Manisch depressief?


[@]

Ik
blijf vaak
toch [helemaal] afhankelijk
van het gebruik
van beeldtaal.

Intellectuele
kennis, mondelinge belijdenis,
allemaal prachtig,
maar ze zullen nooit mijn gevoeligheid
van gehoor kunnen
vervangen.

Ik
stel me voor
en probeer te luisteren
en te kijken om
beter te kunnen horen en zien,
zintuigen te ontwikkelen en te trainen
om 'beter' te kunnen leven.

Niet
alleen woorden
om te horen, te beluisteren,
te bestuderen,
te overwegen en uit het hoofd te leren
herhalen,
maar vooral ook om echt inzicht te krijgen
in oorsprong en bedoeling,
om ook te kunnen doen
wat ik zeg te weten,
'gods heerschappij' niet zomaar klakkeloos
al of niet belijden,
maar echt tot leefbare realiteit te maken
in mijn leven van elckerlyc
en elke dag
.......

[@]

Pure
'genade'
...
Het
kunnen doen
van goede werken en
gehoorzamen aan die innerlijke stem die alleen maar
eerlijk is
en onomwonden waarheid
spreekt.

Werkelijk
leren horen
en je geloof kunnen
belijden,
Yeshu's
uitdagende stem
horen en gehoorzamen
zonder aarzelen?

Dit
geloof 'zonder
twijfel' tot uitdrukking brengen
in daden
...?

"Indien
wij zeggen,
dat we gemeenschap met hem hebben
en in duisternis wandelen,
dan liegen wij
...!"

"Wie zegt:
Ik weet het en ik ken hem,
en niet doet wat hij zegt,
is een leugenaar
...!"

Starre
en dorre
rechtzinnigheid kan ons niet redden
van ondergang.
Enkel geloof en vertrouwen dat gestalte krijgt
in goed werk:
niet alleen maar toehoorders van het Woord,
maar vooral Daders
..............

Dus
misschien toch
wel een beetje gevaarlijk en
riskant?
Bijbelse boeken, heilige schriften,
koran, veda's en
dergelijke
.......
Gevaarlijke gemeenschappen?
Copulatie per Internet?
Wederzijdse bevruchtingen tegen de klippen op:
himmelhoch jauchzend &
zum tode
betruebt
...

Manisch
depressieve verhandelingen
waarbij je uit moet kijken
wat je voelt, denkt, doet en zegt of
schrijft?!
Persoonlijke
verantwoordelijkheid
die zich op allerlei
manieren wil
uiten
...
Levenskunst.

Maar
naar vorm
en inhoud snel 'burnt-out',
lichtelijk afgebrand en uitgeblust.
Het taalgebruik werkt al snel niet helemaal
goed meer.
Getroffen door hetzelfde van wat de (tijdelijke?!) burn-out
bij een mens veroorzaakt.

Woorden
hebben dan
geen echte greep meer op mensen,
er is geen groei en aanwas,
de passie ontbreekt en
vernieuwing krijgt geen echte
kans
...

De
'flow', de
'geest' is er uit
en de bezieling verdwenen zodat
'zelfhandhaving' troef is
geworden
.......

Economische
denkstelsels, technische constructies,
allerhande systemen en handige methodieken.
Is daardoor het 'levende water' van de geest
bevroren geraakt en
gestremd?

Kan
zo'n welvaartsmaatschappij
of zo'n belabberd ontwikkelingsland
niet wat 'menslievender' georganiseerd en geverbaliseerd?
Wat meer 'welzijn'
voor beiden
misschien?!

Werken uit,
van, in en met G*D niet als 'dodelijk waanzinszwaard',
maar poetisch en lyrisch, kunstzinnig stevig 'oudtestamentisch',
vrijzinnig lichtvoetig 'nieuwtestamentisch', of doodgewoon
in begrijpelijke, aansprekende, bemoedigende &
aktuele taal
.......
[]

[@]
God
is zo
groot dat hij
niet hoeft te bestaan!
God is zo dood dat zij
in alles aanwezig is
.......
en daardoor
in ons kan
leven?

[**]
[@]

Bijbels
spreken over
G*D had oorspronkelijk
een vertellende en
nog steeds
een verhalende
structuur.

Ook
ons eigen
menselijk mydi-leven
en onze lotgevallen heeft zo'n 'myDi'-
motief zoals je elke dag kunt
(mee)ervaren.

Waarom
leef ik? Wat doe ik hier?
Wat een rotzooi! Wat een ellende!
Hoe kom ik hier ooit weer uit? Waar moet dat allemaal heen?
Hoe?
Help mij!
Ik maak er een eind aan! Ik ga ervan door!
Vlucht weg!

EN:
o wat was
dat mooi en wat is het fijn,
omdat hij/zij met en/of in mij is.
Hoelang kan dat nog duren? Is het voor herhaling
vatbaar?

Iets
NIEUWS?!
Geloven in god (en mens dus) betekent
dat je het verhaal over
de Eeuwige (IKWASBENZALZIJN) kunt verbinden
met je eigen
levensverhaal
...

Niet
een al-
omvattende
waarheid moet (of kan!)
ons gespreksthema
zijn, maar de kunst om
goed te
leven!?!
[?]

Weg
is de
tijd van eeuwige
mondiale
vastliggende waarheden,
weg is de tijd van 'n wereldkerk en
'n multinational die globaal
de enige
echte waarheid bewaakt en
uitdeelt met crusades
& cruise~
missiles!!!

De
oude modellen werken niet meer voldoende.
Moeten we dan
nog verder anoniem van elkaar wegdrijven?
Door een algemeen (cynisch/sarcastisch/nihilistisch?)
relativisme
te gaan en blijven toepassen?
Ieder zijn of haar eigen (on)waarheid:
een kakelbont en
vrijblijvend
pluralisme?

Of
van de
weeromstuit juist weer
de aloude 'waarheden'
weer
met brutale passie blijven
rondbazuinen?
Of zogenaamde 'nieuwe' ontdekkingen
presenteren als
"JEVAN
HET"!?

Kennelijk
willen mensen vaak
het 'oude vertrouwde'
of het
'nieuwe verbeterde' (mits met veel kabaal
aangekondigd & verkocht?)!
[!]
Laten wij
als dagboekaniers ons dan ook maar
de vinger aan de pols leggen,
de stethoscoop van verlangens beluisteren,
ons bloed als inkt doen zien via 'myDi'
op het scherm der innerlijke machten en krachten
van Internet!

Aftastend
(niet glibberig & gluiperig!),
onschuldig
(niet berekenend & misbruikend!),
verkennend
(niet vastgepind & voorhet-
blokzettend!)???

Dat
lijkt simpel,
maar het betekent wel,
dat vastgeroeste
en ook vastomlijnde
verouderde denkbeelden
bij onszelf en anderen moeten worden
opgeredeneerd en herbekeken (eventueel herzien) vanuit
echte levende menselijke werkelijkheden,
behoeften en
eigen leefsituaties,
met 't liefst een zo groot mogelijke dosis
wederzijdse gevoeligheid
en respect.

[@]

In die zin
is deze nieuwe 'mening' die we allen op eigen wijze
propageren, uitdragen, verdichten en ontleden
puur menselijk van aard:
de dagboekanierende mens vertelt elk ander wat wij
beleven, zien, horen
en doen
...

Zo'n
(neo)principe kan
onze polsslag van duurzaam samen
beleven in de gaten houden en voeden.

It's all up to us and "the grace of G*D" to miss the bus or
take a ride to For-Ever &
Ever Land.

Here we are
with empty hands
and a body/brain full of shit
& love
...
Let's
go on
trying & do something
about
IT
.......

HET
SNEEUWT SNEL
& DOOIT NOG SNELLER DAAR BUITEN
IN DE KOUDE:
ik moet maar weer eens ophouden met tikken:
korte verhaaltjes met
goedgekozen woorden zijn eigenlijk veel boeiender,
maar ja, zo heeft
elk doen en laten eigen plussen
en minnen:

myDiDierbaren,
ik groet u allen en ga wat anders doen,
Dinah heeft nog kippenvoer & kattenbrokjes nodig en de wekelijkse
controle van tv'tje, portablah phone
en dergelijke
...

Wasmachine
is uitgedraaid,
eten verorbert na
PIL
en vertaling vordert.
Janosch the Cat ligt prinsheerlijk middenop mijn bed.
Ik ga naar de wc met stinksigaret & krant.
Bah wat
heerlijk
...

ch@i
25 feb 2004 - bewerkt op 20 nov 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende