Als je nu dus nog met alle geweld 't meest misbruikte drieletterwoordje
['g d']
zou willen blijven gebruiken dan zou 't misschien 't best kunnen worden opgevat als 'de som van alle delen', 't
"AL",
en omdat 'zoiets' niet te bevatten is wellicht
"Grootste Gemene Deler"
of
'kleinste gemene veelvoud',
'quark'
of
'lark'?!
Anyway 't is
OK
als we ons er maar niets 'normaals' bij voorstellen zoals 'n oude man met grijze baard & snor.
Als werkwoord is 't ook nog wel draaglijk of als 'oorsprong', 'creativiteit', 'evolutie', 'menswording' &
'LOVE'!
't Grootste nadeel blijft dus meestal wel 't veelvuldige misbruik door de eeuwen heen als 'besmet' woord?
Mat Gargon had daar blijkbaar nog niet zo'n last van gezien zijn aanhalen van teksten uit 't
'OT & 't NOT'.
HOE RECHTVAARDIGLIJK HAD CHRISTOS DIEN TROTSEN, EN VERMETELEN THOMAS, AAN ZICH ZELVEN KON-NEN OVERGEGEVEN HEBBEN, & DOEN ONDERVINDEN, DAT 'T GELOOF NIET VAN DEN MENSCH, MAAR VAN 'G D'
AFHANGT, EN VOORTKOMT: MAAR TE GETROUW WAS DIE OPPERHERDER DER SCHAAPEN, TE BARMHERTIG DIE MENSCHLIEVENDE HOOGEPRIESTER, OM HEM TE LATEN VERLOREN GAAN. HY VERTOONT ZICH NIET AL-LEEN, MAAR OVERTUIGT ZIJN ONGELOOF, EN LAAT ZICH, & ZIJNE HANDEN, & VOETEN TASTEN. ONBEGRIJP-LIJKE LIEFDE! MOEST THOMAS NIET BESCHAAMD HEBBEN GEWEEST, OM HET ZEGGEN DER MEDEDISCIPELEN
TE GELOVEN? DES NIET TE MIN BLUSCHT JC 'T ROKEND VLAS-WIEKJE NIET UIT, MAAR VERGUNT HEM ZIJN
ONBESUISD VOORSTEL, EN WERKT DAAR EN BOVEN HET GELOOF IN ZIJN HART! ZO HANDELT 'G D', TOT BE-WIJS VAN ZIJNE GRONDELOOZE BARMHERTIGHEID, EN GEEFT DEN ZIJNEN MEER, ALS ZY DENKEN EN BIDDEN
KONNEN. WAT HEBBEN WY OOK, ZONDER 'G D'? WAT ZIJN WY ZONDER ZIJNE GENADE & ZIELVERANDERENDE
KRACHT? ALLE GOEDE GAAVEN, EN ALLE VOLMAAKTE GIFTEN ZIJN VAN BOVEN VAN DEN VADER DER LICHTEN.
Wat maakt den mensch dan opgeblazen? Wat steunt, wat roemt hy op zich zelven? Zonder g d hebben wy
niet een eenige goede gedachte.
Zonder zijnen Geest konnen wy niet geloven.
Die groote
"G d en Zaligmaker JC"
komt onze zwakheid te hulpe, hy behoed ons, hy vermeerdert onz geloof, hy ondersteunt ons,
en beschermt ons zo getrouwlijk, dat
NIEMANT ZIJNE SCHAAPEN UIT ZIJNE HANDEN RUKKEN ZAL!
O vaste troost!
"G d" bewaakt en bewaart de zijnen: wie zoud hen deren?
Als G d voor ons is, wie zoud tegen ons zijn?
'T is waar, hy laat ons nu & dan eenen tijd lang aan ons zelven over, op dat wy onze krachteloosheid
kennen, en zijne genade te roemruchtiger erkennen zouden. Nochtans verstoot hy niet voor altijd, maar komt ten bekwaamen tijd, met dies te meer blijken van zijne grootmagtige goedheid ons te hulp. Hy kan Thomas
ACHT
dagen lang, aan zich zelven overgeven, in zijn obgeloof laten, hem niet verschijnen, maar
na
ACHT
dagen komt hy onverhoeds, geeft volzekere bewijzen, dat hy opgestaan zy & raakt Thomas hem
aan, hy raakt Thomas in 't hart, en doet hem in volijverig geloof uitroepen:
MIJN HEERE!,
EN MIJN G D!
Die inhoud zal best wel ongeveer kloppen qua menselijke ervaring van verlorenheid en geborgenheid
of van eenzame ellende en liefdevolle aandacht plus nog eens 1001 verhalen over dagen en nachten vol van ontstaan & vergaan, schepping & vernietiging, verwondering & totale aanvaarding, eerlijk & echt ...
Alleen die bijgelovige verpakkingen door de eeuwen heen en de misdaden begaan in die naam doen mij de koude rillingen over de rug lopen: niet dat zonder g d ook niet dezelfde waanzin kan worden bedreven
vol achterdocht, banaliteit, criminaliteit, deformatie, ellende & fuckedupness, maar toch! 't Gaat mij alleen om de inhoud & ik haat misbruik in wat voor vorm dan ook. Tijd dus voor 'n lekker vers kopje hete thee.
