mijn mydipassie is mijn werk

wie
eenmaal werk
voor zichzelf heeft gevonden
krijgt vaak ook
twijfels?

niet
iedereen blijft
een leven lang
gelukkig met de carrierekeuze
die hij/zij ooit
deed

volg
dan jouw
passie is het advies
maar wel met
mate

weinig
nederlanders gaan
altijd fluitend naar hun werk
dat blijkt uit onderzoek van werving & selectie
naar passie in
het werk

van
de geinterviewden
zegt ongeveer de helft
het werk te doen waar ook hun hart ligt
de overige 50% geeft aan
in het werk niet te doen
waar hij of zij echt
goed in is

onder
deze groep
weet de overgrote meerderheid
diep in hun hart wel
wat zij in plaats van hun werk
eigenlijk wel graag
zouden willen
doen

maar
tussen droom
en daad staan wetten in de weg
en praktische bezwaren:
de juiste baan vinden
is al met al een moeilijke opgave
wie eenmaal werk gevonden
heeft krijgt vaak twijfels:
is dit wel echt
voor mij de goede
werkplek?

zal ik wel
of niet aan een nieuwe baan beginnen?
en helemaal overnieuw beginnen is vaak eng!
kiezen voor jouw passie wordt ervaren
als een risicovolle
onderneming
...

de meest voorkomende
redenen waarom mensen hun droom niet volgen
is dat er brood op de plank moet komen

daardoor
durven werknemers
hun bestaande baan niet op te geven
en een nieuwe baan vinden
die helemaal aansluit bij hun wensen
is nog minder gemakkelijk!?

we voelen ons
vaak net een soort van bromtol:
we hebben geen idee wat onze richting nu weer gaat worden
en er is in principe wel genoeg keuze maar je kunt vaak nog niet kiezen wat je wilt gaan doen?
volgens deskundigen is het wel verstandig
om een droom te volgen:
als iemand doet wat hij leuk vindt
dan vliegt de tijd voorbij
[en dat heb ik nu juist al bijna drie jaar lang bij mydi!]
dan levert werken energie op in plaats van
dat het energie kost?

maar
hoe ontdek je nu
waar jouw eigen passie ligt?
in veel gevallen is het vooral
een kwestie van
'rijpen'

sommige talenten
worden immers pas op latere leeftijd ontwikkeld en ontdekt?
soms staat iemand een leven lang nogal negatief tegenover een baan als leidinggevende
totdat je veertig bent
...

dan
zijn we er vaak pas klaar voor
bovendien zijn mensen lang niet altijd hun leven lang door
maar EEN passie gegrepen:
je kunt ook verzadigd raken!

het is dan goed
even weer een stap terug te doen
en te kijken of de passie terugkomt?
zo niet, dan is het beter
om toch nog iets
anders te gaan
doen

ook scholen
zouden al in een vroeg stadium
aandacht moeten kunnen besteden aan de kwaliteiten
van hun leerlingen:
de aandacht gaat nu nog vooral uit
naar wat je NIET kunt
en dat werkt demotiverend
het is belangrijk om op tijd te bedenken
in welke sector mensen op de kwaliteiten van de leerlingen
zitten te wachten?!

als je
uiteindelijk besluit
om met een eigen bedrijfje of winkel te beginnen
en het gaat goed en dus ook wat beter lopen dan kun je bij wijze van spreken de hele wereld zien:
je gaat zelf inkopen doen in andere landen
aan de andere kant
van de wereld?

je kunt
samen met de producenten op pad gaan
zodat je op den duur alles over het ontstaan en het verwerken van jouw product te weten kunt komen
en aan jouw eigen klanten
verder kunt vertellen?

en ook al ben je dan
na verloop van tijd rond de zestig
dan wil je eigenlijk nog lang niet stoppen met werken:
je bent het in de loop van de tijd steeds leuker gaan vinden
en je weet nog van geen ophouden!

toch garandeert passie
lang niet altijd echt een succesvolle loopbaan
voor gedrevenheid geldt vooral ook:
MET MATE

gepassioneerde mensen
zijn soms zo heftig bezig met hun eigen talent
dat ze de vraag van de klant uit het oog
kunnen verliezen!

klanten zijn soms
helemaal overrompeld door mensen met teveel passie?
maar ook voor collega's kan een te gepassioneerd persoon soms negatieve gevolgen hebben ...
de norm kan worden verlegd waardoor van andere werknemers
ook hetzelfde wordt verwacht
als van die bepaalde getalenteerde
persoon?

daarnaast
is het ook voor talentvolle werknemers zelf
lang niet altijd zo ideaal
om zo vreselijk 'overdreven' gedreven te zijn!
sommige mensen kunnen erg gekwetst worden
als zij niet het werk mogen doen
wat ze zouden willen
doen
...

~@~

Werk~
nemerstypen:
'dobbers & land-
rotten'

BEN JIJ
nu een 'verkenner',
'n 'dobberaar' of een 'landrot?
Werkend Nederland is onder te verdelen in verschillende carrieretypen
volgens het wervingsbureau Vitae in hun onderzoek
"Mijn werk is
mijn passie"

Verkenners:
1 op de 3 mensen
hebben hun einddoel nog niet bepaald en denken in stappen van twee tot vijf jaar.
Deze groep neemt risico's en speelt in op
interessante
kansen
...

Planners:
1 op de 6 mensen
weten wat ze willen:
zekerheid heeft hierbij de prioriteit, risico's worden vermeden en je treft er meer vrouwen dan mannen?

Overwegers:
1 op de 4 mensen
weten wel wat zij willen
maar niet
hoe
...

Dobbers:
1 op de 6 mensen
is een 'dobberaar' en worstelt met de vragen:
"is dit wel wat ik echt wil?",
heeft moeite met het nemen van risico's, omdat ze niet weten wat het hen op zal leveren?

Landrotten:
1 op de 10 mensen
is een echte landrot die zich niet bezig wil houden met wat hij wil en waar hij staat over een paar jaar:
hij kiest voor de bestaande situatie en als hij die kan bestendigen
dan heeft hij [blijkbaar?]
zijn hoofddoel
bereikt
...

EIGEN
ZAAK MEER
POPULAIR?

Op
de eerste
drie plaatsen van
de top tien droombanen
van Werkend Nederland
staan:
a
'eigen zaak'

b
'iets met kinderen'

c
'manager'

d
'arts'

e
'onderwijzer'

f
'baan in het toerisme'

g
'jurist/advocaat'

h
'maatschappelijk beroep'

i
'topsporter'


voor
meer info
zie:
www.dagvanjeeigenkoers.nl.
hier
staat ook de test
waarmee je kunt onderzoeken
welk carrieretype je bent:
meer een dobber
of een echte
landrot