EEN
van de meest invloedrijke
volgelingen van het sabbateanisme was Jacob Frank {1726~1791}:
HIJ beschouwde zich als de rechtstreekse opvolger van de stichter,
predikte een leer van algehele vrijheid in naam van mystiek geloof
in de 'messias' {EEN van de tallozen ...} ...
NIET de islam trok hem an maar het katholicisme,
en hij liet zich dopen in de kathedraal van Warschau,
met keizer August III als 'peter'.
Het jaar daarop beschuldigd van ketterij,
werd hij dertien jaar gevangen gehouden,
en tegelijk vereerd als
'de lijdende messias' ...
*
Later zal hij zich
in Offenbach bij Frankfurt vestigen
en in het geheim de sekte van aanhangers leiden
en {zoals vaak gebruikelijk bij allerlei diverse sekten}
orgiastische rituelen blijven
beoefenen.
*
Tot in Amerika
zal het "Frankisme" zich minstens een eeuw later
nog verspreiden ...
*
Over deze
enorme schipbreuk
van het sabbateanisme
wordt binnen joodse kringen nog steeds
diep nagedacht: HOE is zoiets
mogelijk geweest?
*
Een verklaring
zoekt men in wat er in Spanje en Portugal
tijdens de veertiende en vijftiende eeuw gebeurd is:
om te overleven onder de vervolgingen daar en in diverse andere Europese
landen EN de Inquisitie
werden vele Joden formeel christen,
maar bleven in het geheim dus
crypto-joden.
*
Men noemde hen "Marranos" ...
ZIJ beleefden een dubbele identiteit,
een uitwendige, culturele, christelijke, en
een innerlijke, geestelijke,
zuiver joodse ...
*
VANUIT
die gespletenheid
{die ook reeds in de Griekse periode hier en daar bestaan heeft,
zolas blijkt uit een 'verzetsboekje' zoals "Judit" in de Griekse Bijbel},
ontwikkelde zich een filosofie die Sabbatai Tsevi tot een volledig systeem
uitwerkte ....
*
DAARAAN
koppelde hij,
en vooral J.Frank,
ethische principes uit de oude Talmoedische traditie,
zoals de gedachte dat 'de messias slechts zal komen binnen een generatie
die helemaal rechtvaardig is of die totaal verdorven is' ...
Door DIE gedachte op perverse wijze verder uit te werken,
kwam men tot een consequente weigering om
gedragsregels te aanvaarden:
"AANGEZIEN de eerste mogelijkheid voor ons niet is weggelegd,
moeten we de tweede op ons nemen",
zo stelde men,
'en dan is de messias er inderdaad: Laat ons allen zondigen,
aangezien we niet allen heiligen kunnen zijn, en dan ...
komt de Redding!
"De ondermijning van de Torah KAN de ware vervulling
ervan worden ..."
*
Hoe dan ook,
deze {zoveelste!} grandioze mislukking
met alle verwarring, schande en schaamte die zij veroorzaakte,
belastte nog meer dan de geschiedenis van Bar Kochba
ELK messiaans spreken
binnen de officiele rabbijnse kringen ...
*
Dat bovendien
het Frankisme, met de katholieke doop,
elke toenadering tot de christelijke traditie alleen maar bemoeilijkte,
zal niemand
verbazen?
*
Wanneer we nu
al die voorgaande lijnen samen in ogenschouw nemen,
voor zover dat maar enigszins mogelijk is,
dan moeten we bekennen dat de 'messiaanse reflectie'
binnen het jodendom,
nog los van elke referentie aan Yeshu,
bijzonder complex is geweest,
met warm positieve messiaanse stromingen en heftige antimessiaanse strekkingen ...
*
Het joodse volk
heeft MEER dan EEN messiaans reveil gekend,
en ELK van de drie belangrijke periodes van origineel denken
{de talmoedische, de kabbalistische en de chassidische}
heeft op telkens andere wijze geprobeerd om
zowel het gevaar ervan te bezweren als het
elan te bewaren!
*
Het is
binnen die rijke 'messiaanse'
problematiek
dat wij in myDi als 'christenen'
{of als zodanig beinvloed Westen}
met onze twintig eeuwen
oude 'formule':
"Yeshua haMasjiach is
{voor ONS} DE Messias" met
'alle andersdenkenden en elk ander van goede wil'
in gesprek willen treden
{op wat voor wijze dan ook} en
misschien enig gehoor
kunnen
en/of willen
vinden ...
*
We beginnen
misschien NU pas
te begrijpen HOE 'zo'n bewering' over Yeshua {haMasjiach}
bij een 'doorsnee' Jood maar heel weinig of geen positieve,
laat staan zinvolle weerklank kan vinden tot nu toe:
we spreken nog amper dezelfde taal,
ook al gebruiken we EEN woord minstens
dat we {naast andere woorden}
met 'hen' gemeen hebben:
de 'messias'.
*
HET VERHAAL
is absoluut eindeloos:
alle verhalen daaraan verbonden reizen nog steeds in talloze vormen
de hele wereld over en behoren al met al tot onze 'wereldcultuur' ~
joods, christelijk, moslim, religieus, gnostisch of agnostisch,
'gelovig' of 'ongelovig' ...
*
Je kunt ze
zonder al teveel moeite
ook weer 'terugvinden' in de 'rechten van de mens {EN HET KIND!}',
in 'grondwetten' en op 'wereldconferenties',
'verkiezingen' en bovenal in
je eigen {onvervalste}
geweten.
*
