Mijn eerste jaar als Verpleegkundige (alg.)

Mijn eerste jaar als verpleegkundige zit erop. Wat is het snel gegaan! Zo doe je nog je examens voor de HAVO en begin je aan de bouw voor je toekomst en zo ben je alweer een heel jaar verder...

Ik starte in mijn klas met officieel 38 medestudenten, maar 3 zijn nooit opkomen dagen. Het was dus een vrij grote groep waar we mee begonnen.

Er waren zoveel verschillen met de middelbare. Zo moest ik nu niet alleen fietsen, maar ook met de trein reizen (wel een half uur!). Ook had je veel meer verantwoordelijkheden. Er werd veel meer van je verwacht op een andere manier.

De eerste 2 1/2 maand had ik alleen school. We leerden de basisdingen zo snel mogelijk, want niet veel later zouden we het ziekenhuis in gaan, ware het niet voor 2 dagen per 2 weken. Zo leerden we hoe we een bed op moesten maken, hoe je zorgt voor persoonlijke hygiëne en hoe je iemand moet wassen.

Daarna gingen we een keer naar het LUMC voor het passen van het uniform, het laten maken van je personeelsbadge en een gesprek met je praktijkopleid(st)er.

Toen kwam de spannende tijd... We hoorden op welke afdeling we zouden beginnen in het LUMC. Ik was ingedeeld op de Nierziekten/ Niertransplantatie samen met Manouck, Sarah en Fabian. Eerst dacht ik dat het saai zou worden en dat het totaal niet bij mij zou passen. Ik wilde, zo dacht ik er voor de opleiding in ieder geval over, immer op de kinderafdeling/ neonatologie gaan werken. Toen braken toch echt de eerste twee dagen als leerling verpleegkundige aan. Oh, wat was ik zenuwachtig! Wat als ik het helemaal niets zou vinden? Wat als het tegenvalt? Wat als....?
Mijn eerste twee dagen waren ontzettend leuk; ik zag veel dingen, ontmoete mijn eerste patiënten, zag diverse ziektebeelden (waar ik geen flauw idee van had wat ze inhielden) en vormde mijn eerste indruk van wat mijn toekomst gaat worden. Mijn werkbegeleiders waren heel aardig net als de andere collega's. De Acute Opname Afdeling en de Nierziekten/ Niertransplantatie zaten samen op een afdeling. Het team was heel hecht, maar toch werd je er leuk bij betrokken.

Zo verstreken de weken. Elke keer keek ik weer uit naar de stagedagen. Uiteraard had je ook opdrachten die je moest maken in een bepaalde periode. In het begin was het wel even zoeken naar hoe je zo'n opdracht aan moest pakken, maar je kon ook om raad vragen bij klasgenootjes. Op school leerde je ondertussen veel bij en ging je dingen leren als tanden poetsen, haren kammen, iemand aankleden etc. Dat kon je ook vrijwel direct weer toepassen in de praktijk.

In maart brak weer een spannende tijd aan; namelijk wordt je wel of niet toegelaten tot de volgende periode. Krijg je een arbeidscontract voor de duur van je opleiding? Ik heb hem gekregen!!! In verband met reorganisatie van het beddenziekenhuis, werd de AOA en de Nier van elkaar gescheiden en ging ik mee met de AOA. Dat was wel jammer, want je was net een beetje gewend aan de Nier en de dagindeling etc en dan moest je weer switchen. En ik switchte niet alleen van specialisme, maar ook van afdeling, omdat we verhuisden naar de C11P. Op die afdeling konden we geen kraanwater gebruiken ivm legionella. Dat was wel even wennen, want hoe moest je dan iemand wassen? Wat als je water nodig hebt? Gelukkig waren hiervoor wat praktische dingen bedacht. Zo hadden we washandjes die we op konden warmen in de magnetron (met als voordeel dat je niet hoefde af te drogen), Spa watertjes enz. Toch bleef het wel onhandig als je bijvoorbeeld een kunstgebit schoom wilde maken of als iemand wilde douchen. Diverse keren hebben we naar de afdelingen naast ons moeten bellen of een patiënt van ons daar kon douchen.

Ook nu had ik weer opdrachten. Zo moest ik een Verpleegplan schrijven voor een patiënt, verpleegkundig redeneren, de zelfredzaamheid stimuleren, een presentatie geven over zelfredzaamheid, een klinische les volgen + verslag schrijven enz. Ook bleef ik als enige over, terwijl we met zijn vieren begonnen. Sarah haakte als eerste af, daarna Fabian (hoewel hij graag wilde, maar het liep niet helemaal) en Manouck viel tot slot af. Van de grote klas bleven er maar weinig over, nu zijn we nog met zijn 25en.

In april, om precies te zijn de 17e, had ik mijn medisch rekentoets. Voor deze toets moet je verplicht een 10 halen en waar veel klasgenootjes de eerste kams aan zich voorbij lieten gaan, waagde ik het erop. Het oefenen ging goed en rekenen is altijd al een van mijn beste vakken geweest, dus waarom niet? De dag voor de toets, begon de twijfel toch wel op te spelen... Ik had een onderdeel dat ik steeds maar niet begreep, maar mijn zus heeft dat nog een keer uitgelegd en toen snapte ik het wel. De toets was gelukkig wel zoals we geoefend hadden en op een zelfde manier opgebouwd. Ik deed rustig aan, probeerde goed na te blijven denken, antwoorden helemaal uit te schrijven en toen had ik alle opdrachten gemaakt. Daarna heb ik het nog een keer nagerekend en ingeleverd. Ja, toen was het wachten op het cijfer... En eindelijk kreeg ik mijn cijfer te horen en ik had een 10!!!! Wat was ik blij en opgelucht!

Ook mijn andere vakken gingen prima. Ik haalde hele hoge cijfers. Mijn SLB'er (Studieloopbaan begeleidster) had aan het begin van het jaar een soort weddenschap afgesproken met de klas; als je voor Anatomie/ Fysiologie een 10 zou halen zou ze trakteren. Ik had al een keer een 9,2 en 9,5 gehaald en daarna nog een keer een 9,2, maar die 10 lukte maar niet. Maar bij de toets erna was het eindelijk raak... Ik haalde een 10! Hierdoor werd de klas getrakteerd, dus dat was wel heel leuk! Mijn laatste toets voor de vakantie haalde ik een 9,8, dus net niet nog een keer, haha. Al mijn toetsen van het hele jaar heb ik in een keer gehaald en niet lager dan een 7 voor een praktische opdracht, waarbij een 8 het hoogste was. Voor een leertoets/ inzicht toets was een 7,4 voor basiszorg het laagste cijfer.

Het werd nog leuker toen we eindelijk met de "echte" verpleegkundige dingen gingen beginnen. Zo leerden we hoe je wonden moet verzorgen, hoe je medicatie uitzet en toedient, een stoma verzorgt, een drain verwijdert en nog veel meer! Helaas ben ik in de praktijk nog niet begonnen met de medicatie en injecteren, want dat mag pas in mijn tweede jaar...

In juli verhuisde de afdeling nog een keer. We gingen nu naar de C10Q. Het was een gloednieuwe afdeling. Alles was nieuw en mooi ingericht. Er waren veel dingen van hout, de kasten gaan open als je er tegen aandrukt en je kan zelfs ledverlichting in allerlei kleurtjes aan doen. Alle deuren gaan open met je badge, je pasje of met een voetsensor. Daarnaast hadden we nu piepers als bellensysteem.

In de maand juli moest ik veel werken, doordat mijn vakantiedagen een beetje raar waren ingepland. Hierdoor had ik 17 diensten in 22 dagen tijd. Dat was even bikkelen, maar mijn vakantie kwam steeds meer in zicht. 23 juli had ik mijn laatste avonddienst voor de vakantie en de dag erna vierde ik samen met mijn (tweelingzus) mijn 18e verjaardag. Ik was erg verwend die dag. Weer een dag later ging ik samen met mijn ouders en tweelingzus op vakantie naar Heel in Limburg. We hadden een huisje gehuurd met een zonnebank, whirpool en sauna erin... Heerlijk!

Na mijn vakantie moest ik weer snel werken. Wat een tegenvaller na eerst zoveel dagen uit te kunnen slapen tot een uur of 10/11. Het scheelde wel dat ik geen opdrachten meer heb tot 8 september. Ik heb dus even geen verplichtingen meer en dat is wel lekker rustig. Nu probeer ik zoveel mogelijk onderzoeken/ behandelingen te zien en nieuwe dingen onder begeleiding te doen. Ik had al een aantal dingen wel gehad op school tijdens de Skillslessen, maar nog niet in het echt gedaan, omdat het niet voor lwam op de afdeling. Toen het wel voor kwam, heb ik direct aangegeven dat ik het graag onder begeleiding wilde doen/proberen en daardoor heb ik het nu af kunnen laten tekenen!