Memories are made of this ~~~

Terwijl
de zes
activisten met hun
T-shirts & Arafatsjaals
zich in een nette rij voor het bushokje posteren,
rijden er drie bussen voorbij zonder de deuren te openen.
Dat lijkt echter meer het gevolg te zijn van de ongeveer zeventig journalisten
die de passage naar de halte blokkeren,
dan van de etniciteit van enkele
van de wachtenden.

Uiteindelijk wordt het enkele van de kolonisten bij de halte teveel:
"ALS IK NAAR RAMALLAH GA, DAN WORD IK VERMOORD!" briest de al wat oudere Sabine uit nederzetting Psagot: "En dus mogen zij ook niet naar Yeroesjalayiem!"

Een man met 'n keppeltje belt de politie, terwijl gelijktijdig een aanstor-mende legerjeep 'n aantal militairen naast de halte uitlaadt om orde op zaken te stellen.

DAN stopt 'r 'n bus.

De Freedom Riders stappen probleemloos in & draperen 'n Palestijnse vlag tegen 't raam. Kolonisten probleemloos in & draperen bij hun zitplaatsen 'n Palestijnse vlag
tegen het raam.

Kolonisten die vrienden hebben verloren bij aanslagen vinden 't wel 'n gruwel dat 'r NU opeens Arabisch klinkt in de bus.

"Wat is 't probleem?", werpt 'n koloniste tegen:
"Ze hebben toch betaald? LAAT ze lekker naar Yeroesjalayiem gaan!"

't Avontuur stopt 'n weinig later bij 't Hizme-checkpoint. 'n Politieauto gaat voor de bus rijden, & bij de overgang tus-sen de Westbank & Yeroesjalayiem betreden grenspolitie & militairen 't voertuig om alle identiteitsbewijzen te checken.

't Zestal Palestij-nen, dat ook Palestijnse paspoorten heeft & daardoor nog niet zomaar zonder speciale toestemming de stad bezoeken mag, wordt vrien-delijk & minder vriendelijk verzocht om uit te stappen.

Als dat niet helpt, proberen de agenten EEN v/d Freedom Riders naar de uitgang te slepen. Deze is echter getraind in geweldloos verzet & gaat als 'n zak aardappels op de grond liggen. Z'n handen & voeten klemt hij 'r nu om allerlei uitsteeksels, zodat hij met geen mogelijkheid los te wrikken is (zonder geweld)!

Om verdere verkeersopstoppingen bij het checkpoint te voorkomen, wordt de bus even verderop aan de Jeruzalemkant op 'n leeg stuk terrein geparkeerd & omringd met 'n groei-end aantal specialistische politie- & legereenheden.

Missie geslaagd, concludeert Hoewajda Arraf daarom vlak voordat de zes activisten nu alsnog de bus worden uitgedragen.
"ALLEEN AL HET FEIT DAT ZE NU AL EEN UUR AAN HET BERAADSLAGEN ZIJN OVER HOE DIT AAN TE PAKKEN, BETEKENT DAT WE IETS BEREIKT HEBBEN!"

Maar 'n jonge vrouw uit de nederzetting Sjilo is heel wat minder onder de indruk (van dit 'toneelspel':
"ER RIJDEN WEL VAKER PALESTIJNEN MEE IN DEZE BUS. ALLEEN DOEN ZE DAT NOOIT IN
DIT SOORT AANTALLEN!"

Het
doet MIJ (m)
denken aan allerlei bussen
die ik er nam tussen '66 & '92 tussen Leva-non & Sinaï,
Haifa & Rabbat Ammon. Meestal ging ik gewoon liever liften,
OOK door de Gazastrook & de Westbank, Sinaï,
Jordanië, Tur-kenland & Koerdistan,
Ararat & Afghanistan,
Pakistan & India
heen & weer
...

Of lopen
...

Mijn enigste probleem zo nu & dan waren oor-logszuchtige 'islamitische' Arabieren, zo nu & dan met uitgesproken lof voor AH, 'dood aan de Joden' & allerlei voor hen blijkbaar gebrui-kelijke uitspraken t.a.v. Israel, Am'rika & 'hun vijanden' door wie zij zich 'aangevallen voelden'
...

'r Was verder zo nu & dan ook nog wat met stenen gegooid, in elkaar geslagen om niks, gevangen gezet voor onbepaalde tijd (geïnterneerd) & gedeporteerd ...

Hoe dan ook: al reizende kom je onderweg allerlei heel verschillende mensen tegen tussen 't "A'dam der provo's" (Groot Mokum) & "Decima", het kamp Vledder & allerlei langverloren "NL~Geslachtsdelen Overzee".

Mensen zijn drukteschoppers, haatzaaiers, vluchtelingen, vredestichters & nog (heel veel) meer?

Geen wonder dat we er al duizenden jaren myDibijbelverhaaltjes over blijven schrijven & 't er overal over hebben
i/d meest uiteenlopende toonaarden, melodietjes & versies.

Ik zong mijn liedjes mee gedurende al die tientallen jaren her & der
............