Moederschoot geboorteschok traumatische ervaringen


Hemelse Tandem!?! Leren fietsen (schaatsen/vliegen/duiken) is 'n kunst apart: zoiets vergt enige gezamenlijke inspanning & geestkracht!

Zoals iedere esthetische, kunstzinnige, artistieke, sportieve sociale ervaring moet dat besef v/h 'heilige' ook nader worden gecultiveerd ...

KA: In onze moderne samenleving vormt dit niet altijd (meer) een prioriteit & is 't, zoals ieder ongebruikt vermogen, geneigd om bij ver-waarlozing te verkommeren! In ietwat meer traditionele gemeenschappen wordt dit vermogen om het heilige 'gewaar te worden' nog vaak van cruciaal belang geacht? Men heeft inderdaad vaak gemeend dat zonder dit besef v/h 'goddelijke' 't leven niet meer waard is om zo nu nog geleefd & beleefd te worden ... Dit komt deels omdat mensen de wereld altijd al als 'n soort van 'tranendal' ervaren hebben: wij zijn nu eenmaal allen onderhevig aan allerlei natuurrampen, onvermijdelijke sterfelijkheid, volkomen uitroeiing & allerhande (ON)menselijk on-recht & haast onvoorstelbare wreedheid! De religieuze zoektocht begint gewoonlijk met een besef dat er 'iets verkeerd is gegaan', of dat, zoals ook Boeddha zegt, 't bestaan 'n 'lijdensweg' is? Naast al die gebruikelijke lichamelijke kwalen & mankementjes ondergaan we allen ook divers persoonlijk leed waardoor ogenschijnlijk onbelangrijke tegenslagen ons totaal kunnen overweldigen & voor 'n tijd(je) uit 't lood slaan ... Er bestaat 'n gevoel van verlatenheid dat ervaringen als 'n sterfgeval, 'n echtscheiding, 'n verbroken vriendschap of zelf het ver-liezen van 'n geliefkoosd huisdier of voorwerp soms onderdeel kan doen lijken van een daaraan ten grondslag liggend universeel lijden ...

Vaak wordt dit innerlijk onbehagen gekenmerkt door een gevoel van scheiding: er lijkt iets aan ons leven te ontbreken & ons bestaan lijkt zo heel erg verbrokkeld & 'blijvend' incompleet? We hebben dan 't verwar(ren)de gevoel dat ons leven zó níet bedoeld was & dat we iets verloren hebben dat voor ons welzijn van essentieel onmisbaar belang was en nog is ~ ook al zou het ons verder best wel moeite kosten om dit alles 'logisch' te verklaren & uit te leggen aan anderen of onszelf! Zo'n gevoel van verlies heeft zich al op ontelbaar vele wijzen in en rondom ons gemanifesteerd. 't Komt dan ook keer op keer duidelijker naar voren in 't platonisch beeld v/d 'tweelingziel' waarvan ook wij naar 't schijnt werden gescheiden, of i/d universele mythe v/h verloren 'paradijs' & 'n 'hof van Eden' e.d. In vroeger eeuwen wendden mannen & vrouwen zich tot 'n religie om die smart zo te trachten te verlichten & werden zij (al of níet) geheeld door de ervaring van het zg. 'heilige'. Tegenwoordig nemen ook mensen in 't Westen soms nog hun toevlucht tot & psychoanalyse, die dit gevoel van 'n oorspron-kelijke scheiding (o.i.d.) in 'n ietwat wetenschappelijker taal heeft trachten te verwoorden. Zo wordt 't mede in verband gebracht met on-ze 'herinneringen' uit de 'moederschoot' & met de min of meer traumatische 'geboorteschok' kiss en dergelijke ... blozen
29 feb 2012 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende