moe pa misselijk & nog geen 80: dat wordt wat ...


Naar
een kresj,
peuterspeelzaal, kleuter- of
lagere school gaan betekent
meestal dat je er
wel zo ongeveer
aan toe
bent
...

Opgenomen worden
in een ziekenhuis betekent
dat je ziek bent of dat er iets medisch
moet gebeuren!

Naar
'de kerk gaan'
[o.i.d.] wil meestal zeggen
dat je ouders religieus zijn of ergens bij horen
en jij ook?

Uit huis
geplaatst worden
wil zeggen dat er 'iets' aan de hand is
en als het niet anders kan dan moet je naar de gevangenis,
een gesticht, 'n politiebureau, psychiatrische inrichting,
bijzondere jeugdzorg of een willekeurig
verpleeghuis.

Het leven
zit nu eenmaal vol
verrassingen, teleurstellingen, grappen en grollen:
iedereen kan daar wel een beetje [op eigen manier] over meepraten?!
Vroeger of later kom je allemaal wel 'ergens' ooit terecht
waar je eigenlijk niet wilt zijn of juist wel [en dan sturen ze je weg].
Leven is niet eerlijk,
redelijk, immer vreugdevol of totaal hopeloos,
maar wel zeer afwisselend,
onberekenbaar, diep droevig, dolblij en totaal uebervet
mesjogge!

Opname
in een verpleeghuis betekent meestal
dat het proces van dementie [o.i.d.] al verder gevorderd is dan goed voor ons is,
maar wat doe je
eraan?

Als
't echt moet
dan kan het meestal dus niet meer anders:
het is net zo'n soort van normale verplichting en automatisch gebeuren
als die dokter, school,
lesuren, sport & spel, ziekenverzorging,
~verpleging, ~behandeling {of zelfs mishandeling & allerlei grove ellende?!},
kerken en gemeentehuizen, internaat
en gevangenis,
kraamkliniek en sterfhuis of hospies?
Vandaar ook bijna zo'n 2000 jaar dope, olie, hostie,
catechisatie, belijdenis, lidmaatschap of variaties op die thema's:
inwijdingsriten, huiskamers & uitzwaai~
bijeenkomsten?

Anyway:
vroeger of later
zullen we allemaal wel eens wakker worden
in een voor ons vreemde kamer, in 'n
ander bed dan ons eigen,
al of niet achter tralies
of in handboeien, zwaar gedrogeerd, in coma, dagdroom
of nachtmerrie,
vreselijke {fijne?} werkelijkheid
en/of vreemde merkwaardige
fucked or messed up
fantasie!

Ook
Papa Chai
is vaak wakker geworden
in vreemde kamers in tientallen landen
& plaatsen tussen 1945 & vandaag de mydidag:
ook daar hebben we het hier op deze virtuele pagina's
en cyberspeciale bladzijden al eerder & veel
vaker over
gehad?

Salem,
Groeneweg,
Telgterweg, Hamburgerweg, Schoolpad, Gelreweg, Stationsstraat en
ga zo maar door met Kattensingel,
Uitbreiding, Pesserstraat, Glanerbrug, Achtergracht,
Keizersgracht en al
die andere A'damse grachten, Mercuriusstraat,
Alkmaar, Sittard, Zierikzee, Zaandam, Vledder en het Heilige Huis van Bewaring@Assen & Zwolle,
het Beloofde Land van Texel, Fredeshiem, Broederschapshuis & al die
verschillende kerken,
communes, kibboetsen, ruines als Avdat,
Petra, Qumran & oeroude achterbuurten in Delhi,
Calcutta & Varanasi, Srinagar & Osaka, Birobeidjan, Moscow, Odessa & Istanboel
en het is allemaal dus ook 'n deel van mij geworden
net als al die mensen
van lang geleden,
toen en
nu.

Nu
ontwaak ik
elke ochtend in
dezelfde kamer: vanuit het
oogpunt van 'de
anderen'.

Maar
bij papa
Chai worden geen
afdrukken van die nieuwe indrukken meer gemaakt:
ik druk me bijna uitsluitend nog uit in termen van toen, ginds, daar,
elders, de kribbe in de stal, het hol in het bos, de grot in de berg, het paleis en de hut
of waar dan
ook
...

ZO
sterk waren
die toenmalige indrukken
die ooit meer dan zo'n zestig jaar
geleden begonnen zich vast te leggen,
in te printen & te 'fabuleren' dat ik 's ochtends
nu vaak al niet meer weet 'waar' ik ben & 'wat' ik daar
doe?

Ik
weet niet waar,
wie en wat ik ben,
elke ochtend opnieuw
en ook ik blijf met mijn hart nog steeds
betrokken bij wat mij overkomt, wat ik doe en laat,
en ik leg verantwoording af van 'n losbandig leven vol afwisseling,
wandelingen door bergkloven & spelonken, bergbeklimmen zonder te weten vanwaar & waarheen, kromme steegjes,
Afghaanse wegen
& verre steden.

Dergelijke
'vreemde' ervaringen
leiden tevens tot allerlei
affectieve/emotionele reacties: vandaar
dus ook
mydi
@
Nu
nog morgen
dat boek kopen
van Grimbert Rost van
Tonningen!
@
Sleep well!
Dream sweet?
And tell us all
about
"IT"

@
05 jun 2007 - bewerkt op 30 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende