Mijn groot geheim... (respecteer het a.u.b.)
Ik had toen net weer een flashback alweer het zelfde hoe altijd, het verschrikkelijke steeds weer opnieuw alles te zien, horen en mee te maken. Steeds weer zijn ogen die me vol woede en haat, zijn handen die zich tot vuisten maken die zijn echte aard laten zien, en zijn vieze glimlach als hij weet dat hij de macht over ons heeft. Je voelt het aankomen als hij weer ontploft en dingen doet die niet mogen de spaning draait dan weer op 100% totdat het dan echt gebeurd het loopt uit de hand... De eerste keer was het ergst, je weet niet wat je moest doen je begreep het niet het was je vader die je al zo lang kende en vertrouwde en dat brak allemaal op een avond. Er was geschreew niet alleen van woede maar ook van angst en pijn. Pijn aan je armen omdat hij je arm omdraaide, je tegen de trap duwde, je zo hard vast hield dat je, je hand nie meer voelde. En dan de feit dat je wist ookal was je met zijn vieren je won niet. Hij was door het dolle heen. De daarop volgende keren werden steeds erger hij hield mijn zusje zo hard vast en ik moest wat doen ik gaf hem dus een trap in zijn klote en hij werd boos nog bozer en hij gooide me op de grond wou me eigenlijk kapot gaan slaan maar voor dat hij dat kon doen zat mijn moeder er alweer tussen. En mijn broertje... hij staat er stil naast kijk toe en huilt en zegt 'Hou op papa asjeblieft' Terwijl hij weet het heeft geen nut op dat moment heeft hij geen vadergevoelens. Hij had me al 2 keer bij de keel gepakt. Maar ik had steeds weer geluk en het lukte me te ontsnappen. Hij had ons zelfs bedreigt met een mes en vroeg welk hoofd er het eerst af mocht, en ik wist dat hij ging vragen of die van mij het er eerst af moest en dat deed hij ook. Hij heeft zo een haat aan mij... en het is wederzijds.
Minimousee, vrouw, 29 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende