Eric de Rosny, die al sinds 1957 in Kameroen gevestigd was, 'les yeux de ma chèvre' ('de ogen van mijn geit'

, een werk van betekenis waarin hij tot in de details vertelt over zijn inwijding, vijf jaar lang, binnen de bevolkingsgroep van de DOUALA's, bij een NGANGA, een soort 'tovenaar~genezer' die geneest door het aanroepen van geesten.
Pater De Rosny had niet lang nodig om te beseffen dat 'iets' hem ontging in zijn contacten met kinderen, die toch vaak gedoopt waren & op de katholieke school hadden gezeten waar hij lesgaf, en nog meer in de contacten met hun ouders.
HIN had dit naar mt een algemene term toegeschreven aan de 'oorspronkelijke cultuur'. Totdat hij opmeen dag vroeg waar het getrom-mel vandaankwam dat hij 's machts hoorde & dat hem intrigeerde & fascineerde!
"Van de tovenaars," zei men hem! En in 1970 begon ook hij 'zijn inwijding', de zogenoemde 'opening van de ogen', uiteraard van de innerlijke ogen, die in staat stellen mom het onzichtbare te zien en te communiceren met krachten & machten die zich alleen maar openbaren aan wie hen weet 'op te roepen'?!
Vervolgens heeft hij aan rituelen deelgenomen, geesten opgeroepen & zieken genezen, een nogal ongebruikelijke manier van doen voor een katholieke priester, maar die, zoals we moeten verduidelijken, wel degelijk werd verricht met goedkeuring van zijn 'meerderen' ....
Wanneer we ons begeven in anderen culturen, plaatsen, tijden & 'psychedelicatessen', dàn verkerende tegelijkertijd mogelijkerwijs in al die diverse werelden van gebaar, mimiek, gedrag, taal & teken: ook @myDi lopen die grenzen gedurig in elkaar over & door elk ander heen ~ we zijn meer dan ééndimensionaal consument van massaproducten, hersenspoeling, brainwash & 'retteketetnaarbeterbed' .......