Moedeloos

Ik heb niet een al te gemakkelijk jaar achter de rug. Een brand, auto ongeluk van een gezinslid, ziektes en overlijden in de familie, door alle stress uiteindelijke gestopt met school... Vervolgens verloor ik 3 maanden later mijn baan...

Ik word er echt moedeloos van, ik sta al 1,5 maand ingeschreven als werkzoekende bij het UWV, solliciteer mij suf, en het lukt gewoon niet om werk te vinden! Nadat ik bij mijn vorige werkgever geen vast contract kreeg (deed mijn werk perfect, was met 22 jaar alleen te oud en te duur is mij letterlijk gezegd!) ben ik heel hard op zoek naar iets anders. Het maakt mij eigenlijk niet meer uit wat, een baan vinden die ik ook nog echt leuk vind zit er waarschijnlijk toch niet meer in.

Wat mij vooral irriteert is dat bedrijven zo lang wachten met reageren op je sollicitatie, dat je na een maand te horen krijgt van ohja we nemen je toch niet aan, en vervolgens de vacature gewoon open blijft staan... En als je tussendoor belt om te vragen hoe het zit dan weten ze niks, of je krijgt na het telefoontje opeens een mailtje dat je bent afgewezen. Maar als een vacature nadat ze mij afgewezen hebben nog weken opstaat, dan had ik die vacature toch net zo goed in kunnen vullen? Of dat je reageert op een vacature maar die ze vergeten zijn weg te halen... gebeurt ook... Ik word er echt gek van!

In mijn omgeving hoef ik dit allemaal niet te zeggen, dan krijg ik alleen maar te horen zoek harder of ga bij een uitzendbureau langs (die helpen ook niet echt, sta er bij 5 ingeschreven!).

Nou weet ik dat er ook veel mensen op MD zitten die nu graag negatieve reacties willen plaatsen onder mijn verhaal, maar laat dat alsjeblieft achterwege daar heb ik niks aan, ik heb elke dag al gezeik aan mijn kop. Ik wil mijn verhaal gewoon kwijt kunnen omdat ik dat voor mijn gevoel nergens anders kan.