Moeder van Verhalen en Vader van de Verteller v.v.


~

Een
groep pelgrims
vindt elkaar in een herberg
in London
en besluit samen op te trekken
naar Canterbury.

De waard
stimuleert ze
om onderweg op de lange reis
elk een verhaal
te vertellen 'over iets wat hen
ooit
overkwam'.

En
liefst een beetje
goed vertellen!

De beste
verteller krijgt
een gratis
maaltijd.

Ze trekken
strootjes en de ridder
moet beginnen.

Dat levert
zoals men van een ridder
mag verwachten
een nobel verhaal op.

Maar dan
dringt zich de zwaarbeschonken
molenaar op
en boert een dijenkletser
op,
waarbij het niveau meteen
verdiepingen
daalt.

EEN voor EEN
komen de pelgrims
in hun verhalen
naar voren,
de kok en de advocaat,
de listige bedelmonnik en de
woedende deurwaarder,
de hilarische, vrijgevochten vrouw van Bath
en de keurige, preutse,
maar o zo antisemitische
abdis.

We horen
wat hen bezighoudt
in kleurrijke en
steeds fraaier opgediste
beelden.

De liefde,
de dood en
de macht vooral;
en vooral hoe men daarin
bedrogen
wordt.

Maar
daaromheen komt het hele leven
aan de orde
en het blijkt dat het hele leven
aan elkaar hangt
van
concurrentie,
misleiding, huzarenstukjes en
leedvermaak.

Een gulle lach davert op.

De verhalen worden mooier en mooier.

Maar ook
ergert men
elkaar.

Er zitten
dubbele bodems in die maar al te goed
doorzien worden.

De waard
moet soms
letterlijk twee vertellers
uit elkaar
trekken.

@

Tussen
deze luidruchtige
mannen en vrouwen bevindt zich ook
'een schamel en armzalig
Dorpspastoor'.

Gerespecteerd
om zijn zorgvuldig
pastoraat,
maar bepaald niet om zijn imposante
verhalen.

Hij
had iets met Christus
en de Bergrede.

Maar niemand
zit erom te springen
daar iets over
te horen.

Wanneer
hij
toch eindelijk
als allerlaatste
aan de beurt is,
verontschuldigt hij zich dat hij niet
van die mooie fabels
zal vertellen en
dat hij zeker niet elegant
of theatraal kan doen,
maar in gewoon
droog proza.

Zijn bijdrage
valt dan ook werkelijk
uit de toon.

Het doet
bij eerste horen aan
als een wat moralistische
overweging over omkeer, berouw, boete,
en verantwoordelijkheid.

Kortom:
hij trekt enkele ontnuchterende
ethische grenzen.

DAT staat
in de middeleeuwse
raamvertelling
van Chaucer,
De Canterbury~verhalen.
Chaucer
werkte
aan deze cyclus
gedurende
de laatste decennia van de 14de~eeuw.
Het bleef onvoltooid
bij zijn dood,
omstreeks 1400.

In een vorige
Nederlandse vertaling van Chaucer
werd dit hele slot maar
weggelaten.
De geestelijke verzorger
werd van de rand
van de
'groepsfoto'
afgeknipt!
Maar dan trek je de pointe
uit de hele cyclus
weg?

Ernst van Altena
oordeelt met meer humor:
"Het is op z'n minst
vermakelijk om te zien
hoe de pastoor aan het slot een boetpredikatie
houdt over de zonden
die in de eerdere daaraan vooraf
gaande verhalen
met verve bedreven
c.q. beschreven
worden".

~@~

WAT gebeurt hier?
Bij scherper luisteren hoor ik
dit:
deze dorpspastoor zoemt niet mee
met al de anderen,
maar stelt zich op als
een kritisch
luisteraar.

Aan het slot van elk verhaal
stelt de pastor
een beetje verlegen,
met een rood hoofd, een hele
nuchtere vraag
aan de verteller:
Wat vertel je me nou?
Wil jij in dit verhaal leven?
Laat jij dit verhaal de spiegel van jouw
bestaan zijn?

Dat is
heel goed mogelijk.
Heb er vrede mee.
OF zit er nog een ander verhaal
achter DIT
verhaal?

Een hunkering
naar iets
wat je weggestopt hebt
achter het lawaai van je grote
Verhaal.

Kan het ook
Anders?
Kan JIJ anders?
WIL je anders?

Het is
per saldo JOUW
verhaal!

~!@!~

DAT is
als het ware
met andere woorden en
bij wijze van spreken ons aller
myDiPastoraat~Onderweg:
het is delen in de verhalen van
de groepsgenoten
en horen en
meeleven.

Maar er is
MEER:
het is zoeken naar
de plot van de verhalen,
en daarmee hun verborgen
normen en waarden
en ZIN.

En
daar blijft het
NIET bij:
het is zoeken naar
mogelijkheden
om waar nodig het
vastgelopen
of dolgedraaide levensverhaal
weer
op weg te helpen
door te herinneren
aan een
andere plot,
een Nieuw
Verhaal.

myDI~
Pastoraat,
herderschap/broeder~ & zusterschap,
ouderschap
{"Ben IK
mijns broeders hoeder?" &
'WAAROM krijgt
de 'verloren zoon' het 'gemeste kalf'
terwijl de 'hardwerkende'
oudere broer 'jaloers'
reageert?'

&

WAAROM
krijgt de kortwerker
net zoveel als de
langwerker?

& waarom dit
& dat?},

DEZE
bezorgheid
om elkaar
is een fundamenteel menselijke eigenschap
in potentie en wordt geboren uit
een vermoeden:
"HET
ENE VERHAAL
is het andere
niet ..."

~!@^@!~

Ook
onze eigen
myDiLevensverhalen
worden niet in het luchtledig verteld,
maar zijn in een structuur
opgenomen.

Het is
de structuur van
een Groter Verhaal,
een verhaal met een bepaalde
plot,
en dat grotere verhaal en die plot
zorgen ervoor
{in principe?}
dat ons eigen levensverhaal
op een bepaalde manier
wordt ingekleurd en een zekere
strekking
krijgt.

We hangen niet
zomaar
als zinloos los zand
toevallig een beetje aan
elkaar zonder
kraak of smaak,
zin of 'doel':
de plot heeft 'macht'
over het
Verhaal!

Het doorlicht het verhaal
en zegt:
ZO zit het
in elkaar ...

Het gaat
die pastor en ieder van ons
eigenlijk ten diepste
om de macht van
die plot?

De vraag is
OF daar wat aan te doen is?
Zo'n plot hoort immers niet zomaar
vanzelfsprekend bij het
eigen levensverhaal!

Het is en blijft:
een constructie ...
In onze myDiSchaapskooi worden de bokken
en de schapen niet meer {zoals 'elders'}
van elkaar gescheiden,
maar wordt de constructie van ons gemekker
en geblaat wel
kritisch 'tegen het licht
gehouden'.

EN
worden haar/zijn/onze
'machtsaanspraken'
onderzocht.

~!@*!@~

DEZE kritische
functie
van ieder van ons
in myDi
wordt het best gediend
door
een voortdurende
bezinning
op de plot
van maatgevende verhalen
uit onze overlevering:
de 'grond van
ons bestaan' ...

DAAROM ook
richten we in dit verband
onze aandacht op
de verhalen van
de 'westerse, hellenistische traditie'
en die
van de in het Westen
vertrouwd geraakte
'joodse traditie':
de verhalen van
Genesis.

BEIDE
overleveringen vormen
~ bewust of onbewust, positief of negatief,
in allerlei combinaties ~
ons 'collectief
geweten'.

HET
STIMULEERT DUS
onze myDiBewustwording
{individueel/sociaal},
wanneer we van BEIDE
{of meerdere!} tradities
de eigen bekoring,
de werking en de consequenties
leren
kennen!

DAARDOOR
wordt het geweten gescherpt
om tot een keuze
te kunnen
komen.

verliefd
engel
08 okt 2004 - bewerkt op 04 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende