid van de menselijke gemeenschap
die niet langer alleen maar
meer bestaat uit ve{r}geteren, uitproberen,
concluderen maar
verder en verder en voortgaande
op de voor ons 'uitgestippelde'
banen en wisselvalligheden van 'het lot' of
G*D als je dat wilt,
of 'ideologie',
ingeboren en aangeleerde emoticons die we
'ver{s}lavend' op elkaar overdragen
via mimiek, geluid, schrift en
heel die
verscheidenheid waar myDi elke dag weer
kond van doet?
DAT is
wel weer even genoeg
voor DIT moment ...
Het
kokende water
en de aha-capsule
roepen om
aandacht ...
Het ga u goed!
Met spoed & groet,
Ch@i Alsvanouds
@ Irminloo enzo
















a.s.o.

Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende