mijn leven is nog steeds zwaar!

Al een lang tijd heb ik niks meer opgeschreven, maar ik weet dat dat wel het beste is wat ik kan doen.
In een korte tijd heb ik al weer veel meegemaakt.
Ik ben mama geworden van een heel mooi zoontje genaamd Milan.
In mijn zwangerschap had ik het erg zwaar, ik moest al met week 28 naar zwolle omdat ik al vroegtijdige weeën had.
Gelukkig is mijn zoontje daar niet geboren, ze hebben het gelukkig nog kunnen redden tot week 34.
Ik ben heel veel ziekenhuis in en uit geweest..ik werd er knettergek van.
Uiteindelijk met week 34 is mijn zoontje geboren.
Dat ik mama zou worden is erg bijzonder!
Ik ben helemaal verliefd op hem, en super trots dat ik zijn mama ben.
Ik zou er ook ALLES aan doen om hem gelukkig te maken! En hem nooit zo'n leven geven als wat ik heb meegemaakt!
Mijn leven was een hell, verwaarloosd, mishandeld, en uiteindelijk groot gebracht in die kut instanties van jeugdzorg!
Nergens heb ik om gevraagd! later in mijn leven ben ik er ook nog achter gekomen dat ik eigelijk een andere vader heb, bij die man heb ik tot me negende gewoont en hij verwaarloosde en mishandelde mij. Toen hij dus na een tijd overlijde, kreeg ik te horen dat hij m'n vader niet was. Ik wist even niet wat ik er van moest denken..maar uiteindelijk ben ik mijn echte ader gaan zoeken, en die heb ik gevonden. Maar helaas werd dat niks, en heeft hij duidelijk tegen me gezegt dat hij graag met zijn ''eigen gezin'' verder wilde. het deed me veel pijn, maar heb het ook snel achter me kunnen laten, want agjaa ik zag het al wel aankomen door alle mensen die me in steek hebben gelaten en me pijn hebben gedaan.
Mijn moeder is ook zo'n verhaal. Op mijn 16e heeft ze mij afgestaan.
ik had een rechtzaak en wist niet waarom. Ik wist dat ik niks fout had gedaan dus vond het al heel erg raar.
Eenmaal bij de rechtbank, en me moeder komt plots binnen. Ik had totaal geen idee.
Al snel legde ze me uit dat ze mij af wou staan..ze zei daar bij dat ik haar alleen maar ellende bezorgde, en dat ik haar dochter niet was en dat ik nooit geboren had moeten worden.
Ik barste in tranen uit en geloofde niet wat ik hoorde. Ik begreep het ook totaal niet. Het bleef voor een lange tijd erg pijnlijk..later hoorde ik ook van sommige mensen dat zij al vanaf mijn geboorte heeft geroepen dat ik nooit geboren had moeten worden. Dat heb ik ook uiteindelijk kunnen accepteren, het enige wat nog bij me blijft is dat ik zoveel voor haar heb gedaan, en dit mijn bedankje is. Ik ben al door een hell leven gegaan, en zij geeft daar nog een schepje boven op! Ik ben nu 21 jaar en heb altijd moeten vechten in mijn leven voor mezelf. Ik heb geen ouders en geen familie, ik sta er dik alleen voor in het leven. veel mensen denken aghh je hebt toch wel een broer of zus of een oom of tante of een vriend of vriendin? nee ik heb helemaal niks! Ik heb wel een vriend daarvan dus mijn zoontje. Met zijn ouders heb ik opzich wel goed contact, maar dat blijft moeiijk voor mij, want helaas heb ik niks van mijn kant. Ik heb heel vaak gedacht: ik wil niet meer vechten, Ik wil gewoon gelukkig zijn. Maar helaas ben ik nog niet klaar met vechten. Ik heb namelijk erg veel werk met mezelf te doen. Door mijn verleden heb ik in die tijd een stoornis opgelopen, en aan de ene kant is dat ook wel logisch, maar je hoopt op een stoornis waar je makkelijk mee om kan gaan in je leven en dat het je niet belemmert in je leven. Helaas heb ik die pech, want ik heb namelijk een borderline persoonlijkheidsstoornis. ik heb niet het ergste zoals je zelf pijn doen enzo dat had ik toen ik nog jong was..bij mij zit het probleem meer in stemmmingswisselingen, het gevoel van leegte, en in het vertrouwen van mensen waardoor ik dus ook moeilijk een netwerk op kan bouwen. verlatingsangst en een bindingsstoornis. dit is de eerste keer in heel mijn leven dat ik opschrijf dat ik borderline heb. en dat ik mijn verhaal in het openbaar ga zetten. ik durf dat omdat ik weet dat ik een anoniem iemand ben, maar ik hoop dat dit een stuk opluchting voor mij zal zijn, en dat mensen lezen hoe moeilijk en ingewikkeld een leven van iemand kan zijn, en zwaar! Gelukkig ben ik al heel veel in behandeling geweest en heb ik mijn borderline behoorlijk goed onder controle, er zijn natuurlijk nog wel punten die altijd beter kunnen en je kan altijd meer leren. het positieve is dat ik open sta voor hulp en dat ik ook echt geholpen wil worden en er alles aan wil doen om het zo makkelijk mogelijk te maken om goed door het leven te komen zonder zoveel emoties. gelukkig gaat het ook super tussen mij en me zoontje, en ik weet hoe het allemaal niet moet in het leven, dus ik weet dat ik er alles aan zal doen om mijn zoontje gelukkig te maken. daar maak ik mijn geen zorgen om. ik ben een vechter, en ik zal altijd blijven vechten hoe dan ook! Ik heb voor een 21 jarige meisje zo verschrikkelijk veel meegemaakt in me leven, dat zullen gewone mensen niet eens aan kunnen horen. heb al uit ervaring meegemakt hoe mensen er op reageren, en ze kunnen er met hun hoofd niet bij, zelfs ik niet! over borderline gesproken, veel mensen hebben er gelijk een heel slecht beeld van, en noemen je gelijk gek of gestoord, maar als jij je durft te verdiepen in borderline, en je leest er over en kijkt video's erover, dan kun je misschien begrijpen hoe zwaar het is voor iemand om dat te hebben.
mijn wens is, dat ik zo'n sterk meisje word die trots durft te zijn op haar zelf en dat aan iedereen durft te laten zien! ik ben al wel trots, maar laat dat niet echt zien. Ik hoop ook dat ik een netwerk in me leven ga krijgen en een goede vriendin die me zal accepteren zoals ik ben en die er altijd voor me zal zijn. en dat mijn netwerk ook zo mag zijn. ik zal er voor vechten, en ik weet dat het op een dag ook wel goed komt. Er zijn nog veel meer dingen die ik heb, maar dat zou dan een heel dik boek worden! wil ook graag een boek schrijven over mijn verleden en mijn leven...het zou een harrypotter boek worden, zoveel is het haha. Ik wil er graag iets mee doen, en ik blijf er in geloven dat het me zal lukken.
hopelijk schrikt niet iedereen van dit verhaal want dat is totaal niet me bedoeling. de details zou ik voor iedereen besparen want daar word niemand gelukkig van, geloof me.
nou ik ga nu maar is een einde maken, en even een andere ontspanning zoeken
iedereen een fijne avond

groetjes van difficultgirl. xxx