misjna
4627/28/05/07/mydi'pinkstermisjnahomobokitoisme'
IN
onze cultuur
is kennis van
'grote betekenis'.
Maar kennis gaat meestal
over iets of iemand anders?
Kennis hangt samen
met het onderwerp dat onderzocht wordt!
Zij richt haar lens maar zelden op de onderzoeker of de waarnemer.
Albert Einstein, die een nogal speels type was, ontdekte dat de waarnemer
de enige variabele was waar maar al te vaak niet naar gekeken werd.
Toen hij ging kijken naar degene die keek, openbaarde zich een nieuwe wereld.
En zo ontdekte het Westen iets dat in het Oosten al enige tijd bekend was:
'het gaat niet alleen om wat je ziet, maar om hoe je het ziet', of:
'wat je ziet is afhankelijk
van hoe je het ziet!'
.
MET
andere woorden:
geen werkelijkheid bestaat
los van de geest van de waarnemer?
Alle objecten in de wereld worden subjectief beleefd,
door het bewustzijn.
Zonder bewustzijn
is er geen beleving.
Wanneer het bewustzijn het lichaam verlaat,
vertrekt ook het besef van de wereld.
Wanneer het bewustzijn zich op dat moment niet van zichzelf bewust is,
dan ervaart men de dood als het einde van het bewustzijn,
aangezien er dan buiten
zichzelf niets meer
te kennen
valt.
.
WANNEER
we de werking
van de wereld willen begrijpen,
blijven we het object
in hoe dat zich gedraagt
bestuderen.
Wanneer we de werking van het bewustzijn
willen begrijpen, bestuderen we de waarnemer en zijn manier van kijken.
Wanneer we de waarnemer bestuderen, dan merken we dat het leven dat hij voor zichzelf creeert afhankelijk is van de gedachten en gevoelens die in zijn bewustzijn leven, of ze nu bewust zijn of niet?
De gedachten en emoties in iemands bewustzijn manifesteren zich naar buiten toe als de gebeurtenissen
en omstandigheden in zijn leven!
Dat gebeurt niet noodzakelijkerwijs lineair.
Net zoals dromen meerdere niveaus en lagen kunnen hebben,
zo geldt dat ook voor de gebeurtenissen en omstandigheden van het dagelijks mydileven,
die zoiets zijn als een droom bij waakbewustzijn,
opgebouwd uit gedachten en emoties die net zo met elkaar
verweven zijn als de blaadjes en takken
van een boom met elkaar verweven
zijn en worden
door de
wind
...
.
DIE
patronen lijken
lukraak te ontstaan,
maar zijn dat allesbehalve.
Ze zijn verbijsterend nauwkeurig.
De wind gaat altijd heel specifiek zijn gang.
Wanneer je zijn kracht en richting zou kennen,
en de weerstand van de objecten die hen in de weg staan,
dan zou je die veranderingen in het
landschap kunnen
voorspellen
...
.
MAAR
dat zullen
we allemaal nooit
te weten komen, hoe verfijnd ons wetenschappelijk instrumentarium ook wordt?
De wind, weten we maar al te goed, is volkomen onvoorspelbaar van aard!
Hij lijkt met een bepaalde snelhied uit een zekere richting te komen
en dan verandert hij van richting en snelheid:
windvlagen noemen we
dat dan
ook
...
.
OOK
in hart
en geest van
de waarnemer komen windvlagen voor:
voortdurende richtingsveranderingen die onmogelijk te meten of te voorspellen zijn?
De werkelijkheid is niet willekeurig van aard, maar wel onvoorspelbaar!
Alleen wanneer je alle factoren van tevoren zult kennen, zou je kunnen voorspellen wat er gaat gebeuren.
Maar hoe groot is de kans dat jij of ik of wie dan ook ooit elke f{r}actor van tevoren zou kennen?
Misschien wel niet helemaal nihil,
maar het ligt er
ook niet ver
vandaan
...
.
ALLEEN
al de gedachte
dat we ons paradigma op niet~weten
zouden moeten baseren is een enorme klap voor het reli~ego en de macht van het filo~intellect?
Je zou er [bijna] nederig van worden, zowel individueel als collectief!
Het brengt je weer van jouw hoofd naar je hart.
Het neemt de concentratie weg van onze
uiterlijke werkelijkheid en
verlegt die naar
binnen
...
.
NU
zijn we
ons bewust van
wat we denken en voelen,
omdat we inzien dat die gedachten en gevoelens ons bewustzijn inhoud geven,
en omdat we weten dat bewustzijn creatief is.
Het zal uiteindelijk vorm krijgen,
ook al weten we niet
precies hoe en
wanneer
...
.
EN
wanneer er
DAN
'dingen gebeuren'
die we niet begrijpen,
dan voelen we ons niet meer oneerlijk behandeld!
We gaan niet meer zitten kniezen, mokken of medelijden met onszelf zitten hebben,
en geven evenmin anderen de schuld van wat er gebeurd is?
We kijken inplaats daarvan naar binnen:
we geven aandacht aan onze gedachten en gevoelens,
zonder te proberen er op enigerlei wijze ook maar iets aan te veranderen of te 'verbeteren'.
We gaan ons nu op een dieper niveau afstemmen: contact met onszelf maken.
En daardoor verloopt het manifestatieproces langzamer.
We leren de waarnemer kennen, en zien dan hoe
de waarnemer het verloop van de werkelijkheid
beinvloedt: we zien het conflict in ons eigen
bewustzijn, het conflict tussen denken
en voelen, het conflict tussen wat
we willen en wat
we nodig
hebben
...
.
HET
conflict tussen
bewuste doelen en
onbewuste verlangens:
en dat laten we allemaal op een heilzame helende wijze tot ons doordringen.
We aanvaarden het en verdiepen osn erin en we laten de polariteiten elkaar informatie doorgeven.
En dan begint er een soort van oplossing naar boven te komen en/of neer te dalen in ons.
Er treedt een intergatie op, juist doordat we het conflict tot ons lieten doordringen.
Ons 'niet~weten' brengt ons bij het mysterie van het Ik en stelt ons nu
dan ook in staat om onze eigen subjectieve beleving ten diepste
te eerbiedigen hoe geschonden en onvolledig onze beleving
ook zijn mag: er bestaat ergens een heilzame ruimte
waarin alle brokstukken EEN voor EEN aanvaard
worden en geleidelijk aan
op hun plek
vallen
...
.
WANNEER
de waarnemer
heel is, dan
is alles wat hij
ziet heel en heilig!
De hemel ligt dan niet meer in de toekomst,
maar is hier
en nu
...
.
DIE
geestestoestand
bereik je niet van buitenaf
naar binnen:
DIE
bereik je niet door je best te doen;
DIE
bereik je immers alleen maar
door alles wat er gebeurt te accepteren en te vergeven?
Je bereikt hem alleen door je van binnen te verdiepen, door de buitenkant naar binnen te halen
en er helemaal verantwoordelijkheid voor te nemen en toe te geven
dat het bij jou hoort!
Wanneer
DAT
proces voltooid is,
bestaat er geen scheiding meer
tussen jou en de
anderen
...
.
Op
DAT
punt
ben jij,
en ben je altijd geweest,
zonder het te weten.
Alleen:
NU
weet je
dat je het niet
wist
...
.
@
IN
onze cultuur
is kennis van
'grote betekenis'.
Maar kennis gaat meestal
over iets of iemand anders?
Kennis hangt samen
met het onderwerp dat onderzocht wordt!
Zij richt haar lens maar zelden op de onderzoeker of de waarnemer.
Albert Einstein, die een nogal speels type was, ontdekte dat de waarnemer
de enige variabele was waar maar al te vaak niet naar gekeken werd.
Toen hij ging kijken naar degene die keek, openbaarde zich een nieuwe wereld.
En zo ontdekte het Westen iets dat in het Oosten al enige tijd bekend was:
'het gaat niet alleen om wat je ziet, maar om hoe je het ziet', of:
'wat je ziet is afhankelijk
van hoe je het ziet!'
.
MET
andere woorden:
geen werkelijkheid bestaat
los van de geest van de waarnemer?
Alle objecten in de wereld worden subjectief beleefd,
door het bewustzijn.
Zonder bewustzijn
is er geen beleving.
Wanneer het bewustzijn het lichaam verlaat,
vertrekt ook het besef van de wereld.
Wanneer het bewustzijn zich op dat moment niet van zichzelf bewust is,
dan ervaart men de dood als het einde van het bewustzijn,
aangezien er dan buiten
zichzelf niets meer
te kennen
valt.
.
WANNEER
we de werking
van de wereld willen begrijpen,
blijven we het object
in hoe dat zich gedraagt
bestuderen.
Wanneer we de werking van het bewustzijn
willen begrijpen, bestuderen we de waarnemer en zijn manier van kijken.
Wanneer we de waarnemer bestuderen, dan merken we dat het leven dat hij voor zichzelf creeert afhankelijk is van de gedachten en gevoelens die in zijn bewustzijn leven, of ze nu bewust zijn of niet?
De gedachten en emoties in iemands bewustzijn manifesteren zich naar buiten toe als de gebeurtenissen
en omstandigheden in zijn leven!
Dat gebeurt niet noodzakelijkerwijs lineair.
Net zoals dromen meerdere niveaus en lagen kunnen hebben,
zo geldt dat ook voor de gebeurtenissen en omstandigheden van het dagelijks mydileven,
die zoiets zijn als een droom bij waakbewustzijn,
opgebouwd uit gedachten en emoties die net zo met elkaar
verweven zijn als de blaadjes en takken
van een boom met elkaar verweven
zijn en worden
door de
wind
...
.
DIE
patronen lijken
lukraak te ontstaan,
maar zijn dat allesbehalve.
Ze zijn verbijsterend nauwkeurig.
De wind gaat altijd heel specifiek zijn gang.
Wanneer je zijn kracht en richting zou kennen,
en de weerstand van de objecten die hen in de weg staan,
dan zou je die veranderingen in het
landschap kunnen
voorspellen
...
.
MAAR
dat zullen
we allemaal nooit
te weten komen, hoe verfijnd ons wetenschappelijk instrumentarium ook wordt?
De wind, weten we maar al te goed, is volkomen onvoorspelbaar van aard!
Hij lijkt met een bepaalde snelhied uit een zekere richting te komen
en dan verandert hij van richting en snelheid:
windvlagen noemen we
dat dan
ook
...
.
OOK
in hart
en geest van
de waarnemer komen windvlagen voor:
voortdurende richtingsveranderingen die onmogelijk te meten of te voorspellen zijn?
De werkelijkheid is niet willekeurig van aard, maar wel onvoorspelbaar!
Alleen wanneer je alle factoren van tevoren zult kennen, zou je kunnen voorspellen wat er gaat gebeuren.
Maar hoe groot is de kans dat jij of ik of wie dan ook ooit elke f{r}actor van tevoren zou kennen?
Misschien wel niet helemaal nihil,
maar het ligt er
ook niet ver
vandaan
...
.
ALLEEN
al de gedachte
dat we ons paradigma op niet~weten
zouden moeten baseren is een enorme klap voor het reli~ego en de macht van het filo~intellect?
Je zou er [bijna] nederig van worden, zowel individueel als collectief!
Het brengt je weer van jouw hoofd naar je hart.
Het neemt de concentratie weg van onze
uiterlijke werkelijkheid en
verlegt die naar
binnen
...
.
NU
zijn we
ons bewust van
wat we denken en voelen,
omdat we inzien dat die gedachten en gevoelens ons bewustzijn inhoud geven,
en omdat we weten dat bewustzijn creatief is.
Het zal uiteindelijk vorm krijgen,
ook al weten we niet
precies hoe en
wanneer
...
.
EN
wanneer er
DAN
'dingen gebeuren'
die we niet begrijpen,
dan voelen we ons niet meer oneerlijk behandeld!
We gaan niet meer zitten kniezen, mokken of medelijden met onszelf zitten hebben,
en geven evenmin anderen de schuld van wat er gebeurd is?
We kijken inplaats daarvan naar binnen:
we geven aandacht aan onze gedachten en gevoelens,
zonder te proberen er op enigerlei wijze ook maar iets aan te veranderen of te 'verbeteren'.
We gaan ons nu op een dieper niveau afstemmen: contact met onszelf maken.
En daardoor verloopt het manifestatieproces langzamer.
We leren de waarnemer kennen, en zien dan hoe
de waarnemer het verloop van de werkelijkheid
beinvloedt: we zien het conflict in ons eigen
bewustzijn, het conflict tussen denken
en voelen, het conflict tussen wat
we willen en wat
we nodig
hebben
...
.
HET
conflict tussen
bewuste doelen en
onbewuste verlangens:
en dat laten we allemaal op een heilzame helende wijze tot ons doordringen.
We aanvaarden het en verdiepen osn erin en we laten de polariteiten elkaar informatie doorgeven.
En dan begint er een soort van oplossing naar boven te komen en/of neer te dalen in ons.
Er treedt een intergatie op, juist doordat we het conflict tot ons lieten doordringen.
Ons 'niet~weten' brengt ons bij het mysterie van het Ik en stelt ons nu
dan ook in staat om onze eigen subjectieve beleving ten diepste
te eerbiedigen hoe geschonden en onvolledig onze beleving
ook zijn mag: er bestaat ergens een heilzame ruimte
waarin alle brokstukken EEN voor EEN aanvaard
worden en geleidelijk aan
op hun plek
vallen
...
.
WANNEER
de waarnemer
heel is, dan
is alles wat hij
ziet heel en heilig!
De hemel ligt dan niet meer in de toekomst,
maar is hier
en nu
...
.
DIE
geestestoestand
bereik je niet van buitenaf
naar binnen:
DIE
bereik je niet door je best te doen;
DIE
bereik je immers alleen maar
door alles wat er gebeurt te accepteren en te vergeven?
Je bereikt hem alleen door je van binnen te verdiepen, door de buitenkant naar binnen te halen
en er helemaal verantwoordelijkheid voor te nemen en toe te geven
dat het bij jou hoort!
Wanneer
DAT
proces voltooid is,
bestaat er geen scheiding meer
tussen jou en de
anderen
...
.
Op
DAT
punt
ben jij,
en ben je altijd geweest,
zonder het te weten.
Alleen:
NU
weet je
dat je het niet
wist
...
.
@
28 mei 2007 - bewerkt op 28 jul 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 29 mei 2026 50/60 In de diaspora vormden die joden commerciële
- O 28 mei 2026 De verlichting
- O 28 mei 2026 IN HET BEGIN VAN DE TWINTIGSTE EEUW ZOU deze Mart
- O 28 mei 2026 48/49 Zó ontstonden erookal uiteindelijk duidelijk
- O 27 mei 2026 Veel traditionele rabbijnen zagen in deze nieuwe
- O 26 mei 2026 Het meest hopeloze valt natuurlijk al eeuwen onder
- O 25 mei 2026 Zijn filosofieën ontleende deze BA’AL SJEM TOV aka
- O 25 mei 2026 50 Dùs in ‘t Dagelijks Leven Toegepaste Kennìs v/d
- O 24 mei 2026 49 Anders dan de rabbijnen, leerde deze ‘Besjt’ je
- O 24 mei 2026 {48}Omstreeks ‘t jaar 1730 trok ‘n Joodse man, ge-
- O 24 mei 2026 ‘45-‘54 Op ‘n mooie dag in ‘t Najaar kwam Tom Poes
- O 24 mei 2026 Zo voelt de ouwe Mor Asih zich ook de laatste tijd
- O 23 mei 2026 47 Die door Zwi Sjabtai in gang gezette Messiaanse
- O 23 mei 2026 Sjavtai Zvi liet deze Joodse wereld schrikken door
- O 23 mei 2026 IN QQLEQ 1569 ANNEXEERT POLEN DE OEKRAÏNE & STUURT