Mensen zijn Denkende dichters/dichtende denkers.

"Morgen schijnt de zon weer, DAT is geloof"
- 'de mens moet 'r 't beste van hopen met de onvolkomen kennis die hij heeft'
- onderweg -

Hij ziet een grote overeenkomst tussen religie & moderne poëzie: 'Denkende dichter' René Huigen, die in zijn werk filosofie & mystiek niet schuwt, schrijft over die overeenkomst in z'n jongste bundel 'Levenskunst voor jonge mensen'.

Anniek van den Brand interviewt hem in de trouwe verdieping van rel & fil!


Bent u gelovig?

Van huis uit ben ik katholiek. Met m'n moeder ging ik wel 'ns naar de kerstmis.

Ik ben gedoopt, maar praktiserend gelovig was ik niet. Tot de heilige communie ben ik bijvoorbeeld nooit gekomen. Ik geloof in 't goede.

Er is veel kwaad i/d wereld maar dat ligt niet aan 't goede ten grondslag. 't Komt eruit voort, dat wel, omdat we ons handelen niet ten volle kunnen doordenken. We zijn mensen, dus we zien altijd maar 'n deel, nooit 't geheel! De weg naar menige ramp is geplaveid met goede bedoelingen, zal ik maar zeggen.

Er zijn tijden waarin 't goede helemaal lijkt onder te sneeuwen, maar 't komt altijd weer tevoor-schijn.

De Franse filosoof Paul Ricoeur zei 't mooi: 't goede overwint altijd omdat 't oneindig veel creatiever is dan 't kwaad. Je kunt je 't ergste onheil & de vreselijkste martelingen voorstellen maar dat blijven steeds dezelfde ellendige variaties op hetzelfde beperkte thema: destructie? 't Goede daarentegen kent oneindig veel uitingsvormen: kunst, literatuur, muziek, ballet, toneel, wetenschap. Mensen geloven om hun menselijkheid te kunnen bewaren. Ook DAAROM heb ik nog weleens overwogen om me aan te sluiten bij de katholieke kerk ...


Dat heeft u niet gedaan?
Nee. In de kerk zie ik toch teveel zaken die me niet bevallen. De mannen in gewaden, misdienaartjes, het hele tribale ervan. Om mij te inspireren zou de kerk zich weer moeten inlaten met grote denkers & de kunsten. Ik kijk wel 'ns op web-sites van kerkelijke instanties & dan lees ik slappe tekstjes & zie slechte kunst waardoor 't allemaal 'n wat muffig, stoffig, mottig, oubollig karakter krijgt. Dat spreekt me niet aan. Ik geloof niet in 'n leidende God. Ik geloof in 'G d' als 't zuivere onkenbare idee, als 't absolute mysterie. Daar heb je die liturgie niet voor nodig. In mijn beleving is G d 't ENE, de alpha & omega, kortom 't Ondeelbare. Wij mensen kunnen dat niet bevatten. Wij kunnen 't totaal niet kennen: we kunnen 't wel bevragen!


Dat doen we ook als we dichten, zegt u?

Ja. Ik zie 'n verband tussen mystiek & de ontpersoonlijking i/d moderne poëzie. De Amerikaans-Britse dichter T.S. Elliott zei: 'poëzie is geen expressie van persoonlijkheid, maar juist 'n ontsnappen aan die persoonlijkheid.

De moderne poëzie mag niet over 't Zelf gaan, niks
in 't gedicht mag herinneren aan de particuliere beslommeringen van z'n maker, die moet zichzelf wegcijferen, deconstrueren ...'