Mes
Ik zit hier
Met al dat verdriet om me heen
Het liefst pak ik nu dat mes
En verwond ik mezelf
Totdat ik de pijn niet meer voel
Maar ik weet
Dat ik dan zover kan gaan als ik wil
Ik blijf de pijn en verdriet voelen
Dus probeer ik sterk te zijn
En dat mes niet te pakken
Ik ben al meer dan genoeg verwond
Ik ben bang
Bang hoe ik dit alles ga volhouden
Ik wil zo graag verder zonder dat mes
Maar ik zou niet weten
Wat ik dan met m’n verdriet en pijn moet doen
Als ik naar de wonden en littekens kijk
Wil ik dat het NU stopt
Dat ik verder kan gaan zonder mes
En weer met een lach op mijn gezicht
Trots kan zijn op mezelf
En lach met een lach die ik echt meen.
cate, vrouw, 26 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende