met kont & kloten

Je
zou ook
kunnen zeggen
dat er in de grond van de zaak
maar twee soorten
mensen zijn?

Degenen
waar je goed
mee kunt opschieten
en zij waarop je wel zou
kunnen schieten. Of de 'nieuwen' en de 'ouden',
de welwillenden en de onwilligen, de liefhebbenden
en haatdragenden,
vrienden & 'onze'
vijanden?

Waar het
in alle mydiverhaaltjes
& bijbelverhalen telkens als het erop aankomt weer over gaat
is onze bereidheid om tot overeenkomst te komen of ogenschijnlijk
onoverkomelijke verschillen
van mening!

Binnen
die nieuwe werkelijkheid
worden mensen aangemoedigd om hun eigen innerlijke stem te volgen
en de verantwoordelijkheid te nemen om hun ervaringen tegenover anderen te verwoorden:
wanneer nu iemand niet zeker weet wat hij/zij wil dan worden we voortaan aangemoedigd
om de tijd te nemen om uit te zoeken wat echt goed voelt
en er niet meer zomaal in het wildeweg op los te slaan
of weg te lopen en elkander
te blijven ontvluchten,
maar om elkaar te woord te staan
en het oor te lenen.

En we vragen dan ook
om wederzijds respect te hebben
voor andermans behoefte om contact te maken met zowel de eigen innerlijke waarheid
als die van anderen en zelf beslissingen te nemen
maar niet meer zonder
die 'ander'!

De individuen en organisaties
binnen dit nieuwe paradigma proberen nu geen macht meer uit te oefenen over de gedachten,
gevoelens en gedragingen van 'de anderen' en 'de leden',
maar ze [we] komen in 't vervolg bij elkaar met waardering voor ieders unieke wezen,
om zo gezamenlijk geformuleerde noden en behoeften
aan te leren pakken.

Niet meer
met onwilligheid,
dove mans oren, geschreeuw,
haat & geweld!

Wanneer we
die noden en behoeften
niet meer kunnen onderschrijven, dan is men vrij om weg te gaan ...
De partijen binnen het nieuwe paradigma worden voortaan niet meer met dwang geleid,
maar door de wet van
de genade.

Merkwaardig is alleen
dat het bijna 2000 jaar heeft geduurd totdat dit inzicht overal ter wereld is doorgedrongen?
En lijkt het vaak vechten tegen de bierkaai met de kraan wagenwijd open en met overal piratenvlaggen vol skulls & bones, witte vlaggen van hen die zich willen overgeven en vlaggen gedrenkt in het bloed
van al die ontelbare 'martelaren' van alle leeftijden, afkomsten
en alle 'geloofsovertuigingen'?

We zijn
ontstaan als individuen
en als groepen om de delen en leden van dienst te zijn,
en houden vanzelf op te bestaan wanneer de behoeften van de leden en [onder]delen
daar niet langer mee
gediend worden!

De nieuwe organisaties
en deelnemers binnen ons nieuwe paradigma
zijn dan ook democratisch in de zuiverste zin van het woord
en niet meer 'demoncratisch', dictatoriaal, autocratisch of fascistisch daar
iedereen van nu af aan louter en alleen
zichzelf vertegenwoordigd.

De noodzakelijke beslissingen
worden voortaan genomen door de hele groep aan te horen
en iedereen die wat te zeggen heeft op wat voor een ander gebied dan ook: alles heeft met alles en iedereen te maken en we kunnen niet langer meer totaal gescheiden van elkaar voortbestaan
of op voet van oorlog en wederzijdse verzekerde uitroeiing/verdelging en totale destructie
zoals nog vaak bij 'de ouden'
het geval was!

Net zoals 'n individu een innerlijk gezag heeft
dat men dient aan te horen en te respecteren,
zo heeft ook iederen groep zijn eigen gezag.

Gezag zoals dit dient te worden {h}erkend
en de aanwijzingen te worden uitgesproken door degenen - wie dan ook - op wie men zich
op dat moment heeft afgestemd?

Wanneer
EEN
lid de waarheid spreekt,
dan voelen de anderen dat
en stemmen ze ermee in en op die manier worden de beslissingen
met intuitieve consensus genomen?

Wanneer
de groep geen contact heeft met zijn hogere wijsheid
en er geen consensus is, dan wordt er geen actie
ondernomen!

We nemen voortaan
dus in plaats daarvan nu gewoon de tijd om nu
eens echt goed naar elkaar te luisteren en naar wat iedere aanwezige en betrokkene te zeggen heeft, zonder pogingen om direct tot overeenstemming laat staan tot afdwingen
en oppressie of destructie te komen zoals voorheen nogal eens
het geval was.

Wanneer iedereen gehoord kan worden
zonder de druk om tot een besluit te
MOETEN
komen,
DAN
pas ontstaan de voorwaarden voor het ontvangen van de aanwijzingen van de
HELE
groep: groepen binnen dit nieuwe paradigma beseffen
dat dingen van waarde
NIET
overhaast of afgedwongen kunnen worden.

Voortaan
is bij alle besluitvorming geduld & repect
DE
regel
want waar deze nu nog ontbreekt vervallen we hoogstwaarschijnlijk weer in de oude neigingen
tot aanvallen en verdedigen of dreigen en afpersen, gewelddadigheden, gevangenissen,
moordpartijen, uitzichtloze bezettingen en
volkerenmoord!

Wanneer besluiten
worden genomen in het groot
en in het klein op grond van intuitieve consensus,
dan kan de groep keuzes maken waarmee het hoogste goed
van alle leden gediend wordt.

Pogingen om door middel van rationele,
door de linker hersenhelft geregeerde processen tot zo'n besluit te komen mislukken dan ook meestal, met name wanneer men op egoniveau de behoefte heeft
om overeenstemming te bereiken?

Wanneer mensen
in hun eigen bewustzijn en beleving in harmonie zijn
met Yehosjoea's wet van genade, dan krijgen onze relaties een nieuwe inhoud
en komt hun ware aard en betekenis naar boven die voorheen
niet genoeg kansen kreeg!

Wat twee of meer mensen
ALLEEN
nu nog niet kunnen, gebeurt spontaan
wanneer we de handen
ineen slaan.

Het doel van dergelijke relaties
stijgt uit boven de individuele behoeften
en 'verouderde' plannen en waarnemingen,
en raakt voortaan levens die anders
nooit aangeraakt zouden worden.

We kunnen het 'goddelijk' recht
uit de weg proberen te gaan door het te ontkennen en te blijven projecteren,
maar dat lukt niet voor eeuwig.

We kunnen
hoge muren opwerpen
om onze smerige geheimen achter te verbergen,
maar uiteindelijk slagen we er daarmee alleen maar in om de liefde buiten te sluiten
waar we eigenlijk diep vanbinnen
zo naar verlangen.

Alleen zij
die over de schreef blijven gaan
en erop los schreeuwen en schieten, aanslagen blijven plegen en elkaar blijven verafschuwen en bombarderen met nog meer oude ellende en 'nieuwe' wraakgevoelens,
verkiezen een leven
zonder liefde.

Ze zijn
uit eigen verkiezing
al veroordeeld!

Niemand anders
hoeft hen nu nog
te straffen
...

Toch staat het ook degenen die
ZO
keihard verhard zijn vrij om een andere keuze te maken.

Als er aan hun deur geklopt wordt,
kunnen ze een eerlijk antwoord geven.
Ze kunnen toegeven dat ze het eindelijk zat zijn om met hun schuld en hun onverdraaglijke waanzin
rond te blijven lopen, en die opbiechten, en verantwoordelijkheid nemen voor hun daden
en om vergeving vragen.

Wanneer de deur naar de waarheid
openstaat, dan verandert er iets in onze diepste omstandigheden:
tenslotte is deze 'goddelijke' weg er alleen maar om ons wakker te schudden
en niet om ons te straffen?

Als we bereid zijn om uiteindelijk van
onze fouten en misvattingen te leren enverantwoordelijkheid te nemen voor ons doen en laten,
doen en nalaten om te doen,
DAN
pas komen we weer in harmonie
met 'g ds wil'.

En we roepen
HEEL
andere en vooral ook nieuwe dingen in het leven
wanneer we met g ds natuurwetten meewerken,
dan wanneer we er tegenin blijven gaan en de kont tegen de krib blijven gooien
en met de kloten voor het blok
blijven zitten.

~@~
16 jun 2007 - bewerkt op 02 aug 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende