mensen blijven mensen: 't is maar net hoe je kijkt

De joden konden er al wat van, maar de heidenen hebben er helemaal 'n potje van gemaakt!

KA DB 112
Basilius de Grote (330-379), bisschop van Caesarea@Kappadocia, betoogde dat 't 2 soorten religieuze leer bestonde, die allebei teruggingen op JC: 't KERUGMA was de officiële leer v/d Kerk, gebaseerd o/d Bijbel, terwijl 't DOGMA alles uitdrukte wat niet kon worden gezegd & alleen nog maar kon worden aangeduid i/d symbo-lische gebaren v/d liturgie of 'ervaren in zwijgende meditatie'.

Net als ooit Philo maakte ook Basilius onderscheid tussen 'g ds wezen' (OUSIA), dat ons begrip 'te boven gaat', & z'n 'verrichtingen' (ENERGEIAI) i/d wereld, die i/d bijbelboeken beschreven werden? G ds OUSIA werd i/d hele bijbel niet eens genoemd.

Dit was essentieel voor de kerkelijke leer over de zg. DRIE-éénheid, zoals Basilius die formuleerde samen met z'n broertje Gregorius van Nyssa (335-394) & hun vriendje Gregorius van Nazianze (de Jongere, 330-390)!?

G d had vlg. hèn één enkelvoudig WEZEN, dat voor ons altijd wel onbegrijpelijk zou blijven! Maar i/d Schrift had hij zich aan ons 'bekendgemaakt' in 3 manifestaties/hypostasen/HUPOSTASEIS: 'Vader', 'Woord' & 'Geest', goddelijke ENERGEIAI die 't onuitsprekelijk mysterie van g d toesneden op ons beperkte begrip?

Deze Kappadocische kerkvaders leidden 'n contemplatief leven: hun dagelijkse THEORIA/contemplatie/meditatie van heilige tekst had hen doen kennismaken met 'n transcendentie die zelfs de geïnspireerde taal v/d bijbelboeken 'oversteeg' & dat gold ook voor de Griekse kerkvader die 't pseudoniem Dionysius de Areopagiet had aangenomen: i/d Grieks-orthodoxe wereld heeft zijn werk bijna evenveel gezag als de Bijbel!

Híj was voorstander van 'n 'apo-fatische' theologie, 'n theologie v/h 'ZWIJGEN'!

G d had ons enkele van z'n namen geopenbaard i/d Schrift, die ons vertelt dat G d 'goed', 'barm-hartig' & 'rechtvaardig' is, maar deze 'eigenschappen' waren vlg. Dionysius 'heilige sluiers' die 't goddelijk mysterie verborgen dat 'àchter dergelijke woorden lag'?

Àls christenen naar die Schrift luisterden, dan moesten ze zich (& elk ander?) voortdurend voor ogen houden dat deze menselijke termen TE BEPERKT waren voor G d! Hij was 'goed' & 'niet-goed', 'rechtvaardig' & 'niet-rechtvaardig': deze paradoxale leeswijze zou hen bren-gen 'in de duisternis die alle begrip te boven gaat' EN 'in de nabijheid v/d onbeschrijfbare G d'?

Dionysus hield daarom dan ook van 't verhaal over de wolk die neerdaalde op de Sinaï: op de top van de berg was Mosjeh gehuld in 'n dichte wolk van niet-weten. Hij zag niets, maar bevond zich op de plaats waar G d was?

Menselijke religieuze ervaringen nemen dus blijkbaar vele vormen & inhouden aan in de loop van tijd & ruimte?!

Ik zie 't allemaal als spiegeling van illusies, dromen, visioenen, (ON)werkelijkheden & oneindige symbolen die 'in ons opkomen'.

De grote vraag is & blijft maar net wat we eraan hebben of niet, ermee doen of laten & hoe we er in de loop van ons leven onze dagelijkse & nachtelijke uren mee 'behangen' & 'doorbrengen': vandaar (ook) myDi dus ~ 'om iets te trachten te benaderen', met gezellig vallen & opstaan door de jaren heen ........