Momentele 'samenvatting'? Re: autonoom dag & nacht

Ja,
je zal
toch maar afhankelijk
zijn van ouders,
vrienden en
wat al
niet?

Het
lichaam en
de [onbewuste] geest.
De mode en een of ander groepje.
Overdreven gevoelens van minder- en meerderwaardigheid.
Verschillen van mening en allerlei ruzies met deze en gene.
De drank, de pillen, het snijden en wat al niet ...
Schijnbaar eindeloze reeksen dwangmatigheden en onoplosbare problemen waar maar geen einde aan lijkt te komen:
waar
moet dat
heen?

Naar
de popsterren
met de 'dode ogen',
de overdramatische teksten en 'muziek' die goed verkopen,
de kroeg, de coffeeshop,
kinderbijslagen en belastingregels,
kamertekort en commercie,
studiewachtlijsten en werk-loosheid,
oorlogen en geruchten van oorlogen,
incest, prostitutieloverboys,
overvolle gevangenissen en psychologisch/maatschappelijke
wachtlijsten
...

Hormonale
overtoeren en fastfood,
hormonenmaffia en popular magazines,
bullshit & allergie, drugs & pills,
disco & popiejopie of
wat dan
ook!?!

DE
BASIS
blijft natuurlijk wel:
zo gezond mogelijk eten en drinken en op tijd naar bed gaan?
Een goed boek lezen en je kamer schoonhouden
en op tijd naar de wc gaan, elke dag een douche,
stevige kleren en de een of andere studie of werk waar je plezier in hebt: de rest is bijzaak ...?
Maar wat als alle bijzaken 'hoofdzaak' lijken te worden en hoofdzaken 'bijzaak'?
Ik heb de myDi-filter al op boven de 18 gezet, maar
of dat helpt?

Een-
of twee-regelige
'verhalen' van diepe
ellende en dol plezier?
Moet wel?

Die
eeuwige problemen
met ouders, school, studie en werk:
in hoeverre zijn al die 'hersenspinsels'
ECHT en levensbedreigend?
Moeders die kankeren, afwezige vaders,
saaie scholen, dreigende tentamens en ongeschoold werk,
teveel geld {of te weinig},
crazy friends en maffe
vakanties
...

Schijnbaar
hopeloze lijsten van ellendigheden ...?
EN allerlei landen waar 'het tegendeel' heerst:
geen water, voedsel, kleding, school, studie, werk,
regelmaat, behuizing,
uitzicht of wat dan ook?
Beter niet meer
over nadenken?
Van je af schuiven?
Negeren?
Wegdrinken of
-slikken
...?
Het
enige wat
IK
kon/kan doen
is mijn eigen ervaringen op schrift zetten en
alle ins- & outs die daarmee verband hielden/houden?
Proberen om nu toch wel spontaan te blijven reageren
zonder teveel vooroordelen en dikke
overdrijvingen in wat voor richting dan ook!?
Ik kan niet veel meer dan mijn
eigen leven beschrijven zoals het was,
is,
of misschien zal worden
.......?!


En
vaak heb
ik het idee
dat ik
DAT
allemaal
al opgeschreven heb in de nu alweer razendsnel verstreken dagen,
weken en maanden
{en daarvoor?!}?!
Wat zou ik nog meer kunnen doen dan DAT?
Ik weet het zo nu en dan ook allemaal niet meer
en blijf 'terugdenken' aan hoe het 'allemaal' was in
die jaren van vlak na 'de oorlog' ...
De vijftiger jaren met radio & week- en maandbladen,
de opkomst van televisie en de kommersjelen, mediaprut &
'kwaliteit',
'modegolven' en massale 'navolgelingen' in
alle richtingen
....

Die
'emoticons' verschillen
niet voor nix
van 10 tot 20 'uitdrukkingen' en wij
doen mee aan wat 'in' is en zijn 'bang' voor wat OUT is?
Moeilijk dus al met
al om eigen positie te bepalen
bij zo'n overvloed aan veel te veel rommel &
veel te weinig
ECHTHEID & KWALITEIT?
Verwarrend, disgusting,
boeh en bah en wat
al niet?

BLIJFT
het gewone dagelijkse leven:
wat je er in stopt en wat eruit komt?
Die broodnodige nachtrust en ontspanning,
het eerlijk zijn tegen 'wie dan ook'?
Maar dat kan niet altijd:
niet ieder waardeert jouw
eerlijkheid, kritiek of 'experimenten'?!
"Vroeger"
{toen ik nog jong was}
had je alleen maar rubrieken met 'ingezonden brieven'?
Alles was
{LEEK}
nieuw en
oud tegelijkertijd en je moest zelf ook maar zien
WAT je ervan maakte?
Vasthouden aan WELKE 'oude' dingen
en/of meegaan met WELKE 'nieuwigheden'?
Ik stop nu want ik begin weer
door te draven en mezelf te herhalen?
Er is geen algehele algemene oplossing meer?
Alleen maar 'van elkaar ogenschijnlijk onafhankelijk bestaande individuen'?
Of van de weeromstuit massaal gehuppel en gehijg
{als je maar betaalt!}
...
Wat rest is je
EIGEN
weggetje toch te vinden
tussen al die debiele labyrinthen en kommersjele doolhoven?
Met liefst een of meer 'lotgenoten'?
En blijven proberen om met mate te reageren
en een evenwicht te vinden in je eigen
dagelijkse bestaan van
DIT
moment
...
eet. drink, slaap, leef []
en verander!

liefdesverdriet
gemeenverwardgaap!bah!nahnahverdrietigcool!erg vrolijkknipoogvrolijk
verliefd
vrolijkknipoogerg vrolijkcool!verdrietignahnahbah!gaap!verwardgemeen
liefdesverdriet
engel
27 jun 2004 - bewerkt op 07 jan 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende