martelaar & overwinnaar: alle gekheid op 'n stokje

~*~

IN DE
oudtestamentische psalm
wordt de stilte blijkbaar
doorbroken.
De vromen
die tijdens de vervolgingen door de Syriers
als martelaar stierven,
konden hun dankbaarheid niet tonen,
hun monden werden voorgoed
gesnoerd.
DIE ervaring
heeft in de kringen van apocalyptici geleid
tot een diepgaande herbezinning
op het lijden van mensen
en op "G*d's hand" in de geschiedenis
van het joodse volk.
DAARBIJ
kon uitgegaan worden
van profetische teksten
over 'de dag van de HEER -
de dag waarop "G*D" zal ingrijpen en het kwaad
zal uitroeien
en tenslotte het goede
zal zegenen:

"DAN
zul je opnieuw
het verschil zien tussen de rechtvaardige
en de boosdoener,
tussen degene die 'g*d' dient en degene
die hem niet dient.
Want weet wel:
hij gaat komen, de dag die zal branden als een oven.
Al degenen die 'g*d' trotseren en al degenen
die kwaad doen,
zij worden als kaf.
De dag die gaat komen, steekt hen in brand
- zo zegt de HEER der machten - de dag die wortel
nog tak van hen overlaat.
Maar voor jou, die "MIJN NAAM" vreest,
gaat dan de zon der gerechtigheid op,
die met haar vleugels genezing brengt.
DAN zullen jullie dansend naar buiten komen,
als kalveren die op stal hebben gestaan,
en je zult de boosdoeners vertrappen;
ze zullen als stof onder je voetzolen zijn,
op de dag die IK ga maken -
zegt de HEER
der machten"
{MALachi 3:18-21}.
~*~
DE APOCALYPTICUS
gaat verder dan de profeet.
DAT is het essentiele onderscheid
tussen profetie &
apocalyptiek.
Het klinkt wellicht vreemd,
maar het is niet onterecht om de profeet
enigszins naief te noemen.
HIJ hoopt op herstel,
op restauratie - 'de bouwvallige hut van David
zal herbouwd worden' {AMOS 9:11}
- DAN zal de aarde weer goed zijn
en zal het land Israel weer het beloofde land
blijken te zijn
{Yesjayahu 11:1-10;
MICHA 4:1-5}.
IN DE EEUWEN
na het einde van de Babylonische ballingschap
is er van een rijk van vrede en gerechtigheid
geen sprake geweest.
INTEGENDEEL,
het joodse land was een speelbal van de machtigen
in de oud-Oosterse wereld:
Babylonia {de babbelende Sad Damn reus op lemen voeten}
werd door de Perzen verslagen;
het Perzische rijk verdween door de fabelachtige
veroveringstocht
van de Macedonier Alexander de Grote;
na zijn vroege dood werd zijn gigantische rijk verscheurd
door de strijd
van zijn opvolgers;
het joodse land werd omstreeks 300 vChr deel
van het machtsgebied
van de Ptolemeeen in Egypte;
na een periode van betrekkelijke rust verschoof de grens
tussen Syria & Egypte in 200 vChr verder naar het zuiden en
kregen de Syrische vorsten
het voor het zeggen in
het joodse land.
IN HET LICHT
van DEZE wisselvallige geschiedenis
behoeft het ons niet meer te verbazen dat de apocalypticus
gaandeweg
op een andere wijze is gaan denken en geloven
dan de profeten
enkele eeuwen eerder
deden?
DE APOCALYPTICUS
is door schade en schande
wijs geworden.
Het heeft geen zin meer
om te hopen op herstel en op een terugkeer
van de goede oude tijd,
de dynastie van David!
HET PERSPECTIEF is NU
niet meer het verleden, maar
een totaal nieuwe
toekomst.
De oude aarde
dient radicaal te worden vernietigd!
DAARNA zal een nieuwe aarde
'van boven' neerdalen
{OPENBARING 21-22}.
DE FINALE AFREKENING met de kwade machten
krijgt kosmische dimensies en AL het kwaad moet
met wortel en tak worden uitgeroeid,
OOK het kwaad dat vorige generaties
op hun geweten hebben.
ZO ONTSTAAT
de voorstelling van het gericht
en daarmee ten nauwste samenhangend
het beeld van de opstanding
uit de dood!
DE boven geciteerde tekst
uit het boek Dani'el onthult dat het
strikt genomen
nog geen hoopgevend teken is
wanneer een mens uit de dood wordt
opgewekt?
ER IS een opwekking
'ten eeuwigen leven',
maar OOK een opwekking
'ten dode'.
HET GOEDE wordt beloond,
de rechtvaardige zal eeuwig leven,
en het kwade wordt bestraft - de goddeloze zal aan eeuwige verschrikkingen worden
blootgesteld!
~*~
VOOR HET VERVOLG
is van belang zich te realiseren
dat in DEZE discussie ook Dani'el niet het laatste woord
heeft gekregen.
OOK in het vroege jodendom klinken stem EN tegenstem.
Onder de indruk van de dramatische teloorgang
en uiteindelijk ondergang van de dynastie
van de Chasmoneeen ontstaan in de jaren tussen
100 en 50 vChr een tweetal geschriften
waarin de herinnering aan
de glorieuze geloofstrijd van hun voorouders,
de Makkabeeen, wordt levendgehouden.
IN het eerste boek wordt het probleem van de marteldood
van de rechtvaardigen opgelost door in 'klassieke' stijl
te wijzen op het feit dat zij die trouw bleven aan de thora
en daarom moesten sterven,
zullen voortleven in de herinnering
van volgende generaties.
{1 MAK 2:51,64; 6:44; 9:10}.
HET tweede boek kiest aan ANDERE verklaring.
Het bevat een indrukwekkend hoofdstuk dat niet voor niets
gefunctioneerd heeft als het oermodel
voor zowel joodse als vroeh-christelijk verhalen
over martelaren.
Het vertelt uitvoerig over de marteldood
van zeven zonen en hun moeder
die ondanks alle bedreigingen niet zwichten en trouw blijven
aan de geboden van de thora.
Het gehele hoofdstuk is doortrokken van de hoop
op opstanding uit de dood {2 MAK 7}.
DAARBIJ is het opmerkelijk dat,
anders dan in DAN 12,
in DEZE tekst alleen sprake is van de opwekking
van de martelaren:
'TOEN deze {de derde zoon} gestorven was,
pijnigden en folterden ze de vierde op dezelfde wijze.
De dood nabij zei hij:
"De dood door de handen van mensen wordt begerenswaardig,
door de hoop die "G*D" ons geeft;
dat HIJ ons weer laat opstaan.
Maar voor jullie zal er geen opstaan zijn
om te leven"'
{2 MAK 7:14}.
#
~verliefd~
~
engel
10 jun 2005 - bewerkt op 03 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende